Regretful Quotes の小説・ストーリー

She felt Jeffrey glanced at her. Malungkot siyang napangiti, oh how she would give everything just to meet her mother again, she would do it with a heartbeat. "They probably hate me. I can't face them. I'm too ashamed." Bumuntong-hininga siya at hinarap ito saka nginitian. "I see that your regrets are stronger than your longing. If you keep living that way, you may grow old and die with full of regrets." Sagot niya.

Ang kanyang mga mata ay tumatagos sa akin ng lumingon siya at hinawakan ang aking kamay sa kanyang mainit na kamay. "Alam kong matagal na, pero pasensya na Harper. Sorry sa pangangaliwa ko sayo. Sorry sa pananakit ko sayo. Sorry sa pagtrato sayo na parang tae. Ako sobrang humihingi ng sorry na ginawa kong miserable at hindi matiis ang buhay mo. Ikinalulungkot ko na hindi ko nakita ang lahat ng kayamanan na mayroon ako dahil nawala ako at miserable sa sarili kong mundo. Alam kong hindi ako karapat dapat sa iyong pagpapatawad, ngunit sana ay tanggapin mo ito. I'm so sorry. Higit pa sa iyong alam."

Sarado na ang sasakyan n'ya at dun na n'ya binuhos ang sama ng loob n'ya. "I'll make you regret, Heilan! Hindi ka makikilala ng anak mo, sisiguraduhin ko yan sa'yo! Pagsisihan mo tong ginagawa mo sa akin! Gagō ka!" Pinalo n'ya ang manibela ang sasakyan n'ya.

Nakaramdam siya ng panghihina ng loob habang binuklat niya ang ilang pahina. 'Di siya umuwi ngayon. Baka ayaw niya akong makita.' 'Sigh, sayang naman at hindi pa ako naiinlove. Hindi ko alam kung paano ko siya magustuhan.' 'Birthday niya ngayon, pero parang hindi siya masaya.' 'Yung step-mother niya, malisyoso. Umaasa ako na mayroon siyang ligtas na paglalakbay sa Portchester City.'

paalam niya rito at akmang tatalikuran na ito nang pigilan nito ang kaniyang braso dahilan para mapatingin siyang muli. "I had my own fair share of mistakes," she said. "I regretted some while I took responsibility for others. If I could only bring back the time I wasted, I would gladly make my decisions right." Tumiim ang titig niya. She could see sadness and pain on her eyes. Hindi nga lang sapat ang emosyon na nakikita niya sa mga mata nito upang lusawin ang yelong nakabalot sa kaniyang puso.

Hindi ko ata kakayanin kapag nawala sya baka mawala ako sa sarili ko. I regret not saying how much I love him. I regret not saying sorry for the time I pushed him away. I regret not coming home earlier. I regret the 5 years I left him. Tumutulo na pala ang luha ko at napansin ko lang yun ng pinunasan na iyon ni Cloud. "Cloud, pano? Pano kung -" hindi natuloy ang sinasabi ko. "Ssshh. Don't think too much Aki, baka mamaya anong maging epekto sayo nyan. He'll be okay" sabi nito.

Gusto ko sampalin ang sarili ko, hindi ko alam kung bakit sinasabi ko to ngayon sa kanya, pero kada salita, kada luha, nababawasan ang bigat, nababawasan ang sakit, nababawasan ang guilt na nararamdaman na matagal ko nang itinago. Naramdaman ko na humigpit ang yakap nya, at halik nya sa gilid ng ulo ko. “I did not regret it, even a slightest regret. All those memories that we had, all of it was for keeps, lahat yon itinago ko, I wanted to continue making memories with you, baby. But we can’t do it as of the moment. I still have a job to do, I need to finish it first.” Hindi ko maintindihan sa mga sinasabi nya, he’s working in the same company that I’m working. Pero hindi ko na naitanong dahi

And he finally understood the weight of what he did. But regret is a currency that arrives after the price has been paid. And Bella had already paid too much. --- Later that night, she stood by her window. Watching the city lights. Not broken. Not whole. But rebuilding. “You were my favorite mistake,” she whispered to the darkness. “Because losing you helped me find myself.” And sometimes— That’s the only happy ending you get.

i asked "Uh, you tell me about her last night?" "Really?" i chuckled while looking at her "Mahirap kalimutan pag sobrang mahal" sambit ko "did you regret your past relationship?" she suddenly asked. "No, i didn't regret about it, i was just disappointed because for almost 6 years na umiikot yung mundo ko sa kan'ya". i heard that he sigh "I want to forget her, i want to forget all about her" i sigh. "You can't Lucas..." she look at me and smiled "You can't, maybe you can forget her sometimes but she is your past...you have nothing to do with it".

napayuko na lang ako at napatakip sa mukha ko habang patuloy ang pag-iyak ko. Regrets are flashing through my mind like a sharp bullet. Pagsisisi na sana pala ay noon ko pa napansin si Enzo. Pagsisisi na sana pala ay hindi ako nagsayang ng oras sa ibang bagay. Pagsisisi na sana pala ay hindi ko siya iniwasan at kinausap ko siya… Now, I am too late!