Regretful Quotes Novels & Stories

“It’s seven in the morning.” “Sugar builds character.” “It builds hospital bills.” “Negative thinker ka talaga.” Tumitig lang siya sa akin nang matagal. Alam mo ‘yung tingin ng taong nagre-regret ng life decisions pero in love pa rin unfortunately? Gan’on. Tapos bigla siyang lumapit. Very calm. Very quiet. Very suspicious. Then kinuha niya ‘yung kape ko. Mga isang buong limang segundo akong natahimik.

naibulong ko na lang hanggang sa lubusang naubos na ang katawan ni August. Parang nawala ako sa sarili ko. She's gone. She's gone! Parang sinasakal ang puso ko sa sakit. Parang unti-unti akong pinapatay sa sakit. I failed. I wasn't able to save her. Mas inuna ko pa ang iba kesa sa kanya. If only I have known this will happen, o kung maibabalik ko ang oras ay mas pipiliin ko siya na sagipin kesa sa iba. I may sound hypocrite but that's what I feel right now. I regretted that I was not able to save her.

Jean said and tapped my back. After I calmed myself I sat properly and she handed me a handkerchief. Isa ito sa bagay na gusto ko sa amin pagkakaibigan. Alam namin ang kilos ng bawat isa. Mahirap man ang sitwasyon. At least nandito ang isat isa. "I have regrets." I started, "regrets that I don't know will be valid… Alam ko nagkulang ako bilang anak, “You know what. I have these regrets.” I said and took a breath. “That regret, what if.. I spent a little time with him. Gain new memories, make a new one. Forgot the past and move on.

"I'm tired, Giovanna. I'm tired of doing this..." Hindi na ako makahinga pero patuloy pa rin ang pagbagsak ng mga luha kong kanina pa nag-aantay makalabas at ang mga panibagong luha ulit na ngayon ay nag-aaantay nang makalabas. It feels like crying became my habit and lying is his. For the first time in my life, I really regret such an important thing. Marriage. I regret being married. To him. I regret losing my mom, my dad, him, and myself. I regret all of those. I'm exhausted because of too much remorse.

Noong akin pa siya, hindi ko naalagaan. Noong nandiyan pa siya, hindi ko nakita ang worth niya. At ngayong marunong na akong magmahal… doon naman siya malayo na. Napapikit ako habang sumisikip ang dibdib ko. Ganito pala ang tunay na regret. Hindi yung basta ka nagsisisi. Kundi yung alam mong kaya mo nang maging better… pero baka hindi na para sa taong dahilan kung bakit ka nagbago.

“Pero ako? Pero walang mangyayari kung magpapadala dala sa takot. Sugal ang umibig. Alam natin ‘yon pareho. Pero kung hindi tayo susubok, kung magpapadala tayo sa takot, baka mabuhay tayo sa regret.” “Anna…” halos masamid ako nang sambitin ko ang pangalan niya. Nanginginig ang boses ko. “Ayokong mabuhay sa regret… kaya susugal ako, kasi mahal kita.” “Dalawa tayong susugal...” Mahina, pero buo ang tono niya. “Kasi Jerome… tanggap kita… mahal kita kahit puso mo lang ang gumagana…”

At naramdaman ko ang pagtulo ng luha mula sa aking mga mata. 'Yung mga salitang iyon ay hindi lamang simpleng mga salita ngunit ang mga salita iyon ay tila tinatawag ang lahat ng nabaon kong damdamin mula sa nakaraan. "I regret it Dawn, I regret not being able to save my grandchild. I regret hurting my own son. I regret hurting a woman like you na walang ginawa kundi mahalin ang anak ko ng buo. I regret insulting your dignity at nagsisisi ako na tinanggalan kita ng karapatan na mahalin ang anak ko. Kung pwede ko lang itama ang lahat ay gagawin ko pero hindi ko magawang ibalik ang nangyari na Dawn ngunit isa lang ang magagawa ko..."

She tried to push away the thoughts that threatened to overwhelm me, the doubts, the fears, the regrets. But I couldn't. The weight of regret hung heavy in the air, casting a shadow over my heart, clouding my mind with uncertainty. I knew that I had made a mistake, that I had allowed myself to be drawn back into a cycle of self-destruction, a pattern of heartbreak and longing that I had tried so hard to escape.

The letter wasn’t meant for anyone but herself. To my own self, One day, as you look back at the days you cherished him, you will realize that you lost nothing. He lost you and it’s not something worth regretting. Someday, you will be free from pain. Time will come and when you see each other again, your body will turn numb. One day, he’ll regret losing you. Because he’s not just losing one but two.

Marahil ganun talaga kapag ang isang tao ay naka-focus na sa ibang bagay at hindi sa kanya. “You will regret it. Big time. Binubulong ko iyon sa hangin, Atticus Carreon!”