Ramen Hiro Novels & Stories

"Huh? Anong ako? Masisira ang diet ko!" "Tawagin mo mga tropa mong mga bakla at papuntahin mo rito para sila mag ubos niyan." Sabi niya. Umorder siya ng sushi rolls, baked sushi, kimchi at dalawang ramen dahil favorites ng kambal ang japanese ramen.

Hindi niya alam kung bakit ramdam niya pa rin ang init ng kamay ni Daryl sa braso niya. *** Samantala, sa ramen house na pinuntahan nina Candice, masaya ang ambiance, warm lights, madaming tao, at puno ng amoy na nagpapagutom. “Daryl, promise, the best ramen in the city ang matitikman mo,” masiglang sabi ni Candice habang dinala siya sa table. Ngumiti si Daryl, kahit halata ang pagod sa mata.

“Ano ba ang specialty nila rito? Ramen? Balita ko the best daw ang ramen sa Japan. They’re selling authentic Japanese food here, right?” Nanatiling pinagmamasdan ni Cleon si Lily. Tinitingnan ang bawat galaw nito. Pakiramdam kasi ni Cleon, gumagaan ang lahat sa buhay niya kapag nakikita niya si Lily. Nang hindi siya sumagot. Nakita niya ang pag-angat ni Lily nang tingin sa kaniya. “Hey, Cleon? Are you okay?” Malawak niyang nginitian si Lily. “Of course, iniisip ko lang kung ano pa dapat natin order-in bukod sa ramen.”

Gusto na lang niyang matulog at sana hindi na siya magising. Ngunit gaano man kalalim ang tulog mo, gigisingin ka pa rin ng sikmura mo. Madaling-araw na nang magising siya. Kaninang hapon pa siya walang maayos na kain. Dahil halos himatayin na siya sa gutom, napilitan siyang bumangon at bumaba para kumain sa isang 24-hour noodle shop sa kanto. Pagkatapos kumain ng isang mainit na bowl ng ramen, naglakad siya pabalik. Pero bigla na lang, isang itim na van ang huminto mismo sa harapan niya.

Magulo ang buhay at maraming issue. Dapat pa maganda lagi ang image mo para makapangbola ka ng mga taong boboto sa 'yo. Hindi ko kaya 'yon kasi aminado akong masama talaga 'yong ugali ko. Hayate Hiroshima Isang sikat na artist na ang forte ay painting at sculpting. Pure Japanese siya at nag-iisang tagapagmana ng negosyo ng pamilya nilang naka-focus sa cultural enterprises.

Nakaka-miss din tumambay doon pero ngayon wala na akong balak na magtungo ulit ako sa lugar na iyon. Nagtungo ako sa isang Japanese Restaurant. Umorder lang ako ng Ramen at sushi. Mag-isa lang ako sa table na kinauupuan ko nang biglang may naupo sa harapan ko dahilan para mapatigil sa ere ang gagawin ko sanang pagsubo ng noodles. Hindi makapaniwala ang hitsura nito habang tinititigan ako. "I thought I was just hallucinating when I saw you," gulat na saad nito habang nakatingin sa akin.

tanong niya at tinulungan ako sa mga bitbit ko “No, I just came from the class.” “Wow, masters?” tumango ako. “How was it?” “Hmm, it was fun actually and a bit stressful since I’m already loaded with work.” Halos pangangamusta lang ang pinag-usapan namin habang hinihintay ang Ramen, alam niya na ang favorite kong taste sa ramen kaya nakapag-order na rin siya bago pa ako nakarating. Anything with garlic and creamy soup, I’m okay with it.

Nakangiting usal sa akin ni Tito Hiroshi kaya naman ngumiti na lang din ako rito at hindi na muna pinansin ang ngisi ni Hideo sa akin. “Good morning din po, Tito Hiroshi… Welcome to Ryus’ Café… Feel free to order whatever you want in the menu po, it's on the house.” Nakangiting paanyaya ko sa mga ito kaya naman kaagad na ibinigay sa akin ni Tito Hiroshi at Mama ang mga order nila. Nauna nang maghanap ng pwesto sila Mama kaya naman naiwan si Hideo para mag-order dahil nakatitig pa rin ito sa menu.

"I want ramen." "Edi kumain ka ng ramen mo!" malditang saad ni Ress-chan. Hindi siya pinansin ni Natsume kasi nakatingin siya sa akin. Hindi pa rin nagbabago ang dalawang ito. "Mukhang masarap mag ramen ngayon." Sumungaw ang isang ngiti sa labi ni Natsume. Kahit na hindi niya sabihin ay alam ko na masaya siya.

biro ko. "Gusto niyo po bang kumain? May bagong bukas na ramen house sa tapat. Sabi ni Rafe, masarap daw doon," aya ni Mark. Nagtinginan kami ni Lucius. Pagod na kami sa mga seryosong usapan. Kailangan namin ng pahinga bago ang "giyera" sa board meeting bukas. "Sige, ramen sounds good," pagsang-ayon ni Lucius.