Juego Novels & Stories

Nang biglang may tumawag sa akin na unregistered number. "Hello? is this sir Nikko?" "ako nga. sino 'to?" "sir, ako po si krismell. casino escort po. sir, tanong ko lang po kung lalaro po kayo ngayon?" napangiti ako bigla. narinig ko pa lang ang oangalan nya ay kaagad na akong nagkaroon ng matinding excitement---sa laro. na maglaro. "yes, actually im on My way. nandyan ka ba?"

Kaya nga maraming nag lalaro niyan kase nakaka excite laruin. "Ano bang nagustuhan mo dyan sa larong 'yan ha?! Yang pakikipag patayan! Pakikipag away!?" "It's just a game dad, it's no big deal! This game is the best, this game is #1 in the whole world. Many people are playing this game because it's good and fun. And lastly it's not like we killed people for real dad and mom! Kung ano-ano nalang sinasabi n'yo eh, wala naman kayong alam!" Saad ko habang ang dalawang mata ko ay nasa phone ko lang nakatutok.

FASTFORWARD Isang buwan ng nakalipas ng maging payapa ang buhay ng magkakaibigan ni hindi sila nakatanggap ng kung ano ano sa buwan na ‘yon na ipinagtataka nila. Sa mga araw na ‘yon ay maraming nangyari, sina Jane at Kim ay naging official na magkasintahan na, si Sophia ay mas lalong tahimik at madalas tulala laging balisa ito at laging nakatingin sa paligid na akala mo may hinahanap o tinitingnan. Palagi siyang tinatanong ng mga kaibigan niya pero sinasabi niya na okay lang siya. Habang si Nathalie naman ay sobrang saya dahil nililigawan na siya ni William.

Sumisim ito sa iniinom niyang Jack Daniels at walang pakialam sa pait nito sa kaniyang lalamunan. "Laro tayong lahat, pare." Sabi ng kaniyang kaibigan na si Radion. Sumang-ayon ang lahat. Nagkumpol sila pabilog sa may lamesa. "Anong laro? Hoy Radion, kapag 'yan kalokohan na naman mapapatay na talaga kitang hayop ka!" Pabirong usal ni Kael, matalino rin ang unggoy na ito, e.

"You don't look like him." "Kay Mommy daw ako mana, Sir," I said. Medyo close na talaga kami ni Sir. Para na kaming tropa. "What's that?" He queried while pointing at the tumbler I was holding. Itinaas ko 'yon and smiled. "Calamansi juice," I said. "Oh." Napangiti siyang itinaas rin ang bottle niya. "Calamansi juice rin. Cheers!" Mukha kaming tangang nag-cheers.

Ayaw niya kasi pahawak ng kamay, kaya hita ko ang hinaplos niya. “Ms. D, can I suggest a game?” biglang sabi ni Estra nang patapos na kaming kumain. “Go ahead,” sagot ni D, nakangiti habang pinupunasan ang labi. “What game do you have in mind?” “Find My Match… Ang mechanics, hanap tayo ng muse, at tatlong gwapong bachelor na pagpipilian niya.” “That sounds fun!” sang-ayon naman ng lahat.

“None of the above. Basta . . . about business.” May iba pa silang business bukod doon sa dalawa? Ang galing naman. Kumuha ako ng upuan at lumapit sa kaniya saka tumabi sa bandang kanan niya. Ang bilis ng kamay niyang kumontrol gamit ang keyboard. Halatang bihasa na siya sa larong nilalaro niya. “Anong laro iyan?” tanong ko. “League of Titans.”

Habang naglalaro sa phone ay nahiga muna siya at ang unan niya ay ang backpack, hinihintay niya na mag-1 AM para siguradong tulog na si Mari bago siya pumasok sa loob ng condo, tutal naman ay nasa kaniya ang isa sa dalawang duplicate key. Time check 12:59 AM, inaayos niya ang bag at tumayo, kinuha nito ang duplicate key sa bulsa ng pantalon. Pagkatapos i-unlock ang pinto ay dahan-dahang pinihit nito ang doorknob nakahinga siya ng maluwag dahil tahimik na at mukhang tulog na si Mari. Tip toe lang ginawa niyang paglakad para hindi siya matunugan ni Mari. At sa wakas ay nakapasok din siya kabilang kwarto.

Hindi ko masyadong pinansin ang game dahil biglang tumunog ang aking cellphone dahil may biglang nag-text sa akin. "Come home early, we'll have a dinner." pagkatapos kong basahin, agad kong binalik ang aking cellphone sa aking bulsa at napatulala saglit. The game is still going on, but my mind is not in the game. Nagtataka lang kasi ako, this is the first time nag-text si mom ng ganiyan.

Muntik ko nang nakalimutang grade ten din pala ang isang ito at syempre narito rin siya. "Hi," ngisi niya agad sa akin nang makita ako mula sa kumpulan ng grupo namin. Tanging malamig na ngiti lamang ang isinukli ko sa kaniya bago nagpatuloy sa pakikinig ng mechanics ng laro. The game is called the shrinking vessel. Simple lang iyon, kunyaring nasa 'sinking ship' kami at ang tanging goal ay mag-stay sa border ng ship o lubid na siyang paliit nang paliit. In short, magmimistulan kaming mga sardinas para lang pagkasyahin ang mga sarili namin sa loob nito. Team work, creativity at kaunting pagiging athletic ang kailangan kumbaga.