Reclaim The Game の小説・ストーリー

Iniluwa nito ang isang scroll na agad kinuha ni Gun. Binuksan niya ang scroll at ipinakita sa amin. "Pavilion Golden Statue is one of the hardest games you don't want to encounter. Your life is the payment if you won't finish this game. The golden statue is the price. Take it or leave it?" Sabay na basa ni Gun at Thud. "The fuck with this pavilion?" Kunot noong sambit ni Dezrail. "Ano? Uuwi tayo at magpatapon na lang sa Iceland o tutuloy kahit walang kasiguraduhan ang buhay natin dito?"

Akala niya ata ay mapapagaan ang mood ko sa paglalaro. Tahimik ko siyang sinundan. Nilapitan namin ang isang Zombie arcade. Inabutan niya ako ng baril at nang magsimula ang laro ay nagsimula na kaming mamaril ng zombies. Hindi pa din ako okay kaya nang makakuha ako ng pagkakataon ay binaril ko ang karakter ni Jascha. Nilingon niya ako ng nagrereklamo. "Magkakampi tayo!" Giit niya. Inirapan ko lang siya.

Sigaw ni Cliff sa amin kaya naman mas dumoble pa ang excitement ko. We decided to have a game at kung sino ang matatalo ay manlilibre pagbalik ng manila. Ang rule ng game ay kung sino ang mahuhulog na angkas ay siyang talo. Rik and Cliff are partners, si Rik ang naka angkas kay cliff while Erika and Arc are busy arguing dahil ayaw ni Arc na si Erika ang magmamaneho pero Erika is persistent to try how to drive a jetski kaya naman napabuntong hininga na lang itong nagpaubaya. Tiningnan ako ni Cloud pero ngumiti lang ako sa kaniya.

“Just donʼt forget the consequences when you lose the game, understood?” Ngumisi ako. “Of course, I will surely win this game, donʼt worry, Crystal. Never to worry about.” “Just like ninong mumbled, never say never. Hindi mo hawak ang oras at panahon, Zyckiel. Hindi ka sigurado kung mananalo ka ba sa laro o hindi. Hʼwag kang magsalita na hindi sigurado.” “Donʼt worry, Crystal. Iʼm sure about what I mumbled recently. Love Revenge Game will be the sanguinary and brutal game between me and her. Just watch, Crystal. Just watch,” pagmamayabang kong ani sa kanya.

“And by the way, you are now quality to know my name... It's Jesreal!” One has to know thy name to get closer to thy person. I dn't believe Mario has no way to simplify his words, but perhaps not just trust thy person fully. My name... must let him rethink his action! Tinalikuran ko siyang may nagugulong mukha, para bang malalim ang isip at halos masira ang globo sa kaikot-ikot. “Um, Real,” Kenan while I strolling back and forth. “Are we going back to the forest?”

Sabi pa nito. "Pero Uncle,kayo lang ang makakatulong sa akin sa bagay na to para mapalabas si Mr.Harold Zhang," Kontra ko. "Hindi ako makikipag laro ng marumi para lang mapalabas-" "Eh kong ilabas ko sa social media ang mga kalukuhan mo." Ang napilitan ko nang sabi. Kong hindi ko siya mapapayag sa maayos na usapan,kailangan kong gumamit ng maruming taktika,gaya ng sinabi ni Warren,kailangan kong matuto sa maruming paraan para makuha ang gusto ko..

Sumisim ito sa iniinom niyang Jack Daniels at walang pakialam sa pait nito sa kaniyang lalamunan. "Laro tayong lahat, pare." Sabi ng kaniyang kaibigan na si Radion. Sumang-ayon ang lahat. Nagkumpol sila pabilog sa may lamesa. "Anong laro? Hoy Radion, kapag 'yan kalokohan na naman mapapatay na talaga kitang hayop ka!" Pabirong usal ni Kael, matalino rin ang unggoy na ito, e.

Kukunin ko sanang muli ang cellphone ko sa aking bag nang marahan akong sikuhin ni Gianna ang nginuso ang open field. I saw Dame, wearing his baby blue jersey. Ngumingisi siya sa mga fangirls niya na todo pa-cute sa kanya habang umiinom siya ng Gatorade. Ngumuso ako at umirap doon maski na hindi niya naman ako nakikita. Tuluyan ko ng nilabas ang phone ko. VaineReneé: Nagsisimula na ang game, napanood mo na ba siya mag laro?

Base sa sabi-sabi noon ay type raw nito iyong mala-modelo na babae. Napaismid si Eselle sa isiping iyon. Sa hanay palang niyon ay walang-wala na siya. Nang marinig ang pag-defeat ng laro ay pumalatak na siya at i-ni-exit na lamang ang app. Nagsitayuan naman na ang lahat nang matapos kumain. Luminga-linga si Eselle, hinanap ang kaibigan. "Asan na ba yung kolokoy na 'yon?"

Paano ko ipapaliwanag na malapit na akong makulong dahil wala akong pambayad ng utang ko? Siguro nga, dapat ko nang tanggapin na makukulong na ako dahil saan ko pupulutin ang 200k ngayong araw? Kahit baliin ko pa ang aking likod sa pagtatrabaho ay hindi ko magagawang kitain ang malaking halaga na 'yan. Nang sumapit ang gabi, mag-isa na lang ako sa utility room nang muli akong nakatanggap ng tawag kay Aling Perla. Nanginginig ang kamay ko habang sinasagot iyon.