Novel & Cerita Quotes On Overcoming Fear

Pero ngayon… parang may liwanag kahit paano. “Anak,” bigla ulit sabi ni Mommy. “Don’t be afraid to try again. Lalo na kung nararamdaman mong genuine ang isang tao. Hindi porket nagkamali ka noon, ibig sabihin hindi ka na pwedeng tamaan ulit.” Tumango ako. “Takot lang po talaga ako.” She reached for my hand. “I know. Kaya nga andito ako. Pero sana this time, ipaglaban mo ang sarili mo. Huwag mong hayaang muli kang mawalan dahil lang sa takot.”

“I need to fix this myself! I can’t rely on anyone else!” Humugot ng hininga nang dahan-dahan si Cairo, itinaas ang mga kamay bilang surrender, pero hindi umalis ang tingin sa akin. “Alright,” sabi niya nang tahimik. “I’ll step back. But just… promise me one thing.” Pinikit ko nang bahagya ang mata, nanginginig pa rin. “What?” “Promise me you won’t let fear take over. You’re stronger than this, Avern. You don’t need to push everyone away to prove it.”

"Don't remind me, 'Ma." "See? You don't even want to think about it and you're here, aspiring to go outside without a guarantee that you'll be safe!" I stood up and frustratedly pulled my hair. Naramdaman ko naman ang haplos ni Mama sa likod ko. Humarap ako sa kanya. "Mama alam kong hindi madaling maghanap ng limang milyon para sa ransom at mas lalong hindi madaling mag-move on sa isang traumatic experience. But..." I looked at her in the eye. "I don't want to be scared forever. Because tons of obstacles outside are waiting for me to face and overcome them. That will make me grow."

"As long as you're trying to fight against your fears or your traumas, it's not impossible to win the battle against them." Pa-de-kwatro akong naupo sa harap niya and I patted her head. "Mahirap naman talaga lagi sa umpisa, pero 'pag may tiyaga ka, magagawa mo rin na malampasan ito lahat." "At hindi ako susuko sa iyo, Chelsea." Naniniwala akong hindi naman nagwawakas ang karera ng buhay sa umpisa pa lang ng marathon.

Tapos, ayaw ko pa kasi takot ako sa rides. I gasped when Asher held my hand. "You can do it Yna, atleast you can do something you've never done before. You can overcome your fear," I smiled at Asher for his comforting words. Mas okay na ganito siya kaysa naman 'yung may topak siyang mang asar lagi. Inuna namin yung frisbee. I inhaled deeply and prayed to God to be safe. Malay ko bang safe pa rin ako roon.

Kaya sinabi ko ang totoo—cold and honest: You’re the only thing I can’t lose. When the words came out of my mouth, hindi ako nag-hesitate. Ang totoo: I want her to be scared of what the world is capable of—pero never of me. I want her fear to be aimed outward, at the people who would hurt her, not at the person who would burn the sky to protect her.

Tumingin siya sa akin nang may paghanga at nagtanong: “Totoo po bang noong kayo ay namumuno, hindi kayo natatakot kahit anong mangyari? Totoo po bang alam ninyo agad ang tamang sagot sa lahat ng tanong?” Tumingin ako sa kanya at ngumiti — isang ngiting mabagal at puno ng pag-unawa. “Hindi ko kailanman alam agad ang tamang sagot,” sabi ko sa kanya. “At madalas akong matakot — matakot na baka magkamali ako, matakot na baka mapahamak ang ating mga tao, matakot na baka makalimutan ko ang mga aral na iniwan ng mga nauna sa akin. Ngunit ang mahalaga ay hindi ang kawalan ng takot — ang mahalaga ay ang pagpili pa ring gawin ang tama kahit na ikaw ay natatakot. Ang pagiging ‘malamig’ na madalas nilan

bulong ni Adrian, habang hawak ang braso niya, “Focus. Don’t let fear control you.” Parang tumigil ang oras sa katawan ni Lena. Ang takot, adrenaline, at init ng presensya ni Adrian ay naghalo sa dibdib niya. Ngunit alam niya ang isang bagay: Hindi siya takot. Dahil ramdam niya si Adrian. At sa mundo ng madilim na lihim, panganib, at kapangyarihan, ang tanging paraan upang makaligtas ay magkasama silang dalawa.

Takot na takot ako pero, gusto ko na lang magtapang-tapangan. "S-Sir... " Sinubukan kong kumawala at tinulak siya. "Umayos ka nga," sita niya at lalo pa akong niyakap. E, siya nga itong wala sa ayos. Kung makayakap! "Walang malesya 'to, Arrianne, think of this as my way of helping you in overcoming your fear, " bulong niya. Lumapat pa ang palad niya sa batok ko. Tuluyan na akong hindi nakagalaw.

“Natatakot akong mapagtanto mong tama naman talaga yung Serina na 'yon sa lahat ng sinasabi niya.” Tumahimik siya. Isang segundo. Dalawa.Nakatutok lang ang dalawang mata niya sa akin. “ Fear is not an excuse,” mariin niyang sambit. Kumabog ang dibdib ko, parang gusto ko nang sumabog sa sobrang tensyon. Hindi ko alam kung ang mas mabigat ay galit niya o ang takot ko na baka mawala ang sarili ko sa ilalim ng kontratang ito.