Quotes On Waterfall Mga Nobela at Kwento

Hindi ko na siya sinuway dahil kailangan ko na talaga ng tulong. After the long walk, we had our first glimpse of the mighty waterfall. It's such a wonderful waterfall. Sobrang taas kaya sobrang lakas ng pressure ng pagtama ng tubig nito sa pinaka-basin. Kontentong ngiti na may pagkamangha ang unang sumilay sa aking mukha sa kagandahan ng paligid. Malawak ang paliguan kaya kung natatakot kang pumunta sa pinaka-pinagbabagsakan ng tubig ay pwede kang magtungo sa malayo. May ilang waterfalls na maliit sa ibang parte. I did not plan on swimming at the water but it was so inviting.

Mabuti na lamang at tsinelas ako papunta sa aming hacienda dahilan para hindi ako mahirapan sa paglalakad. My tears won't stop flowing from my eyes as I walk towards the waterfalls. All I wanted was the freedom to choose for myself. Something that has been taken away from me ever since I was a kid. Dad and my brothers will always choose what is best for me. I wiped my tears as I knew I was almost near the waterfall.

Dumaan kami sa wisteria flower tunnel at kung hindi pa ako inaya ni Paris na pumunta sa kaskad, doon nalang siguro ako buong maghapong nakauupo sa bench sa ilalim ng wisteria. "Halika madami pa tayong dapat makita," ang ngiti sa mukha niya ay hindi rin maalis-alis gaya ng sa akin. I didn't mind how he stared at me earlier when I'm enjoying myself, turning around and around the flower tunnel with my eyes closed and my arms spread freely. We reached the part where the cascade was, and my jaw dropped in amazement. The sound of the running water and how bamboos dance with the air made me feel alive and relaxed. The fresh air is brushing against our skin, and I could finally define what is home f

Nagtawanan lang silang dalawa saka nagpaunahang lumangoy sa mismong baba ng waterfalls kung saan bumabagsak ang tubig. Matagal silang nagbabad sa tubig. Nagkukulitan habang nag-uusap ng kung ano-anong bagay. Kinwento ni Jairus sa kaniya ang iba’t ibang karanasan niya dito sa isla mula ng bata siya pati na ang mga magagandang bagay na matatagpuan at mararanasan sa isla.

Sabay kaming naglakad papunta sa fountain. Sumisirit ang tubig. Papalubog na ang araw. At unti-unti nang nagliliwanag ang Eiffel Tower. "This is nice," sabi ni Vanessa. "Yeah." "Thank you for bringing us here." "You're welcome." "I love you." Huminto ako sa paglalakad. Humarap ako sa kaniya. Parang gustong tumalon palabas ng dibdib ko ang puso ko. Pinagpapawisan ang mga palad ko. Nanunuyo ang lalamunan ko.

Ang tunog ng tubig ay parang musika na marahang yumayakap sa buong paligid. “Wow... ang ganda,” mahina kong bulong. “Although it’s not fully furnished yet, but I do agree with you.” Hindi ko maalis ang tingin ko sa fountain. Habang pinagmamasdan ko iyon, pakiramdam ko ay nakikita ko rin kung gaano kalaki ang pagmamahal ni Alexander para sa akin. Para iyong konkretong patunay ng pag-aaruga niya. Sa bawat bagsak ng tubig ay para bang paulit-ulit nitong ibinubulong sa akin na mahalaga ako.

May mga karatula roon tungkol sa buhay—samantalang sa kabilang banda naman ay may bamboo installation, dalawang swing na may mga quotes naman tungkol sa pag-ibig. 'Hindi ka na mag-iisa, kasama mo na ako.' "Ang pag-ibig na takot mawalan ay nagiging tanikala; ang pag-ibig na marunong magtiwala ay nagiging daan," sabay naming bigkas ni Nathaniel. Napatingin ako sa kaniya. Siya naman ay nakatitig pa rin sa quote, seryoso ang mukha, parang may sariling iniisip. Maya-maya, bumaling ang tingin niya sa akin.

Sabay kaming naglakad papunta sa fountain. Sumisirit ang tubig. Papalubog na ang araw. At unti-unti nang nagliliwanag ang Eiffel Tower. "This is nice," sabi ni Vanessa. "Yeah." "Thank you for bringing us here." "You're welcome." "I love you." Huminto ako sa paglalakad. Humarap ako sa kaniya. Parang gustong tumalon palabas ng dibdib ko ang puso ko. Pinagpapawisan ang mga palad ko. Nanunuyo ang lalamunan ko.

Malayang bumabagsak ang tubig na nanggagaling sa taas patungo sa ilog sa baba. As if we are in a paradise. “We must go.” It was so beautiful, and stunning. “Shayes, tara na.” Napalingon ako kay Ziyu noong bigla siyang magsalita. Hindi ko napansin na nasa harap ko na siya. Napailing ako at muling ibinalik ulit ang atensyon sa waterfalls. "Something wrong?” tanong nito. "Wa-wala,” tugon ko pilit na iniisip ang kakaibang atraksyon na naramdaman ko kanina.

Nasa likuran ko ay isang bangin na may rumaragasang tubig galing sa waterfalls. "You know why I wanted to end someone's life in the place like this? Kasi gusto ko kayong makitang magdusa. I'll shoot your head then I'll push you to the cliff. That's very satisfying to see." sabi niya sabay hawak nang mahigpit sa kaniyang baril. "If you've got anything to say before anything else, now's your time." Pinakiramdaman ko ang paligid, hoping that someone would show up para tulungan ako pero parang wala. I guess this would really now my end.