Quotes About Tree Planting Novels & Stories

Pinigilan siya ni James at nagsabing, "Hindi. Pinaghirapan mong makuha ang Sacred Tree. Hindi ko pwedeng tanggapin ito." Sabi ni Xandra, "Kunin mo to. Kailangan ng Earth natin ng malakas na tao para kumilos. Malakas ka na ngayong pero hindi pa bukas ang seal, at kailangan mong maging mas malakas para protektahan ang mga tao sa Earth sa hinaharap." Dahil nagpumilit si Xandra, hindi tumanggi si James at tinanggap ang Sacred Tree.

nagtawanan sina Riley at Freya, pero naisip ni Adrian na kakaiba ang tawa nila. Noong dumating na sina Charles at Raelyn, nag-organisa ng tree-planting ceremony ang pamilya Carrington sa pinakamalapit na orchard. Para ito i-welcome ang mga pamilya King at pamilya Eros. Mahalaga ang simbolo nito, nirerepresenta nito ang malalim nilang respeto para sa kalikasan. Isang munting bagay, na dahilan para gumanda ang tingin lalo ni Adrian sa kanila. Kinalaunan, nagtour silang lahat sa plantasyon.

"Kapag 'di mo kinausap ang mga halaman, baka magtampo sila sa'yo at malanta." Napakurap si Yue. Hindi niya alam na kailangan din pala niyang kausapin ang mga ito habang dinidiligan. "Gagawin ko po 'yan," tugon niya. "Madalas nilang ikumpara ang mga halaman sa buhay ng tao," wika ni Zhen. "Sa buhay, kailangan din natin ng mga taong mag-aalaga at kakausap sa'tin. Malalanta rin tayo kapag wala tayo ng mga 'yon."

Inikot niya ang ballpen bago nilapat sa papel at nagsulat. Nakikinig siya sa professor at tinatala ang mga importanteng detalye. Tungkol sa tree crop production ang tinatalakay nito na siyang interesante sa kaniya. "Paborito nating putulin ang dahon ng halaman at pagpira-pirasuhin ito, pero hindi natin alam na ito ay masama."

“My fifth tim… kasama ka.” “Weh, maniwala.” I scoffed. Nakita kong inilagay niya ang dalawang kamay niya sa bulsa ng suot niyang hoodie jacket na nasa shade of green. Paborito niya talaga ang green color, active volunteer din pala siya sa tree planting sa sobrang obsession niya sa green. “It’s true…” “So mag-isa kang pumupunta rito sa apat na beses?” “Yeah, it’s good actually to be alone sometimes.” Umangat ang kaliwang kilay ko.

Tandang- tanda ko pa ang laging sinasabi sa amin ni papa. Ang mga halaman ay nagpapakulay sa paligid. Kung hindi mo aalagaan at didiligan ay hindi ito magkakaroon ng buhay at hindi natin masisilayan ang ganda ng kapaligiran. Tulad ng dalawang taong nagmamahalan kung hindi iingatan ang pag-iibigan ay hindi magpapatuloy ang masayang pagsasama ng dalawang tao.

Nasa malalim akong pag-iisip sa harap ng tanimang mangga nang may biglang nagsalita sa likod ko. “Ilang mangga ang nabilang mo?” Hindi ako kumibo, nilingon ko siya at naupo. Sinandal ko ang likod ko sa puno ng mangga. Tinanaw ko muli ang paligid. Naamoy ko ang sariwang amoy ng mangga. Nag-uumpisa pa lang itong magkabuto. Inuumpisahan na itong balutan ng paper para makaiwas sa mga insektong sisira sa kanilang ganda. Mistulang money tree ang mga puno sa malayuan.

"Medals and trophies fade over time, but the fulfillment of outdoing yourself is something that even the highest honor or recognition could never match. You are here because you are the best. The best version of yourself and no one else. And for that, I want to congratulate you for a job well done! No one did it for you but you...only you. " "Aim big, dream bigger, soar higher. Never stop dreaming, never stop believing. If others can develop a culture of excellence then you can. Remember, plants grow better during rainy days. Some of the seeds may die but don't give up, just keep planting. You see, one day, you will harvest the fruits of your labors." "Thank you everyone and I wish you all t

"Why spoil a tree?" "I mean...if you want to make friends with a nice woman, ask her to take a walk and tell her you're gonna show her a bouquet bigger than a house, a bouquet growing right out of the ground. That way you get a chance to be acquainted while you're walking." she explained. Hindi ito nagsalita. "Do you get my point?" she said again. Geez, sana maintindihan nito ang ibig sabihin niya.

Muli niyang inalok na magpatawag na lang ng mga magsasaka para gawin ito, pero umiling si Kenzo. “Ang pagtatanim ay hindi lang tungkol sa pagkakaroon ng pagkain,” sabi niya habang naghuhukay sila ng butas sa lupa. “Ito ay tungkol sa pag-unawa sa kalikasan. Tungkol sa pagtanggap na hindi mo mapipilit na lumaki agad ang halaman. Kailangan nito ng sikat ng araw, tubig, at panahon. Gaya ng paglaki mo—hindi mo pwedeng madaliin ang pagiging matalino, mabait, o matapang. Lahat ng magagandang bagay ay nangangailangan ng panahon at pag-aalaga.”