Novel & Cerita Quotes About Sea And Sky

nag aalalang sabi ni Sky kanina pa niya itong sinusubukan pakalmahin pero hindi parin ito tumitigil sa pag iyak. " Sky what if.. what if they will die too. I can't accept it they must survive" Star uttered na halatang takot na takot sa mga oras na yun. " Ven can you call Auntie Daisy " pakiusap ni Sky sa kanya na kasalukuyang nakatayo sa di kalayuan. " Young Master Sky parating na po si Master Blue" sabi ni Ven habang naglakad papalapit sa direksiyon niya.

imbes, tinulangan pa kami at nag-ambagan pa sila ng mga kasamahan upang mabigyan ng sapat na pagkain at pamasahe. The thick gray clouds were like dancing.. ang haring araw ay unti-unti ng nagtatago sa likod ng malawak na karagatan. There are some birds flying at the gray sky.. kulay abo na ito dahil papalubog na ang araw. I heard the waves coming.. Hinayaan kong m****a ang mga paa upang maramdaman ulit sila.. The sea water is warm.. minsan malamig kapag ka gumagabi na.. dito sa lugar na ito ako nakaramdam ng kapayapaan.. ng walang iniisip na may susugod upang pagtangkaan ulit ang mga buhay namin kasama na si Lorna..

Yet here I am, finding courage so I could live for the coming days. “Sana maging maayos ang lahat.” I whispered to the air that was soothing in my skin, hugging me. If only the air is a person, I would like to return the favor, I'll be so thankful for accompanying me in this moment of time. I decided to stay there for hours—just staring at the sky and the calm sea. Nang nakaramdam na ako ng antok, sinarado ko na ang bintana at dahan-dahang nahiga sa kama.

Wala akong choice kung di tanggapin ito. "Thank you po sir" tumingin ako sa may dagat. "Ang sarap langhapin yung hangin sa dagat, sayang nga lang po di ko po napanood yung sunset kanina" "Pwede mo naman makita ulit bukas eh" napangiti na lang ako. "Pero kahit di ko nakita ngayon ang sunset at maganda ngayon ang kalangitan at maraming bituin" "Yeah, maganda nga" napalingon ako at namula ang mukha ko dahil sa akin pala nakatingin sa akin si Sir.

But with the cliff and the altitude that they are on, para na ring ipinamumukha ng dagat kung gaano siya kaliit at gaano ito kalawak kumpara sa kanya. "There's the monster you are fearing the most staring back at you." She felt his breathe on her ear while her eyes were absent mindedly looking straight, trying to take in the sight of the endless sea. "Are you scared?" "Damn it, Jace. Let's go hom--" Mabilis siyang pumuhit at akmang itutulak ang lalaki nang kabigin naman siya nito pabalik at ipilit iharap sa direksyon ng tubig.

Pag-sigaw ko sa harap ng dagat. Ito ang lagi kong ginagawa sa tuwing hindi ko na kaya ang aking mga problema. Our ancestors believed that this sea is able to heal people's bad feelings that is why it called as Healing sea. If you are feeling sad, mad, down, depressed, lonely, and unloved, just let it out and shout out here in front of the healing sea. They believed that this sea will help you be relieved and calmed down. Simula nang marinig ko ang tungkol sa kwentong ito ay lagi na akong nagtutungo rito upang maglabas ng sama ng loob.

“Even now, I carry a sense of regret. I mourn the time we lost, the years we spent apart. I still feel the absence of what could have been, Aez.” “Ker—” “I am okay, Aerthaliz,” he assured me. “You don’t need to answer me. Let’s just watch the sunset.” I nodded slowly, choosing silence over words. The sun was beginning its descent, dipping lower into the sea like it was being gently pulled home. The sky glowed with warm color shades of orange, gold, and soft pink blending together like a painting slowly fading. The clouds turned into streaks of fire, and the waves mirrored the sky, glistening as if scattered with tiny stars.

I am still lucky despite all the things that I have been through… Tipid na ngiti ang kumawala sa mga labi ko. Mag-isa akong nakaupo rito sa sa dalampasigan habang nakaharap sa dagat. Kitang-kita mula rito ang nagiging kulay kahel nang langit dahil sa papalubog na araw. The scenery is breathtakingly beautiful. Para itong nanghahalina dahil sa ganda. If only life is this beautiful, siguro lahat ng tao ay masaya. Lahat ng tao ay walang pinoproblema…

Binigyan ako nito ng isang mabagal na ngiti. Sandali siyang natahimik pagkatapos ay napalunok ng mariin. Iyong tila ba kinakabahan ito at may gustong sabihin. "I can no longer imagine my life without you, like there is no air that gives me life in this world." Panimula niya at muli akong binigyan ng ngiti. "Like water and sea without fish, galaxy without stars, sky without clouds." Pagpapatuloy niya.

Sobrang tingkad ng dagat dahilan para klaro ang mga isdang lumalangoy maging ang mga nabubuhay sa karagatan katulad ng mga snails at maliliit na alimasag, ang puting buhangin na siyang sumasayaw sa bawat marahang hampas ng alon. “You’re like a chaos on an approaching night, Sera,” he continued, his voice soft but heavy with meaning. “Unpredictable, wild, and breathtaking. You make people stop and stare, unsure whether to be captivated by your beauty or overwhelmed by the storm you carry within. You’re a mix of light and shadow, serenity and turbulence. And just like the sunset, you mark the end of something but promise the start of something new—something unforgettable.”