Novel & Cerita Reina

ชุดเดรสสายเดี่ยวลายดอกไม้สีดำขาว ดอกไม้ดอกเล็กๆ กระโปรงสั้นเหนือเขาไปเยอะอยู่ เป็นกระโปรงที่มีระบายนิดหน่อย รอนปฎิเสธไม่ได้ว่าเขาถอนหายใจกับสภาพของโลมาที่เขาไม่ค่อยได้เห็น เรียวขาสวยๆ แขนเล็กๆกับสัดส่วนที่สมส่วนเอาการ ผมหน้าม้าและลอนปลายอย่างไม่ตั้งใจ

ชายหนุ่มมองช่อดอกไม้ในมือแล้วจินตนาการถึงเจ้าของใบหน้าหวานยามรับช่อดอกไม้ของเขา “งั้นเจ๊ขอตัวก่อนนะ เดี๋ยวให้เด็กยกชามาให้ค่ะ” จิ่นไจ๋ เป็นชื่อจริงของบุษบาผู้เลื่องชื่อที่ชาวบ้านละแวกนี้รู้จัก สาวงามที่ยืนหนึ่งเรื่องความสามารถ เจ้าของเรือนร่างขาวผุดผ่องประดุจหิมะแรก ร ูปร่างอรชรอ้อนแอ้นน่าทะนุถนอม เธอเป็นนางรำประจำร้านที่มีความสามารถร้อง เล่น เต้นรำแบบฉบับจีนดั้งเดิม

“ชื่ออะไร” “รองแม่ทัพหยางเกา[1]เพคะ น่ารักดี” ซูเจี้ยนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เอี้ยนเซินฟังแล้วถึงกับหันไปสบตาน้องรอง ต่างฝ่ายต่างกุมขมับปวดหัว บ้าบอสิ้นดี! [1]羊羔หยางเกา แปลว่า ลูกแกะ

โลเลนกดสั่งเลขาหน้าห้อง “ริชชี่ ประธานเรียก” เลขาสุดสวยเดินกระแทกเท้าเรียกริชชี่ ริชชี่เดินตามมางง ๆ มาทำงานวันแรกท่านประธานเรียกหาทำไมท่าทางไม่พอใจของเลขาสาวแสดงออกมาให้เห็นจนริชชี่หงุดหงิด “เป็นเลขาหรือเป็นเมียประธาน หวงขนาดนั้น”

คุณพฤษพูดจาดีขึ้นเพื่อให้เธอตอบเขา "ดิฉันมาที่นี่เพราะว่าดิฉันเป็นรองประธานบริษัทเมฆมงคลค่ะ และวันนี้ดิฉันจะมาซื้อหุ้นของบริษัทพฤษธาราทั้งหมด" "คิดว่าฉันจะขายให้คนอย่างเธอเหรอ"

เลโอเอ่ยออกมาเสียงเบา “ขะของคุณมันใหญ่เกินไป ..ช่วยอ่อนโยนกับหนูหน่อยได้ไหมคะ” น้ำเสียงหวานเอ่ยบอก ใบบัวไม่มีทางเลือกอื่นแล้วจริงๆ นอกจากพูดร้องขออย่างน่าอายออกไป ถ้าเจ็บน้อยลงกว่านี้เธอก็คงรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

นรีเคลื่อนที่ว่องไวราวกับลอยตัวผ่านม่านฝนเพราะแรงผลักดันจากคุณเจ้านายที่ประคองกอดตัวหล่อนไว้อย่างแน่นหนาจนมาถึงชานเรือนฝั่งตะวันตก คุณเจ้านายให้นรียืนรอ ขณะที่เธอหยิบเอาพรมเช็ดเท้าผืนใหญ่พิเศษมาวางปูจากหน้าประตูไปถึงห้องน้ำส่วนตัวของเธอ “ เดินบนพรม แล้วเข้าห้องน้ ำไปเลย ” คุณเจ้านายว่าอย่างนั้น ก่อนหันไปปิดประตูเรือนหลังจากนรีก้าวเดินไปบนพรมตามที่เธอสั่ง นรีก้าวเข้าไปยืนเก้ๆ กังๆ ในห้องน้ำกว้างขวางห้องนั้น สายตาหล่อนยังคงสะดุดกับคำสโลแกนบนขวดครีมอาบน้ำขวดเดิม – เสน่ห์ หอม ต้องห้าม –

คนตอบคือเกศริน สาวน้อยทำหน้าเขินตอนมองหน้าอัคนินทร์ เสไปคีบผักในหม้อขณะพูดต่อ “รินอยากเป็นหมอมาตั้งแต่เด็กแล้ว แต่ไม่รู้จะสอบติดหรือเปล่านะคะ”

แม่พิศหันไปถามคนอื่นๆ ซึ่งแต่ละคนที่ตอบกลับมานั้นมีสีหน้าไม่สู้ดีเลยสักคน หากแต่ว่าถ้าหล่อนเลือกคนไหนแล้วนั้นก็ย่อมจะขัดไม่ได้ ด้วยเป็นทั้งทาสน้ำเงินและทาสในเรือน นายว่าอย่างไรก็ต้องทำตาม และแม่พิศก็ทำได้ดังใจคิด โดยให้นางอิ่มนำทาสสาวที่คัดเลือกไว้ไปอาบน้ำขัดสี ฉวีวรรณให้ตัวเนื้อเรี่ยมเชี่ยม พร้อมทั้งหาผ้าแพรพรรณสีสดใสให้สวมใส่ก่อนจะพาขึ้นไปบนเรือนเพื่ออบรมกิริยา และหนึ่งในนั้นก็ไม่พ้นที่จะเป็นนางเรียม ซึ่งแม่พิศหมายมั่นให้นางเรียมนี่แหละรับใช้คุณพระเป็นคนแรก เมื่อคุณพระคืนเรือนในวันพรุ่ง