Regretted In Tagalog Novels & Stories

paliwanag ko at buti naman ay hindi niya na pinansin. Siguro ay palagi niya ring binubuksan ang folder na iyon para lang tignan… My biggest regret. Napabuntong hininga ako at sinimulang magmaneho. Ano ba naman ang regret niya sa akin? sa amin? Nagsisisi ba siya na nakilala niya ako? nagsisisi ba siya na minahal niya ako? O nagsisisi siya na hiniwalayan niya ako?

“I didn’t think properly. I thought I could win you back. I thought… I don’t know what I was thinking. I just didn’t want to lose you. N’ong panahon na nababalitaan kong magpapakasal kayo naiinggit ako kasi naman minahal din kita. Tama ka, natukso lang naman ako, at nagsisinungaling ako kay Frescia na gusto kitang hiwalayan at hindi na kita mahal. I was wrong. I was deeply in love with you when you were gone because you caught me cheating on you. I regretted that.” “But you did lose me,” I said, shaking my head. “You lost me because you acted on your feelings without thinking about the consequences. Alam mo ba kung ano ang nangyari sa amin ngayon ni Mr. Gomez?” “I know,” he said, taking a st

pigil ko sa kanya, "Just don't move, please. Huwag ka munang maggagalaw kasi ang sakit." He wiped my tears, "I'm sorry," he said, his eyes filled of regrets and conscience, "I'm sorry. Hindi ko dapat ito ginawa."

I don't know what really happened and I don't know why I have to beg for forgiveness, kung tutuusin mas mainan na manahinik na lamang ako. But I feel sorry... My heart is crying for forgiveness and regret. Kung saan nanggagaling ang pakiramdam na ito ay hindi ko alam. "Patawad...Wala akong maalala, hindi ko alam..." I beg and refuse to look in her eyes.

She fully regrets every bad decision she made in her life. "Sorry, sorry, Loco. I'm sorry," tanging masasabi n'ya sa kanyang asawa at wala ng ibang lumalabas sa kanyang bibig kundi ang humingi ng kapatawaran sa kanyang asawa.

Matapos kong kumain ay umakyat na ako para maligo. Pinunasan ko ang moist sa salamin dito sa banyo para makita ang repleksyon ko sa salamin. “Do I regret it?” Tanong ko sa sarili ko habang nakatingin sa repleksyon ko. I must not regret my decision. Matapos kong magbihis ay napansin kong nawawala ang relo ko. I was wearing it last night. Hinalughog ko ang kwarto ko pati na rin ang kotse ko.

“Leigh” “Leigh” “Leigh, totoo ba ang kumakalat na balita?” Umigting muli ang panga ni Leigh at kasabay noon ay ang pangngitngit ng kanyang mga ngipin sa labis na inis. “Shit! Hindi ba talaga nila ako tatantanan? Masyado silang interesado na malaman ang nangyari sa aming dalawa ng halimaw na ‘yon. Sobrang nakakarindi at nakakaubos na ng pasensya ang pangungulit nila!”

Masuyo niyang pinahid ang mga luha sa pisngi ng babae. "You don't have to cry anymore... I'm sorry if I came a bit late in your life. Kung pwede lang sanang mas maaga akong dumating. But it's useless to regret it now, it's all in the past. The important thing is I'm here now..."

“I understand.” “I am sorry. I did not mean to disappoint you. Nag-iingat lang ako. Ayokong mawala ang mayroon sa atin ngayon. I am so happy to stop what we have right now. I cannot lose you, Luisa. I can’t, not this time.”

Tanging tunog ng kobyertos na tumatama sa babasaging plato ang maririnig. "Gusto ko lang humingi ng sorry sa inasal ko kanina. Hindi ko sinasadya, marahil ay pagod lang ako kaya nasabi ko yun." wika niya. Nag-angat ako ng tingin at sinalubong ang titig niya. Himala! Marunong palang humingi ng sorry ang isang Jarred Raqueza. Akala ko nakalimutan niya na ang bagay na yun. Ngumiti ako sa kaniya. Wala namang dahilang para diko siya patawarin.