Quotes For Selfish People Mga Nobela at Kwento

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

“Stay, until I get what I want.” Natawa ako, puno ng pait. “Ang selfish mo. Gusto mong makuha lahat pero wala kang ibinibigay.” “Huwag mo akong turuan kung paano ako mabubuhay,” mabilis niyang sagot. “Ginagawa ko lang ang nararapat. Kung ayaw mong sumunod, problema mo iyon.”

"Dahil wala na siyang choice pa,minsan kailangan nating esakripesyo ang sarili nating kaligayahan para sa nakakarami,sana naman huwag kang maging maka sarili." Bahagya akong natawa sa sinabi niyang iyon,hindi ko alam kong sinasabi niya lang yan para makatulong.. "I'm not selfish as what you think,may mga bagay naman talaga na kailangan bitawan lalo na kong hindi na pwede, Hindi ako material para gawing collateral.I don't fucking care kong ma bankrupt pa ang company namin." Sabi ko then tumayo na ako." I'll swear gagawin ko ang lahat nang makakaya ko,maihaon lang ang company namin sa bankruptcy nang hindi nagpapakasal sayo." Dugtong ko bago siya tinalikuran.

“Do you think I will step down and give my throne to your favorite child, mother? What do you think am I? I am not stupid like my twin.” “Ah, magmatigas ka? Kakalabanin mo ang iyong ina at kapatid? You’re a selfish, jerk! Magkatulad nga kayo ng iyong ama ng ugali. Mga sakim sa posisyon.” Inis siyang tumayo sa kanyang kinauupuan, naningkit ang mata na nakatitig sa akin. “Being selfish isn’t bad if your desire is pristine like water on the stream.”

“Yun nga eh, dapat diba may negosyo na ako. Halos apat na taon na akong nagpapakakuba sa kakatrabaho. Ngunit sa tagal ko na sa kakatrabaho wala akong naipon. Kung alam mo lang ang maging breadwinner. Imbes na isipin mo yung sarili mo, hindi, kundi kapakanan ng mga taong mahal mo. Kaya yung sinabi mo na dapat magkaroon ako ng sarili kong negosyo. Sus! Swak sana bilang ganti sa mga employeer na pahirap masyado. Pero hindi eh, goal ko sa pinaghihirapan ko ay makatulong sa mga mahal ko.” “Hindi naman masama ang maging selfish minsan. Nakakasama din ang sobrang pagiging selfless. Tignan mo ngayon ang sarili mo? Dapat tinutulungan mo muna ang iyong sarili.” “Hay naku, kapag inisip ko yan, baka may

"Hard to get lang ah, pero hindi easy to use. At siguraduhin mo lang na sa akin ka lang ganyan kundi malilintikan ka talaga sa akin. You don't like to get me jealous Wharton. Nambubuga ako ng apoy. Yung kaninang pagmamaldita ko doon sa mga studyante mo, warm up pa lang yun. Mas malala pa ako doon kapag nagselos." Kita ko ang aliw sa mga mata nya habang nagsasalita ako. At sa tuwing kumunot yung noo ko inaabot niya ito para tuwirin. "Mabait naman ako sa mabait pero madamot ako pagdating sa mga taong gusto ko. Lalo na ikaw. I'm selfish Wharton, I don't share." "I don't share either, Love." he countered. I smiled at that. Ganun naman pala. Madali lang naman palang kausap ang mokong na to.

Dumiretso kaagad ako sa sasakyan at saka lang sunod-sunod na tumulo ang aking mga luha. Pinaghalong suklam at poot ang nararamdaman ko sa mga oras na iyon. I wanted so badly to tell them that they are mean and selfish but I know they wouldn't understand that because they always think they're right. Masyado silang self-centered na kahit isampal mo pa sa kanila kung gaano ka nahihirapan sa ginagawa nila, they would never feel guilty about their actions as long as it satisfies them!

At kung isang babae lang ako na ambisyosa at mapanghangad malamang sa malamang kulang pa ito at nagpabili pa ako sa kanya ng kung ano-ano pa. Nang hawakan niya ako sa bunbunan at pinat ang ulo ko kaya napayuko ako at kalaunan ngumiti na siya ulit sa akin. "I have charities for the poor, mga matatanda ag mga bata," saad niya na ikinagulat ko at unti-unti muli ko siyang tiningala nang makuha pa niya ang paghanga ko. "Kaya wag mo nang isipin ang ibang tao dahil sila, hindi ka nila iisipn so mund your own bussness, and I know you are selfless but also remind yourself that you deserve a better and a comfortable life too."

“K-Kung ayaw mong sabihin, okay lang. Gusto ko lang malaman mo na hindi mo naman dapat sinasarili ang problema mo. Tao ka rin naman, hindi ka superhero.” Muli siyang humikab at hinila ang kumot pataas sa kanyang balikat. “Do you think I am selfish for not sharing my problem? For not letting other people get into it.” “Depende naman kasi ‘yon. Depende iyon sa dahilan kung bakit.” Hindi niya alam kung bakit nakakapagsalita siya ng mga “full of wisdom” niyang advise sa kabila ng hinihila na naman siya ng antok niya.

Pero dinarag ko siya sa buhay ko, without her knowing what's waiting ahead us. "Nagugulohan ako, bro. Sobrang gulo ko na ngayon, pero dinagdagan ko pa." Napapahilig ako sa kinauupoan ko, sabay tingala sa kisame. I'm hopeless. "Selfishness and being self-less. Naiintindihan kita." He said meaningfully, his voice was low and deep. "Selfishness comes when you do not want to loss anything important to you even if it's better to let them go. Self-less, when you prioritize them over yourself even if it means putting your life at risk. Everyone has that kind of persona, it only depends on how it is being handled, or being used. Mali man o sa tama."