Quotes About Tree Planting Novels & Stories

Napakarami niyon at natitiyak kong ipamimigay nila sa mga nangangailangan. Not bad. Kaysa naman tumunganga lang sa upuan, mas okay na ’tong may ginagawa. Inilapag ko ang bag sa upuan at pinatunog ang mga daliri. “Sa sabado ay agahan mo ang punta rito. May gaganapin kaming tree planting activity, tiyak na mag-e-enjoy ka at makakakaiwas sa bisyo,” dagdag pa nito na nagawa pang isingit ang bisyo na ’yan.

tanong ko habang tinutulungan siyang magpatong ng lupa sa puno ng santol. “Of course, we will,” sagot niya habang enjoy na enjoy sa ginagawa niya. “We’ll come back here and enjoy the fruits together. Just imagine—santol juice, mango shakes, fresh rambutan…” Napatawa ako sa listahan niya. “You’re already planning the menu.” “Why not? These trees are like an investment. We plant them now, and one day, we’ll reap the rewards.”

“Permission.” “Permission?” Tumango ako. “To choose something because I want it.” Ngumiti siya. “Then choose.” Tumingin ako sa kanya. “What would you choose?” Hindi siya agad sumagot. Sa halip, tinanaw niya ang bahay. “I’d keep it simple.” “Of course,” biro ko. “I’d repair what’s broken.” “Very poetic.” “I’m serious. Keep the trees. Restore the old parts instead of replacing them.”

Kumbaga nirerenta ko ang bahay. — “Heraiah! Come on, you’ll miss the ride!” rinig kong sigaw ng isa sa mga kasamahan ko. “Oo! Sandali lang! patapos na!” sigaw ko naman pabalik. Sa wakas, tapos na rin ang tree planting na project ng munisipyo. Mayroon kasing free scholarship ang mga college students dito sa bayan namin, at ang kapalit lang ay mag-volunteer sila sa pagtatanim ng puno taon-taon.

Magkatabi lang kami, habang ang dalawa ay nasa bandang likuran namin. "Galing. Hindi pa nga tayo tapos sa tree planting ngayon, activity na bukas ang tinatanong mo," buwelta ni Timothy. Patuloy lang ito sa pagbubungkal ng lupa gamit ang kahoy na halos mabali na. Namaywang ang dalaga at nilingon ito. "Ano bang pakialam mo? Ikaw ba tinatanong ko, baliw?"

"You see, a plant must be left out in the woods to last long and it would just put him in danger if you pluck it yourself for your own advantage." I stared at him intently. Hindi ko nagugustuhan ang sinasabi niya sa akin na para bang pinararatangan niya ako sa bagay na hindi ko naman ginagawa. "Pero minsan kailangan mo ring bunutin ang halaman para itanim sa ibang mas magandang lupa, kung saan siya mas nararapat, mas lalaki at lalago, dahil kapag hinayaan mo lang ito, maaaring pestehin at sirain ng iba. Kailangan ng halaman ng mag-aalaga sa kaniya; magbibigay ng balanseng sikat ng araw at buhos ng ulan para mas lalong mamunga hanggang sa tubuan ng mga dahon at sanga hanggang sa maging puno.

"Oo. Magtanim tayo ng halaman na sabay nating aalagaan. Para tuwing titignan natin ito, maalala natin kung gaano kahalaga ang pagtutulungan. At kung gaano kaganda ang mga bagay na pinagtutulungan." Nakatawa man pero may lalim ang ideya niya. Kaya ayun, bumili kami ng maliit na puno ng cherry blossom mula sa plant shop. Nagtulungan kami maghukay, magdilig, at habang ginagawa 'yon, parang may tinatanim din kami sa isa’t isa. "Sana pag namulaklak ito, may anak na tayo," sabi niya, halos pabulong.

“That’s okay. Ang mahalaga hindi mo naman sinisira at pinagsasamantalahan ang kalikasan.” I snapped when I remember something. She loves nature. Ako na anak din ng makakalikasang tao ay ibang bagay ang hilig. Parang nagkakaroon na ako ng panghihinayang sa sarili ko na hindi na lang din ako nagkagustong magtanim ng mga puno, bulaklak, gulay, at iba pa. Although mama has taught me and she has been encouraging me to plant tree every year.