Rascal Does Not Dream Novels & Stories

ang pagpapakalma ni Ralf sa kaibigan. "Ralf, mamaya na natin pag-usapan ito. Gusto ko na munang magpahinga dahil pagoda na pagoda ako. But please don't leave me, okay?" ang nanghihina at inaantok na pakiusap ni Jasmine. "Yes, Jas. I'll stay here with you..." ang pangako ni Ralf sa kaibigan. Makalipas pa ang ilang sandali ay mshimbing nang natutulog si Jasmine. Napansin ni Ralf na pumayat ito nang husto, at bukod pa doom ay mas lalo itong depressed at balisa.

This is a bad dream—a nightmare. Sana magising na ako mula sa bangungot na ito. Sana . . . paggising ko, nasa tabi ko na si Drace. Aalagaan ko pa siya at palalakihin, I promise. Mabuhay lang siya . . . Babalik ako at ipapakilala ko siya sa Daddy niya—mabuhay lang siya. Mabuhay lang ang anak namin.

"... na kahit pinalilibutan na kami ng gulo, hindi iyon magbabago lalo na’t magkakaanak kami." Lucas let out a bitter laugh. "And now that he knows? What did you expect? That he'd suddenly turn into a man you can rely on? That he'd take you in his arms and tell you everything's going to be alright? Stop living in a fantasy, Raisha. The world doesn’t work like that. Kahit ipangalandakan mo pa na anak yan ni Ashford, once na ikaw ay isang Montenegro… hindi niya yan kayang tanggapin."

I need to hear his reasons but what if hindi ko makayanan? "This is all just a dream, Rare. You need to wake up now." Matapos niyang sabihin 'yon ay nawala siya. Nawala siya ng parang bula. I look around and everything vanished hanggang sa may mga boses akong narinig.

sagot ni Roxy. She cursed under her breath, nakaramdam ng disappointment at galit kay Raziel. Nagbahagi lang sila ng isang espesyal na sandali. Well, wala naman talagang nangyari kagabi, magkatabi lang silang natulog, na dapat normal lang sa mag-asawa... Ngunit pakiramdam nito ay hindi ito espesyal para sa duke. To think na nasugatan lang siya kagabi...

Raven's POV HINDI ako makagalaw at naramdaman ko na lang na tila may kumikiliti sa leeg ko. It was soft and caressing. They feel like butterfly wings stroking my skin. I don't know why am I having this kind of dream, it feels too real.

Saka nito tiningnan ang mataas na hagdan, kapagkuwan ay hinarap na nito ang kanyang ginagawa. Habang si Fyrah ay walang humpay ang pag- agos ng kanyang mga luha. Isa na siyang maruming babae at hindi na siya karapat-dapat pa kay Ralph. Ang tanga niya lang kasi dahil hindi sukat akalain na totoong nangyari ang kanyang panaginip kagabi. At ang masaklap, hindi nga kay Ralph kundi kay Cameron na hanggang sa mga sandaling iyon ay stranger pa rin ito para sa kanya. Dahil sa pag- iyak ng dalaga ay hindi nito namalayang nakatulugan na niya ang iniisip na sitwasyon.

Pumasok siya sa guest room kung saan naroon si Cassandra at nahuli niya itong nagtatahi ng gown. “Cass!” sigaw niya, galit na galit. “Ano ‘to? Ano na naman ‘tong ginagawa mo?” Nagulat si Cassandra, pero tumayo siya nang matatag. “This is me, Nathaniel. This is my dream. Hindi ako titigil.” Umigting ang panga ni Nathaniel. “You don’t need dreams, Cass. I provide everything! All you have to do is stand beside me, smile, and be my queen. Bakit hindi ka makuntento?”

Nandito pala si Dixie at Autumn. “Ininom mo lahat ng ito tapos ikaw lang?” dagdag pa ni Autumn. Nakakarindi ang boses nila. Ang sakit na nga ng ulo ko pero may mga kaibigan pa akong daig pa si mommy kung magalit. “Oo na, ininom ko na iyan lahat tapos ako lang. Bakit ba nagagalit kayo? Broken ako, okay? Gusto ko lang naman makalimot.”