Quotes On Self-control Novels & Stories

Alam mo 'yong napapatingala ka lang sa sarap mmmmm. Isa rin talaga 'to sa pinagtataka ko, ang lakas ko ng kumain as in di ko kayang mag-control. I tried to control once para akong nanghihina kaya hinayaan ko na lang. *Bzzt Bzzt Bzzt* Napatigil ako sa pagkain ng nag-vibrate ang phone ko. Pinunasan ko muna ang kamay ko bago kinuha ang phone. It is a reminder notes,

Kapagkuwan, ay maingat siya nitong ibinalot sa mga bisig nito. “I’m sorry, Babe. I’m sorry.” “Hindi mo kasalanan.” “I couldn’t control myself. Dapat pinigilan ko ang sarili ko. I killed numerous people at the banker; it made my blood cold. I am aware if I had feeling of bloodlust, I would lose myself. Kinontrol ko sana ang sarili ko dahil alam ko kung anong mangyayari..” “Max, it’s not your fault. Galit na galit kaya hindi mo napigilan ang sarili mo.”

“Alam ko.” “Kung may pagkakamali ka noon, bata ka pa. Kung may bagay kang hindi nagawa, hindi mo naman sinadya.” “Pero hindi ibig sabihin na wala akong pananagutan.” “Hindi ko sinasabing wala.” Huminga ako nang malalim. “Ang sinasabi ko lang, hindi mo kailangang habang-buhay parusahan ang sarili mo para sa isang bagay na hindi mo naman kontrolado.”

Asar niya kaya napa-iwas ako ng tingin. Jusko, Lord, bigyan mo po ako ng lakas ng loob at matinding self-control! Panalangin ko sa isip ko habang pilit na nag-iiwas ng tingin. Ang daling sabihin na walang malisya, pero bakit parang ako ang unang matatalo sa sarili kong laro?!

"..No! Hindi lang to dahil sa pagbabalik mo...." Umiwas siya ng tingin na parang humugot ng lakas para magpatuloy sa kanyang sasabihin. Nagtama ang mga kilay nito na parang nag isip pa saka umunat, nanumbalik sa dati na nagpapakita ng matagumpay na self control. "...H-halos ako pa ang takot na takot na baka masaktan ka noon.. Y-yun naman pala.."

“A-Asper…” “Alam mo naman na naiintindihan kita at nirerespeto ko ang desisyon mo kung wala kang sasabihin sa akin,” sambit ko. “At hindi magbabago iyon. Pero kung ganyang hindi mo kayang kontrolin ang sarili mong emosyon, mas mabuti nang sabihin mo sa akin nang sa gayon ay alam ko kung paano ako hihingi ng tawad sa kanila dahil masyado ka nang nawawalan ng kontrol sa sarili mo.”

“Pero hindi rin naman ako pwedeng hayaan na apak-apakan lang niya ako. Hindi ako ganung klaseng tao.” “Hindi ko sinasabing magpaka-api ka, ma,” sagot niya agad, medyo nag-aalala na. “Pero kung gusto mo talagang makuha ulit yung trust ni Don George, you need to control yourself. Hindi pwedeng palagi kang sasagot.” Napatahimik ako sa sinabi niya. Masakit tanggapin pero totoo. Kung gusto kong ayusin ang lahat, hindi pwedeng puro emosyon ang pairalin ko.

Ang kaisang dibdib ko. Hindi ko lang talaga na-kontrol ang sarili ko kanina. Ang lakas pa ng loob ko na mag sabi sa kanya na 'control is my middle name' ni hindi ko nga natupad ang pangako ko kahit isang gabi lang. I should talk to her, right? I mean, maybe I made her really uncomfortable. Ofcourse, I did. Kung komportable naman siya kanina ay siguradong tapos na kami sa kung ano man ang gusto naming mangyari.

Hindi ako makapaniwalang ngayon, wala akong maramdaman kundi kapayapaan. And I want that for my man, too. I want him to stop blaming himself for the things he can't control. He deserves peace and hapiness as much as I deserve it. "You cannot control anything," I said softly. "But I'm sure, kung magagawa mo mang kontrolin ang sitwasyon, hindi mo ako hahayaang mag-isa. Nobody is blaming you for it so stop torturing yourself more. It's all in the past now. Ang mahalaga, magkasama na tayo ngayon, at nagkalinawan na sa mga nangyari sa nakaraan."

Meron ding kung ano rito na binabali ang self control niya at ginagawa siyang mapapayag sa lahat ng naisin nito o hingin sa kanya. And when she said, "I-I know. A-At kapag pinigilan din natin ang mga sarili natin na gawin kung anong gusto natin, that could lead to a consequence na pagsisisihan natin ang ginawa nating pagkakait ng kasiyahan sa mga sarili natin. That's lose lose-lose thing, Chase. But if we could be happy now and not think abruptly of the consequences, then that's a win-lose thing. At least, we managed to attain happiness, right? Tsaka na iyong consequence na iyon. What matters now is now. Let's just make use of our remaining stay here to make each other happy. After all, when