Refuge Tagalog Novels & Stories

Oh my! "Bakit po siya napunta rito?" tanong ko kay Ma'am Olive. Alam kong mahal ang mga ganito e. "Hindi na kayang alagaan nung owner. Kaya ipinaubaya na niya sa amin, sa Animal Shelter." Nakangiting sabi ni Ma'am Olive sa akin. "Gusto ko siyang i-adopt, what do you think?" tanong ko kay Jairus na nakapamulsan ngayon.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Halos sumisigaw ako dahil nabadtrip ako masyado sa portal. "Oops, sorry August. We forgot to inform you. I mean sanay na kami sa portal." Saad naman ni Alice sa akin. Oo, bumagsak din ito pero parang wala lang dito yung biyahe. Ako halos bumaligtad yung sikmura ko. Nakaramdam naman ako ng ginhawa ng niyakap ako ng nagtayo sa akin, but syet kilala ko ang pabangong ito. This is none other than Cayden, but who cares? I found refugee in his arms! Chos!

Ramdam din niya ang panginginig ng kamay ni Katherine at napansin niyang nakatitig lamang ito sa mga kalaban na walang makikita na kahit anumang emosyon. Humalakhak pa muli ang lalaki at tinititigan sila ng matalim isa-isa, "Ngayon, sabihin niyo sa akin kung sino sa inyo ang tagapagmana ni Mr. Rodelio na may pangalang Katherine Grace Yuzon. Ituro niyo lang sa'kin at makakalaya kayo!"

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Muli niyang nilingon si Allen. Nakangiti na tumangu-tango si Allen na tila ba pinagmamalaki nito ang sarili. "Yes, yes, I'm your guardian angel. Siniguro kong walang nakakita sa atin kagabi nang umuwi tayo rito sa barrack." Mas lalo pa siyang napasimangot. "What do you mean guardian angel?"

sabi ni Gener. "Sigurado po kayo? Sobrang dami nito. One hundred thousand lang po ang hinihingi ko," nahihiyang sabi ng dalaga. "Fabian Family deserves a reward for taking care of you. I know you love them pero kailangan mo silang iwan. I hope you understand that you are a Torquero and will be forever Torquero."

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

My parents are dead and I'm not welcome there. Ang sabi ni lola sa akin noon, hinding-hindi niya ako matatanggap bilang apo. "Seraphina, aalis na ako hah. Mag-iingat ka rito, always lock the door. I'm going to visit you here with your two cousins next week."

Isang code na kinuha ko mula sa aming 'ninja days' sa resort. ​To: Sweetheart "Check the OR Log 402. May kailangan akong 'instrument' na naiwan doon. Ingat sa rounds. I love you." ​Ang 402 ay ang kwarto sa resort kung saan kami 'nagtago' noon. Ang 'instrument' na naiwan? Iyon ang code namin para sa katotohanan.