Quotes About Time And God Novels & Stories

Sinabi ni Lota, "Naaalala mo ba ang 24 na oras na ginugol natin sa silid na iyon sa aking bahay? Dapat ay alam mo na noon na ikaw ay isang Diyos, di ba?" Tumango si Jordan. Totoong alam na niya na siya ay isang Diyos noong panahong iyon. Patuloy na nagtanong si Lota, "Mahuhulaan ng isang Diyos kung ano ang mangyayari sa hinaharap?" Kinumpirma ni Jordan. "Oo, mahuhulaan ko kung ano ang mangyayari sa susunod na ilang minuto o kahit na mga oras."

O baka naman ay nagsawa na sa pang-iinis sa kaniya? Iba't ibang tanong ang pumapasok sa isipan niya ng mga oras na iyon. Mga tanong na walang makakasagot liban sa kaniya. Inalis na lamang niya sa isipan ang tungkol doon at ibinuhos na lamang ang buong atensiyon sa ginagawa. Mahaba pa ang maghapon para maubos lamang sa mga walang kuwentang bagay. Time is gold. She don't want to waste any single of her time just for nothing.

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."

Pilitin ko man pero wala pa talaga. Tapos ngayon, kung kailan akala ko katapusan na ng lahat saka naman gumawa ng paraan si God. Totoo nga yung kasabihan na, God has perfect timing; never early, never late. It takes a little patience and it takes a lot of faith but it's worth the wait. Wala akong gano'ng faith at mas lalong wala akong inaantay na darating. Pero ngayon napatunayan ko ang kasabihan na 'yon. Walang katapusang pagpupuri at pasasalamat at galak ang aking puso. Habambuhay ko itong tatanawing isang napakalaking biyaya galing sa Dios.

saad nito at ito naman ako panay ngisi dahil sa totoo naman ang sinasabi niya. Sabi nga nila time is gold kaya hindi pwede na sasayangin ko lang sa walang kwentang bagay pero iba na ang usapan kapag minsan kailangan mo ring mag-enjoy sa buhay. "Akala ko nga hihinto na kayo sa kakatanong sa akin tungkol sa bagay na yan. Akala ko nga na ako na lang kaya ang magyaya sa inyo kapag hindi niyo pa ako tinanong ulit." sabi ko.

Ang liwanag ng araw ay dahan-dahang nagiging malambot habang papalapit sa takipsilim, at ang hangin ay naging malamig at refreshing. “Alam mo,” sabi ni Adon habang kami ay naglalakad sa gilid ng isang maliit na lawa, “matagal ko nang gusto na maglaan ng oras para sa mga ganitong simpleng bagay. Pero, palaging nababalewala dahil sa trabaho.” Tumingin ako sa kanya, “Masarap naman na makapaglaan tayo ng oras para sa isa’t isa. Mahalaga ang mga simpleng sandali tulad nito.”

Ngumiti siya sa akin, her voice was so soft and calming. "God doesn't give us problems we can't handle, and these problems will only make us stronger—maybe not right away, but in His perfect time. All we need is to trust Him, because I know He's always working for what's best for us—even when we don't understand it yet."

"Kapag mabait ka ba, lagi kang binibigyan ni God ng blessing?" Ngumiti ako at marahang hinaplos ang buhok niya. "Hindi palaging agad-agad." Sagot ko. "Pero nakikita ni God ang bawat mabuting ginagawa natin." "Tapos?" "At sa tamang panahon, ibinabalik Niya iyon sa paraan na hindi natin inaasahan." Tahimik siyang tumango. Parang iniintindi ang bawat salita.

Ang daming nangyayari sa pagitan namin, mga nasabi, at mas maraming hindi pa. “Time,” bulong ko. Pero sa isip ko, alam kong wala kaming kasiguraduhan. May expiration date ang deal namin. Parang nabasa niya ang iniisip ko. “Time is what we make of it. Walang fixed rules dito… sa atin.” Napatango ako. “I guess so.” Ngumiti siya, parang satisfied. Hinila niya ako para sa isang mas malalim na halik. Pagkatapos, bumulong siya:

Siya na yata ang pinakamasayang tao sa araw na iyon. May panahon para sa lahat. Iyan ang malaking natutunan niya sa buhay. May panahon na malulungkot ka pero may panahon din na magiging masaya ka. Pantay ang mundo, pantay ang Dios sa lahat ng tao. May panahon man na nadadapa ka pero may panahon din na muli kang makababangon. May panahon din upang magsisi.