Quotes About Old Pictures Novels & Stories

"Now your bringing your camera ha, bakit hindi ko yan nakita these past few days" Tanong ko nang nakita yong camera niya sa leeg niya, at nang masilayan ang dalang camera ay parang may naalala kaya nakakunot na yung noo. As he grow older parang lahat na lang galit ito sa mundo. "ah, send mo pa lang yong pictures ng noong mga volleyball players, hiningi pala nila yon"

- Noah Coulhon At doon ko narealized na hindi niya basta kinuha lang ‘yung mga quotes, pinili niya kung anong quotation ‘yung nagde-depict sa nangyayari sa amin. Because of that, I can’t help but cry. It’s really unbelievable that he’s done all of this for me. Pinunasan ko ang mata ko at binuksan ang next. Another picture of me, in that Anabel dress. With the eggplant. The bet.

pagtutuloy kong argumento sa kaniya tungkol sa litrato ko. "Can't you feel it?" aniya at umiling-iling na lamang ako habang nililipat ang pahina ng portfolio niya. "Sabi ko sa'yo 'di ba, picture speaks for itself." aniya. "Tapos?" "In my point of view, that picture of your speaks pain. 'yong pagdungaw mo sa labas can mean that you're thinking of freedom. You want freedom. While your eyes is telling that there's pain inside of you. You want freedom from your pain. So, wala siyang pinagkaiba sa mga ibang litrato d'yan. They all have feelings and they all have stories to interpret. They are all valid as a person who hides their true emotions well. And if I'm gonna make a caption for it, it woul

"Wala na, palabas na ako." "Ok." Lumapit ako sa kama at tiningnan ang mga gamit nya. Mga lumang notebook nya noong nag aaral pa sya. Kinuha ko ang isa at binulatlat. Pati sulat nya parang sya. Maganda. Ang kinuha ko naman ay ang high school graduation picture nya. Napangiti ako habang pinagmamasdan ito. Sa tantya ko ay nasa edad desi sais ito sa larawan. Pero hindi pa rin naitago ang angking nyang ganda. Hmm mas maganda kung ipapapicture frame ito at isabit sa labas katabi ng mga picture kong nakasabit.

sagot niya. Habang nag-aalmusal, pinagmamasdan ko ang aming mga magulang na masayang nag-uusap. Ang kanilang ngiti at tawanan ay nagbibigay ng init sa aking puso. “Gusto ko sanang ilabas ang mga lumang litrato natin mamaya, para balikan ang mga alaala,” mungkahi ko. “Magandang ideya yan! Masaya siguro ‘yun,” tugon ni Mom, sabik na naghahanap ng mga album.

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Kundi dahil sa alaala. Ang frame ng larawan ay may lamat na sa gilid—tulad ng relasyon namin. Baka nga mas buo pa 'tong lumang litrato kaysa sa kung anong meron kami noon. Mas totoo pa 'tong sandaling na-capture ng camera kaysa sa mga pangakong binigo niya. Ilang taon na rin ang lumipas, pero bakit parang kahapon lang?

malakas niyang reklamo kahit ang totoo ay halos lumabas na ang puso niya sa kaba. Ahmed let go of her but got something from his side. Namutla si Clarissa nang makilala ang lumang modelo ng camera. “Dad found this from Grandpa’s old drawer. Why do we have pictures together? Bakit may mga larawan tayo noong bata ka pa?!” Mabilis siyang nag-iwas ng tingin. “Answer me, Ri!” “Gusto tayong sirain ng—” “B ullsh!t! This is not damn edited if that’s what you’re implying. We have more than a thousand pictures in this camera. Kasama si Mommy, si Grandpa. There are pictures of you hugging my favorite books…”

I was so scared to face my fears Cause nobody told me, that you'd be here And I swore you move overseas That's what you said, when you left me You still look like a movie You still sound like a song My God, this reminds me When we were young... Let me photograph you in this light In case it is the last time That we might be exactly like we were before we realized We were sad of getting old It made us restless It was just like a movie It was just like a song..