Quotes For Imperfection Novels & Stories

He said. I saw how his adams' apple paced back and forth, hard. Almost impossible. Para siyang nahihirapan lumunok. Kaya nagsalita na lang siya. “I'll just change.” I almost forgot the reason why I'm fucking here. At kasama ko pa si Psalm! Siya ang dahilan kung bakit nakalimutan kong makipag plastikan nga pala ako! Napaka eksena rin talaga, e. Hindi nga talaga perpekto ang tao. Malamang. Sino bang perpekto? Walang taong perpekto. Kung meron man, aba si Tita Meredith na siguro ‘yan!

Because we are imperfect. And so it doesn’t matter to me if I have the ‘best,’ the ‘spotless,’ the ‘ideal.’ I don’t want a person who is cookie-cutter, always doing the right thing, never challenging me, never growing with me, never bending or compromising or making mistakes. I don’t want to fall in love with someone who’s static, who completes me in ways that look nice, but don’t feel genuine. I’ve had enough of temporary love, of placeholder love, of love that appears wonderful on the surface but lacks all the depth and mess of something real. I don’t care about having something that the world looks at and says, ‘That’s perfect.’ Perfect is overrated. I want real.

There's no perfection in this world. "So, don't ever think that our lives make any differences. So, what if I'm rich and you're not? So, what if I'm ugly and you're beautiful? So, what if I'm mean and you're kind? Does it really matter?" he asked, his eyes searching mine for understanding. "Our struggles and imperfections make us who we are. And it's through these challenges that we find our strength and resilience," he said, pulling me into a tight embrace. As he held me, I felt a deep sense of connection and understanding. It wasn't about being perfect or living up to some impossible standard. It was about being real, accepting each other's flaws, and supporting one another through thick a

ngumiti ulit siya saka inaya na akong maglakad. "No one is perfect. We all have flaws. We made mistakes again and again. Paulit-ulit man tayong nagkakamali pero natututo naman tayo. Na minsan ay hindi rin naman. Hindi tayo natututo sa mga pagkakamaling nagawa natin," wika niya. Nanatiling tahimik lang ako. Hindi ko alam kung anong gustong iparating ni Tita. Hinarap niya ako. "How about you, Amethyst? Halimbawa, nagkamali o nasaktan ka ng taong mahal mo, papatawarin mo pa rin ba siya?" she asked.

Hindi ko naman hiniling ang ng perpektong kasama sa buhay pero binigay ka ng maykapal sa akin. I closed myself to him as I tenderly touched his face. “You’re perfect in my eyes…” I muttered but he just shook his head. “I’m not perfect, baby. No one is perfect but I’m trying to be better to fit for you. I want to give you the love you deserve, I want to give you the life you deserve. For all the things you’ve been through, you deserve to be happy.” “We deserve to be happy,” I mumbled as I immediately pulled his neck and claimed his lips.

May mga lalaki lang talaga na puro nonsense ang pinagsasabi at may mga babae naman na wala ring laman ang sinasabi. Life is so full of imperfections. Walang taong perpekto. Lahat naman may mga flaws, nag didepende lang talaga 'yan sa tao kung paano niya dadalhin ang sarili niya. Kaya I don't in favor sa sinasabi nilang life is so unfair. Like hello? Langit nga malaki, nagrereklamo ba ang mga planeta? Nasa tao lang kasi 'yan kung tatanggapin niya ba ang binigay or gagawa siya ng paraan para mas lalaki pa ang sa kanya. All things has a key, and that's an effort.

“Manuel, puwede ba patapusin mo muna ako.” Huminga ng malalim si Manuel, agad din iyon pinakawalan. Nanlulumo itong tumatango-tango. “No, instead ako ang hihingi ng sorry sa’yo Manuel. Im sorry at sana patawarin mo ako, kasi naging selfish ako. Mas inuna ko pa ang sariling naramdaman ko. Hindi man lang kita naisip na nasasaktan ka rin. Kung tutuusin ako pa ang nang-iwan sa ‘yo dahil hindi man lang kita pinakinggan sa paliwanag mo. Umalis ako na sinaktan ko pa ang kalooban mo dahil hindi kita inintindi. I’m sorry for everything.”

“Natatakot akong malaman ang totoo dahil baka ang katotohanang iyon ay magpapatunay na ako ang pinakamasamang tao sa mundo. Na ako ang dahilan kung bakit nawala ang kapayapaan nila noon.” Umupo siya sa upuan sa harap ng mesa ko, parang gusto niyang makinig nang maayos. “Sir, walang taong perpekto. Lahat tayo ay nagkakamali lalo na kapag nadadala ng emosyon. Pero ang pagsisisi ay hindi sapat kung wala itong kasamang pagbabago. Kung handa ka nang harapin ang lahat, kahit ano pa ang mangyari, doon mo lang malalaman kung may pagkakataon pa ang lahat.”

"Masyado ka lang cynical sa usaping pag-ibig dahil 'di ka pa nagmamahal. Hindi ka ba nagkaka-crush man lang?" Ibinaling niya ang mukha kay Pierce at umiling na nasa bibig pa ang ice candy. "Ang tigas naman ng puso mo kung ganoon." "Siguro nga matigas ang puso ko." "Takot ka lang sigurong magkamali. You seem like the kind of person who hates regrets. You want to be always right. 'Di naman kasi laging ganyan. Hindi mo malalaman ang pakiramdam kapag 'di mo susubukan. Loosen up, queen. Your life is too perfect. Hindi naman maling lumabag ka ng ilang rules sa buhay mo. It makes you more human."

Ang kahihiyan. Ang pagsisisi. At ang paulit-ulit na paghusga ng mga tao. Tahimik siyang nakinig hanggang matapos ako. Walang panghuhusga. Walang paninisi. Walang sermon. Nang matapos ako ay marahan niyang hinawakan ang kamay ko. “Shane.” Tumingin ako sa kanya. “We are all imperfect.” Nangilid ang luha ko. “Kahit gaano pa kalala ang pagkakamali mo, hindi iyon sapat na dahilan para apihin ka ng ibang tao.”