Ramen Hiro Novels & Stories

“Ako bahala sa ‘yo!” Isang ramen at dalawang klase ng sushi ng inorder ko, samantala naman kay Drake naman ay isang rice meal lamang. Siguro mag oorder pa ito mamaya kung nabitin siya sa pagkain, lalo na athlete siya, kailangan niya ng sapat na pagkain para sa pangangatawan niya. Sa sobrang gutom ko ngayon, sa tingin ko ay mauubos ko naman lahat ng order ko.

Amoy ko agad na ito ay mainit, maalat, may halong sabaw. Ramen. Inilapag niya iyon sa mesa, maingat, parang may ritwal. Dalawang mangkok. Dalawang pares ng chopsticks. “Japanese food,” sabi niya. “Mas madali sa sikmura.” Umupo siya sa tapat ko at iniusog ang isang mangkok palapit sa akin. “Kapag gusto kong kumalma,” dagdag niya. “Ito ang kinakain ko.”

Kumikinang ang mga mata ni Tamara na pinagmamasdan ang mga Japanese foods na nasa harapan lalong-lalo na ang sushi at takoyaki na nais niya habang ramen lamang ang in-order ni Galvino ang in-order para sa sarili. Sa kalagitnaan ng pagkain ni Galvino ng kaniyang ramen napapansin niyang nahihirapan si Tamara na kumain sapagkat malikot si Baby Gavin, kung minsan, tinatabig pa nito ang kamay ni Tamara o kaya nakikipag-agawan sa chopsticks. Napapailing si Galvino na inubos ang pagkain niya pagkatapos inabot ang kamay kay Gavin tanda na lumipat ito sa kaniya.

Kaya ayun, kasama ko na siyang kumakain sa isang ramen place malapit sa training site. Umupo kami sa pinakakanto ng shop. Cozy, tahimik, at may magandang tanawin ng isang malaking bundok. Habang kumakain kami ng ramen, naramdaman kong tumitingin siya sa akin paminsan-minsan. “May muta ba ako?” biro ko. “No.” “Then why are you looking?” “Just wondering.” “About?” “How you keep surprising everyone.” Napatingin ako sa kanya. ‘Yon ba ang papuri part two?

"So, where do you want to eat? I cannot drive in a circle here, my soon-to-be Mrs. Li." "Sorry. Let's go to Ramen house. I would like to have some ramen this early morning. I would like to have a hot creamy soup and slimey noodles," she suggested, and she pressed her lips as she craves for it. "Ramen it is," he recited, at inikot niya ang manibela. In a minute, they entered the ramen house, and a woman greeted them. "Table for two please," Kevin announced. "This way, Sir," sambit ng babae na nakasuot ng traditional japanese dress, at naglakad siya to lead them the way.

Inambahan ko naman siya at agad naman niyang pinuwesto ang kamay niya sa harap para salagin pang amba ko. Napailing na lang ako at naglakad papunta sa pantry ko at kumuha ng ramen noodles na binili ko noong nag-grocery ako. Kinuha ko rin ang thermos at nilagyan ng mainit na tubig ang ramen saka ito tinakpan. Napatingin naman ako kay Yu-jun na pinanuod lang ang ginagawa ko. Naghintay ako ng ilang minuto at binuksan ko ang ramen noodles at saka kumain. Naupo naman sa harap ko si Yu-jun at tiningnan ko siya. Kita ko ang pananakam niya at pagtitig sa kinakain kong noodles. Gutom pa siya? Inubos na nga niya ang ulam ko!

“I want to know what you’ll be ordering.” “Gusto ko ng ahm...” Hindi ako makapag-isip. Hindi umaalis ang tingin niya sa akin. “Gusto ko ng Ramen!” bigla kong sabi. Napatingin ang ilang tao. “Ramen?” tanong niya. Doon ko lang naalala. Wala ngang ramen. Parang gusto kong maglaho. “And I’ll also have Ramen then,” sabi niya.

Gusto lang naman kumain ni Mithi ng ramen pero hindi siya maka-concentrate dahil sa paninitig ni Kallahan sa kaniya. Nasa sofa lang siya, nanonood ng palabas ng malanghap na niya ang aroma ng ramen na may flavor na beef. “Here… have a taste.” Nilapag ni Kallahan ang ramen sa harapan ni Mithi. Matapos niyang ilapag ang ramen, agad siyang umupo sa harapan ni Mithi. Alam niya kasing ayaw ni Mithi na madikit siya sa kaniya kaya siya na ang nag-initiate na umupo sa malayo.

malamig at madiin nitong saad na tila nag pipigil sa galit. Hindi ko alam bakit ako biglang tumungo bilang pag sang ayon para akong isang maamong tupa sa ginagawa kong pag sunod. Ilang minuto pang pag aaantay ay dumating na ang order namin bigla akong natakam sa ramen na nasa isang malaking mangkook na puti samahan mo pa ng mga Karne. Agad kong kinuha ang tinidor sa tabi nito dahil hindi ako marunong mag chopstick ay tinidor na lang ginamit ko.

“Tama lang. Atty. Rivera told me about it. Jiro’s family is trying to raise money para sa piyansa, pero dahil mabigat ang kasong isinampa natin, nahihirapan silang makahanap ng guarantor. Pilit silang nakikipag-ugnayan kay Hiraya, pero ang balita ko, lumipad na si Hiraya patungong Singapore noong Lunes ng gabi.” “Iniwan niya si Jiro?” “In business and in their circle, Liana, kapag sunog na ang pangalan mo, ilalaglag ka ng mga kaalyado mo para maisalba ang sarili nila. Ginamit lang ni Hiraya ang ex mo, at naging sapat na tanga si Jiro para sumunod sa kanya,” walang kaunting emosyong paliwanag ni Razael habang pinuputol ang cake gamit ang tinidor at inilalagay ito sa platito sa harap ko. “Eat.