Regretful Quotes Novels & Stories

Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya. “Sabi nang huwag kang magso-sorry sa mga bagay na hindi mo kayang pigilan eh.” Natigilan ako sa biglaan niyang pagdikit sa akin at paghagod sa likuran ko. “This is like a damn curse. Every sunset reminds me of that day. These flashbacks are making it worse.” “Kaya galit na galit ako sa kamatayan ngayon eh. Tignan mo naman kung ano ang nagiging resulta nito sa atin.”

Tumahimik ang paligid at ang tanging maririnig nalang ngayon ay ang mabigat niyang paghinga at mahinang paghikbi. "I regret everything," bulong niya sa sarili na punong puno ng pagsisisi. "Every single thing."

" You're nothing but a pathetic slut who push her own sister away ..... " Parang tumama sa tiyan ko ang bawat salita niya. Halos humagulgol ako sa sakit, pero pilit kong pinipigilan ang sarili. Alam kong kung susigaw ako, lalong uusbong ang galit niya. Tumayo siya at lumapit, sobrang lapit. “ Walang kwenta.....Dont ever expect a happy marriage dahil kung gaano mo pinahirapan si Sofia ay ibabalik ko din yun sayo...Stupid slut! ”

“I-I'm so sorry baby, I'm really sorry Natasha. Patawarin mo ako.“ malungkot na saad ni Luke, hindi ko alam kung bakit siya humihingi nang tawad o kung para saan ang lungkot at pagsisisi sa boses niya. Pero nang maalala ko ang nangyari kagabi at ang sinabi niya agad ko nalang iniisip na para iyon doon. Buong araw kong iniisip ang panaginip na iyon, para kasing may parte sa utak ko ang pilit ibinabalik ang mga taong iyon sa memorya ko, Hindi ko alam pero ang bigat nang dibdib ko at kakaibang lungkot ang nararamdaman ko habang paulit-ulit kong naaalala ang mga boses nila.

“Sigh… Hindi ko alam kung anong nararamdaman mo, pero naiintindihan kita. Alam kong nakaka-frustrate ito, pero huwag mong hayaan silang makuha ka, kasi sa sandaling mangyari yun, binibigyan mo sila ng kapangyarihan sa’yo.” Naisip ko ang sinabi niya. Tama siya. Hindi ko pwedeng mawalang ng loob ngayon. Baka yun pa ang inaasahan nila. Na mawala ako sa sarili ko, para maging careless at gumawa ng pagkakamali. “Thank you, Letty,” sabi ko habang niyayakap siya sa tagiliran. Kahit na maliit ang pep talk niya, sakto lang ito sa kailangan ko.

Gusto ko sampalin ang sarili ko, hindi ko alam kung bakit sinasabi ko to ngayon sa kanya, pero kada salita, kada luha, nababawasan ang bigat, nababawasan ang sakit, nababawasan ang guilt na nararamdaman na matagal ko nang itinago. Naramdaman ko na humigpit ang yakap nya, at halik nya sa gilid ng ulo ko. “I did not regret it, even a slightest regret. All those memories that we had, all of it was for keeps, lahat yon itinago ko, I wanted to continue making memories with you, baby. But we can’t do it as of the moment. I still have a job to do, I need to finish it first.” Hindi ko maintindihan sa mga sinasabi nya, he’s working in the same company that I’m working. Pero hindi ko na naitanong dahi

Damn it. Due to my pride, I ruined everything and lost someone who's the most precious to me. If I could turn back time, I wouldn't push him away, I would stay with him and take the courage to come out to my family. If I really could, I would. I fucking regret all of my decisions. If I were as smart as Aiden, I might make the right decision. But I am not. I'm stupid, a fool, an idiot— you can call me every insulting word that you can think of. I won't deny it, and I won't be mad. Because... that's exactly who I am. °°°°

“Tama nga si Nanay Josephine. Napakabait mo. Ang laki nang naging kasalanan ko... Still, you choose to forgive me.” “Because that’s the right thing to do, Naya. If I don’t forgive you, it’s not the only me who will be sad because there is someone I didn’t forgive. I want you to be happy, Naya. And that will not happen if there is guilt and regret in your heart.”

"I regret not seeing her grow up." There was sadness in her voice. "I remember her as the sweet kid she was. She always listens to me. She's a lovely child, but I left her. It was out of my control and I regret not doing anything to be back in her life." "Alam kong nahirapan siya habang lumalaki. I wanted to go back to them but fear got into me. But I regret it so much, Zandrey. I regret not going back to her when I had the chance. Kasalanan ko... Kasalanan ko kung bakit ganyan siya. Kung bakit mahirap sa kanya ang magpatawad. It was all my fault... i left her. I hurt her first before anyone else..."

"I can't, Mine..." "No!" mariin kong sabi. " You decided already, panindigan mo yun. Hindi kita kailangan sa buhay ko gaya ng hindi mo ako kailangan sa buhay mo. Sakaling bumalik man ang alaala ko kakalimutan ko pa ring naging bahagi ka ng buhay ko. I may not recall what had happened in the past but looking at you right now, you must have done something worst that you regretted now." "Patay!"