Random Thoughts Novels & Stories

Ang dami din kasi ng time na akala ko masaya na ako pero hindi pa pala kasi kapag mag-isa lang ako ay ang daming senaryo ang naglalaro sa utak ko. Katulad ngayon. Iniisip ko kung anong susunod kong gagawin at marami akong naisip kaya sa huli ay naisipan ko na lamang matulog. Siguro binabawi ko lang ang mga araw na hindi ako makatulog kakaisip kung anong ginagawa nina— I rolled over, shaking my head—trying to remove this fvcking scenarios in my head. Hindi dapat ganito—ayoko ng ganito.

Para bang may ibang tao sa loob ko at siya ang nagkukusa para manggulo ngayon sa mga desisyon na binubuo ko. Tumayo na ako sa sopa para magtungo na rin sa kwarto. Maaga pa rin akong babangod mamaya para sa pupuntahan ko. Ayoko na ring mag-isip pa ng kung anu-ano dahil hindi na kinakaya ng isip ko ang mga bagay na tumatakbo rito. Maraming bagay ang nangyari na hindi ko inaasahan ngayong araw na ito. Ayoko na muna. Tama na muna. I'm tired to think and these whole 'thinking' is exhausting. :)

Tinusok niya ang tagiliran ko sabay tabi sa’kin. May pinapanood kaming mga random videos. May nakakatawa tapos may nakakainis din. Pero kahit nanonood kami ay hindi maalis sa isip ko si Jannah, hindi ko alam pero parang nakaguhit na sa utak ko ang hitsura niya.

I could see nothing wrong with it, but why those dirty suspicion running wildly through mind? I seated on the couch ngunit hindi pa man ako nag tatagal sa pag kaka upo ay agad din akong tumayo. I clasps my hand tightly, my entire body was shaking violently. I had a nagging doubt in the back of my mind that runs all the corners of my body. Nasa ganoon akong pag iisip nang tumunog ang aking cellphone. Mabilis ko iyon dinampot para sinohin ang tumatawag.

I've worked every little thing I have now. You can earn their claps and they will celebrate with your wins even though they were not present during the process of how you get there... Silly, right? Well that's life. Everything you make good to establish your good life, maraming mga matutuwa, pero mas maraming magagalit. Kaya galitin mo pa lalo. I just laughed at my own thoughts. Kapag talaga nag-iisa ako, kung saan-saan na lang naglalayag ang isipan ko, my mind is like a maze.

Sigaw ko sa mga tauhan namin pero nagtinginan muna sila bago tumango. Naglakad palapit sa akin si Ronald. "Did they see us that day or hear us?" he mumbled in my ear. Remembering, I felt a little embarrassed. "I have no idea," I replied, shrugging. Minsan talaga hindi ko sila maintindihan dahil sa mga intrusive thoughts nila at kung ano-ano pumapasok sa mga utak nila. Ang dumi ng mga iniisip nila, halatang gawain nilang lahat ‘yon. Siguro, after work pumupunta silang lahat sa bar at sa club pero alam kong hindi lang para mag-relax at umiinom ng alak ginagawa nila doon. Last time, naririnig ko silang nag-uusap lalo na mga tauhan ni Ronald at yung mga seryoso man silang tingnan ay may tinatago

Bigla akong napaupo. Humawak sa ulo. At doon pumasok sa utak ko ang isang kakaibang thought. Isang biglaang realization. Isang tanong. Isang hinala. Isang bulong sa isip ko: “Ganito ba ang mood swings ng buntis?” Napapikit ako. Hindi. Hindi pwede. Hindi ako pwedeng mag-assume. Hindi ako pwedeng mag-overthink.

"Oh well, kung ano ang mangyari bukas, mangyayari." Napag isipan ko na, I would rather have a life of Oh wells, rather than What ifs. Natutunan ko na, too much overthinking can make me loose so much opportunity kaya dapat tigil-tigilan ko na rin, wala akong mapapala sa kakaisip sa mga bagay-bagay na hindi ko naman dapat pinoproblema.

Yuhei’s POV Habang naglalakad ako— May isang thought na paulit-ulit sa isip ko: “Hindi ko na alam kung paano maging simple.” Hindi ko na alam kung paano tumawa nang walang dahilan. Hindi ko na alam kung paano matakot sa maliit na bagay. May parte sa’kin na nananatili sa kulungan. At hindi ko alam kung gusto ko ba siyang palayain. Yuhei’s POV

Mahabang lintayan nito bago lumabas ng kwarto. " She's right... My thoughts are unstable , dahil sa pag- aalala ko Kay Ilyza at pagkadismaya sa sarili. Pero wala akong magagawa kung puro lang ako ganito... Tama na ang pag- iisip, kelangan nang kumilos " Huminga ako nang malalim kasabay nang pagtingala upang ibuga ito sa ere. " I need to calm all my thoughts... Crish is right... Ilyza, need me and I need to focus "