Quotes For Imperfection Novels & Stories

He said. I saw how his adams' apple paced back and forth, hard. Almost impossible. Para siyang nahihirapan lumunok. Kaya nagsalita na lang siya. “I'll just change.” I almost forgot the reason why I'm fucking here. At kasama ko pa si Psalm! Siya ang dahilan kung bakit nakalimutan kong makipag plastikan nga pala ako! Napaka eksena rin talaga, e. Hindi nga talaga perpekto ang tao. Malamang. Sino bang perpekto? Walang taong perpekto. Kung meron man, aba si Tita Meredith na siguro ‘yan!

Because we are imperfect. And so it doesn’t matter to me if I have the ‘best,’ the ‘spotless,’ the ‘ideal.’ I don’t want a person who is cookie-cutter, always doing the right thing, never challenging me, never growing with me, never bending or compromising or making mistakes. I don’t want to fall in love with someone who’s static, who completes me in ways that look nice, but don’t feel genuine. I’ve had enough of temporary love, of placeholder love, of love that appears wonderful on the surface but lacks all the depth and mess of something real. I don’t care about having something that the world looks at and says, ‘That’s perfect.’ Perfect is overrated. I want real.

There's no perfection in this world. "So, don't ever think that our lives make any differences. So, what if I'm rich and you're not? So, what if I'm ugly and you're beautiful? So, what if I'm mean and you're kind? Does it really matter?" he asked, his eyes searching mine for understanding. "Our struggles and imperfections make us who we are. And it's through these challenges that we find our strength and resilience," he said, pulling me into a tight embrace. As he held me, I felt a deep sense of connection and understanding. It wasn't about being perfect or living up to some impossible standard. It was about being real, accepting each other's flaws, and supporting one another through thick a

ngumiti ulit siya saka inaya na akong maglakad. "No one is perfect. We all have flaws. We made mistakes again and again. Paulit-ulit man tayong nagkakamali pero natututo naman tayo. Na minsan ay hindi rin naman. Hindi tayo natututo sa mga pagkakamaling nagawa natin," wika niya. Nanatiling tahimik lang ako. Hindi ko alam kung anong gustong iparating ni Tita. Hinarap niya ako. "How about you, Amethyst? Halimbawa, nagkamali o nasaktan ka ng taong mahal mo, papatawarin mo pa rin ba siya?" she asked.

Hindi ko naman hiniling ang ng perpektong kasama sa buhay pero binigay ka ng maykapal sa akin. I closed myself to him as I tenderly touched his face. “You’re perfect in my eyes…” I muttered but he just shook his head. “I’m not perfect, baby. No one is perfect but I’m trying to be better to fit for you. I want to give you the love you deserve, I want to give you the life you deserve. For all the things you’ve been through, you deserve to be happy.” “We deserve to be happy,” I mumbled as I immediately pulled his neck and claimed his lips.

May mga lalaki lang talaga na puro nonsense ang pinagsasabi at may mga babae naman na wala ring laman ang sinasabi. Life is so full of imperfections. Walang taong perpekto. Lahat naman may mga flaws, nag didepende lang talaga 'yan sa tao kung paano niya dadalhin ang sarili niya. Kaya I don't in favor sa sinasabi nilang life is so unfair. Like hello? Langit nga malaki, nagrereklamo ba ang mga planeta? Nasa tao lang kasi 'yan kung tatanggapin niya ba ang binigay or gagawa siya ng paraan para mas lalaki pa ang sa kanya. All things has a key, and that's an effort.

“Natatakot akong malaman ang totoo dahil baka ang katotohanang iyon ay magpapatunay na ako ang pinakamasamang tao sa mundo. Na ako ang dahilan kung bakit nawala ang kapayapaan nila noon.” Umupo siya sa upuan sa harap ng mesa ko, parang gusto niyang makinig nang maayos. “Sir, walang taong perpekto. Lahat tayo ay nagkakamali lalo na kapag nadadala ng emosyon. Pero ang pagsisisi ay hindi sapat kung wala itong kasamang pagbabago. Kung handa ka nang harapin ang lahat, kahit ano pa ang mangyari, doon mo lang malalaman kung may pagkakataon pa ang lahat.”

Ang kahihiyan. Ang pagsisisi. At ang paulit-ulit na paghusga ng mga tao. Tahimik siyang nakinig hanggang matapos ako. Walang panghuhusga. Walang paninisi. Walang sermon. Nang matapos ako ay marahan niyang hinawakan ang kamay ko. “Shane.” Tumingin ako sa kanya. “We are all imperfect.” Nangilid ang luha ko. “Kahit gaano pa kalala ang pagkakamali mo, hindi iyon sapat na dahilan para apihin ka ng ibang tao.”

Karamihan sa kanila, isang beses niyang nilabasan, at iyon lang. At malayo ako sa perpekto. Lumilitaw ako sa replicate at nakikita ko ang napakaraming imperfections. Kung kahit na ang perpekto ay hindi sapat para hawakan siya ng mahabang panahon, kung gaano ako kapuspos sa aking sarili na isipin na ako ang babaeng magbabago sa kanya. Ngayon na ang aking nakakalason na katangian!

“Ano ka ba, Poppy? Wala naman talagang taong perpekto. Kahit ako, hindi rin naman ako perpektong asawa. Ang Daddy Ace mo, hindi rin ‘yan perpekto. Wala rin sa mga anak namin ang perpekto. Si Faith? Kahit gaano pa ‘yan kabait na anak, hindi ko masasabing perpekto siya. Sa pagiging asawa siguro, oo. Magiging perpekto siyang asawa sa ‘yo, nararamdaman ko 'yon. Pero may mga kahinaan pa rin ‘yan sa ibang bagay kaya hindi pa rin natin masasabing perpekto talaga siyang tao. Lahat kasi ng tao may kani-kaniyang flaws, mapa-physical man or psychological. And that what makes us unique, Poppy. Okay lang maging hindi perpekto. ‘Yon kasi ang humuhubog sa pagkatao natin. Kung lahat ng tao ay perpekto, mawa