Random Thoughts Novels & Stories

At habang patuloy kaming nag-uusap tungkol sa kung anu-ano — mula sa random memories hanggang sa mga walang kwentang jokes — napaisip ako: Minsan pala, may mga taong hindi mo kailangan mahalin para lang maramdaman mong safe ka sa presensya nila.

Imagine naman, sa sobrang layo, kahit hindi ako marunong sumpipol ay napapasipol ako. Alam ko namang random talaga mag-isip 'yung utak ko pero hindi ko mapigilang mapatawa nang maisip kong what if mag-alaga ako ng kabayo? Kasi sobrang laki talaga ng lupain na 'to, aabutin yata ako ng kalahating araw makapunta lang sa magkabilaang side nito.

*Awkward silence* Naka-tingin lang ako sa labas (katabi ko ang bintana) at nag-iisip ng kung ano-ano. Random thoughts ba. Buti nga medyo kalmado na ang heart ko. Hindi katulad kanina na parang may race ng kabayo at parada ng mga tambol. Jusko, aatakihin ata ako sa puso, eh. Yohannie naman kasi, eh. Kung bakit kasi ang wafu-wafu at ang kyot-kyot mo. Hmmmmmp.

Pareho pa rin ang tahimik na kilos. Ngunit may isang bagay na naiiba. Mas mapagmatyag ito. At marahil ganoon din siya. Hindi niya maiwasang isipin ang litrato. Sa loob ng maraming araw, inakala niyang ang airport ang unang pagkakataon na nagkita sila. Isang random na araw. Isang random na lalaki. Isang impulsive na desisyon.

Ang weird pero parang ganoon nga ang nangyari. Sinubukan kong alalahanin ulit iyon pero wala talaga. Randomly, sinubukan ko rin alalahanin kung anong partikular na ulam ang niluto ko noong isang araw para sa aming tanghalian ngunit pati iyon ay hindi ko na rin maalala. Gaano ko man pilitin ang sarili kong mag-isip, tila may malaking espasyo ng dilim sa aking utak na nagbubura sa bawat detalye ng mga nakaraang araw. Iyon bang parang may isang invisible na pambura na unti-unting nagtatanggal sa mga natitira kongng alaala araw-araw.

Hindi ako sigurado kung nakainom ang dalawa pero sa tingin ko'y oo. Abat may pahampas hampas pa siya sa dibdib ni Ben. Sa talang buhay ko ay ni minsan di pa ako nalasing. Ni hindi ako nakatikim ng alak. Pero kung nababago lang din ng alak ang damdamin, kagustuhan at pananaw ng isang tao sa mga bagay-bagay abay di ko na babalaking tumikim. My mind suddenly generates plans of disturbing them. My mind is thinking of screaming because of an imaginary sprains.

Kung kanina ay nagawa ko pang itago kahit papaano ang hiya na nadarama ko, ngayon ay hindi ko na nagawa. All of a sudden, negative thoughts flooded my brain. I started overthinking. What if the stares the two girls were giving me weren't simply because they were curious? Paano kung ang inaakala kong titig nila ay dahil lang sa gusto nilang makasagap ng tsismis ay mali pala?

Nagmamaktol na eksplinasyon niya. “Sweetheart, that’s an unreasonable logic.” Malumanay na balik ng kanyang ama. “Hindi naman illegal na parehong landas ang tatawarin mo sa kaibigan mo. Other people’s opinions of you don’t absolutely matter, sweetheart. If you rely on their words, it’s no different from getting involve with toxic people. Your mind will only be poisoned over and over.” “But, Daddy…”