Reborn At Boot Camp Mga Nobela at Kwento

But I'm sorry, the Reaper is still my type. Still with my eyes closed and body tilted backwards, I muttered a brief "No." I can't open my eyes when I'm experiencing a near-death situation! I held the railing until my knuckles turned white. I'm sorry Ma, I can't help you anymore. I'm sorry Oyo, Ate had to die young. She could not see you grow into a handsome man. Please take good care of our mother. I love you two. And the Reaper, oh God the Reaper, I don't know why I remembered him when I was thinking about my monologue.

Walang araw na hindi ako hinabol ng konsensya ko dahil kasalanan sa Diyos ang nagawa ko. So, si Keegan ay na-reborn bilang bampira. Hindi ko talaga inaasahan na magtatagpo pa kami. Pero kagaya ng mga pinsan niya, wala siyang naaalala. Pero bakit ako'y mayroong naaalala? O baka nga instrumento talaga ito ng mundong ito para malaman ko lahat ng dapat kong malaman na hindi ko nalaman noong tao pa ako.

"Ang 'Rebirth' ay hindi lang tungkol sa akin o sa kumpanya namin. Ito ay para sa lahat ng mga taong nadurog pero piniling mabuo muli. Dahil sa dulo ng bawat kadiliman, laging may naghihintay na liwanag." Habang hawak ang tropeo, alam ng babae na ito na ang simula ng kanyang bagong kabanata. Natalo man ang mga kaaway sa runway, alam niyang may mga laban pa sa labas ang mga Tuazon ay hindi pa tapos. Pero sa pagkakataong ito, mas matatag na siya, at hindi na siya kailanman muling matatalo.

"O-oo ba" Hindi na sila nagkibuan, pero ano nga ba ang totoo sa mga sinasabi nila? Totoo nga bang meron na silang iba? Paano na ang nararamdaman nila para sa isat isa? Nabitin ba kayo? Abangan ang Chapter 1 ng Rebound Love II: Aldrin and Sarah Love Story

Naupo siya sa tabi ni Yeon. “Umalis ka nga rito.” Sermon ko. “Nagkabalikan na kayo? Comeback is real talaga.” Umawang ang labi ko sa sinabi niya. “Comeback your face, ano ba Zian..” Prente siyang tumitig sa aming dalawa, “Seryoso hindi?” Naningkit ang mata ko sa tanong niya.

Mabilis ang kanilang pagtakbo hanggang sa marinig nila ang malakas na pagsabog. Nilingon ng batang babae ang sasakyang kinaroroonan ng kaniyang mga magulang. Nanghina ito sa nasaksihan. Hindi makapaniwala sa nakita hanggang sa mawalan ito ng malay. (END OF FLASHBACK) ALIYA'S POV

Napupuno tuloy ng ingay ang tahimik at nagluluksang bahagi ng bayang natupok kamakailan lang. Napapikit na lamang ako ng mariin, at nang mapagtanto ang mga salitang lumalabas sa kanilang bibig ay nahanap ko ang kamay na nakahawak sa nanginginig na Kenan. Ang pagkalma niya ay pagkalma ko. “They are,” Tumango siya na agad kong kinakurap. “What do you mean, Kenan?” Kumuyom ang kaliwang kamao habang ang hinahawakan ko ay halos manginig sa mga salitang lumalabas sa kaniyang bibig, “They are... the rebels...”

I nodded. Inayos ko ‘yung Saturday outfit nito. Pati ang Saturday work outfit in case na magwork pa rin ito gaya ng nangyari sa unang life ko. Dahil nag-iba ang mga aksyon ni Aljur mula nung bumalik ako, hindi ko alam kung ano pang pwede magbago. Kaya inihanda ko na ang dalawang pagpipilian nito. After preparing for everything, I took a bath.

Ceelin Pagkatapos kong pagnilay-nilayan ang mga nangyari ay naging malinaw na rin sa akin sa wakas ang lahat. Habang comatose ako ay naglakbay ang aking diwa. Hindi totoong na-reborn ako. Iyong naranasan ko ay dahil iyon ang gusto kong mangyari. Para lamang akong nanaginip ng napakatagal. Lahat ng nangyari magmula nang isipin kong na-reborn ako ay hindi pala totoo. Maging ang walang hanggang pag-ibig ni Phil sa akin au pawang likha lamang ng aking matinding pagnanais na mahalin niya ako.

Mabilis ang kilos ng kanyang mga kamay sa keyboard na parang bumabalik ang dating sigla niya bilang programmer. Bago pa man tuluyang sumikat ang araw, natapos niya ang prototype ng program. Pinikit niya ang kanayng mga mata, saka ngumiti, at mahinang sinabi, “Ito ang simula ng bagong buhay ko.” Kinabukasan, pagkatapos ng tatlong tasa ng kape, pumasok siya sa opisina ng Hernandez Group. Pagpasok pa lang sa technical department, ay buong kumpiyansa niyang sinabi: