Quotes For Healing And Strength の小説・ストーリー

I smirked and finally left the facility. Aaminin ko, nakararamdam din ako minsan ng pagod, pero nawawala ang lahat ng iyon kapag nakikita ko si Atasha. We are both saving ourselves as we both try to heal from our past. Mahirap man pero kinakaya namin dahil naging sandalan namin ang isa't isa. "I won't stop you from doing what you want to do, but promise me that if you ever feel like giving up and need my strength, you'll run to me. I don't want you to lose yourself in this battle, Zach. I need you the way you need me too."

Nakatingin siya sa altar na parang bata. Siincere, kalmado, at puno ng pananalig. Sa ilang sandali ay umupo siyang muli, saka lumingon sa akin. “I asked Him to heal you,” mahina niyang sabi. “And to make sure you’ll never forget how strong you are.” Ngumiti ako, pilit na pinipigil ang luha. “You really prayed for me?” “Yes,” sagot niya habang nakangiti rin. “Because sometimes, people like you forget how brave they’ve been.”

Kung kinakailangan niyang ialay ang kamnyang buhay ay gagawin niya mabuhay lamang ang kanilang munting mirasol. ************** “Almighty God, as I go through this difficult time of my life, I ask you to give me courage and strength, patience and understanding, so that my spirit does not break. May God heal me, body and soul. May my pain cease, may my strength increase, may my fears be released, May blessings, love, and joy surround me. This I pray in Jesus’ name, Amen.”

Itatabi niya ang pill na ito para kay Doris. Pagkatapos, dinala ni Charlie ang lahat ng pills pabalik sa hapag. Nang ilabas niya ang mga kaho na naglalaman ng pill, matapat siyang nagsalita, “Sa inyong lahat, ito ang ilang mga Healing Pills na ginawa ko gamit ang mga materyales na ibinigay ni Mr. Quinton sa akin. Hindi ko masasabing magagawa kayo nitong immortal, pero kahit papaano, mapapagaling nito ang lahat ng klase ng sakit pati na rin mga malalalang injuries. Kaya, umaasa akong ingatan niya ito nang mabuti at gagamitin niyo lang ito sa mga kritikal na punto.”

Umupo siya sa aking hita at sinalubong ang aking titig. "Mahal basta alam mong ginawa mo ang parte mo wala kang kasalanan o pagkukulang. Healing process is a long run Jordan. Let them both heal and chase around. Mapapagod din sila. Don't stress out yourself too much!" Kanyang paliwanag. Totoo naman ang kanyang sinabi. Matanda na si Rex at kailangan niya ng taong magbibigay sa kanya ng kaligayahan at katahimikan.

Hindi ako nagrereklamo, pero hindi ibig sabihin, hindi masakit ang mga suntok nito! Naramdaman ko na lang na parang pumasok kami sa isang maliit na tolda doon at inilatag niya ako sa isang matigas na bagay. Naramdaman ko na lang yung kamay ni Cayden na lumapat sa tiyan ko and a sudden burst of energy was raging in my belly. Dahan dahan akong napamulat dahil sa liwanag nun. Napatingin ako sa baba and I can see the glowing hand of Cayden with a golden flare and it emits warmth on my belly and slowly, the pain was vanishing. Is this what they call healing? I never thought I can actually see one. But how come Cayden knows how to heal? Is it because he is the strongest in Pandora? Pag ikaw ang ma

Minabuti na lamang muna niyang makinig. “The only way to truly heal is to find the strength to forgive yourself and the person who caused you pain. This way, when the bruise heals, it won't leave a scar on your heart. And whenever you see the cause of that bruise, you will only remember the beautiful memories you had together,” mahabang paliwanag ni Marco sa kanyang kausap sa phone.

"Forgive and forget, I mean." What is he saying? Hindi ko pa napapatawad ang Daddy niya at mas lalong hindi ko pa nakakalimutan ang ginawa ng Daddy niya sa akin. "Why are you asking such thing?" tanong ko naman. "It says the first to forgive is the strongest, and the first to forget is the happiest." He shrugged. "Just wondering if I can also apply that meaningful quote." sagot niya at nagpunta sa pwesto niya. Sa tabi ni Artemis pero medyo malayo.

“Gusto kong maalala mo kung bakit ko ibinigay ‘to sa 'yo.” Sa ilalim ng mahahabang pilikmata niya, may lalim ang mga mata, punong-puno ng bigat at respeto. “To cure sometimes, to relieve often, to comfort always.” Mababa at malinaw ang English niya, may bigat ang bawat salita. Minsan gumagamot, madalas tumutulong, at palaging umaaliw. Isa itong kasabihang nakaukit sa lapida ng isang Amerikanong doktor mahigit isang daang taon na ang nakalipas, at itinuturing na gabay ng maraming doktor sa kanilang propesyon.

tanong niya sa wakas. Ngumiti ito nang bahagya. “Because I saw how broken you were last night. And I hate seeing people powerless.” Napatawa siya nang mahina. “So charity case ako?” “No,” mabilis nitong sagot. Ngayon ay tumingin ito sa kanya. “You’re strong. Pero minsan kahit strong people need backup.” Hindi niya alam kung bakit, pero sa sandaling iyon, parang may pader sa puso niyang unti-unting nabasag.