여왕 Novels & Stories

คงเหลือไว้เพียงพระนางเดินนวยนาดเข้ามาทางเตียงนอนของจ้าวจิ่นหลงด้วยมาดเรียบนิ่งไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ “หลงเอ๋อร์” สุรเสียงทรงอำนาจของฮองเฮาผู้เป็นมารดาแห่งแผ่นดินเอ่ยเรียกโอรสแห่งตนที่กำลังนอนทอดเรือนกายอยู่บนเตียงนอน

ไอ้ขาบบอก “ครับ” แม้ไม่อยากเชื่อว่าราชาแห่งบาปอย่างมิสเตอร์คอนแวนต์จะอกหักแต่เมื่อคิดและประมวลตามแล้วก็น่าจะจริง เพราะสภาพตอนนี้เหมือนหุ่นยนต์ก็มิปาน

เกิดกลายเป็นความตกใจขึ้นทันทีที่แม่สามีกล่าวจบ แน่นอนว่าไม่ได้แค่เธอเท่านั้นตกใจต่อคำพูดนั้นของท่าน แม้แต่คเชนทร์กับผู้เป็นพ่อเองต่างก็ตกใจไม่แพ้กัน “คุณหญิง! / คุณแม่!” “เธอยังเด็ก อายุก็เท่านี้จะเลี้ยงเด็กคนหนึ่งให้เติบโตเป็นคนที่ดีพร้อมได้จริงๆ เหรอนารี สู้ ยกแกให้พวกฉันจะไม่ดีกว่ารึไง”

อบตัวเธอเท่านั้น ปัทมาภรณ์สวมชุดของวันนี้ที่มีเสื้อสีขาว กระโปรงยีน เธอนึกสนุกขึ้นมาจึงเอามือแกว่งไปที่เมฆหมอกเหล่านั้นราวกับเด็กน้อย แต่จู่ ๆ เมฆหมอกสีขาวที่เคยหมุนไปมาช้าๆ ให้เธอเล่น ก็กลับกลายเป็นพายุลูกใหญ่ที่พัดเข้าหาเธออย่างรุนแรง ลมพายุพัดจนเธอเ ซถลาล้มลง ฝุ่นตลบอบอวนไปหมด พอลมพายุสงบ ภายในฝุ่นควันกลับปรากฏภาพเงาจางๆของชายคนหนึ่ง “พี่ยุทธ” เสียงอุทานเบาๆ ออกจากปากหญิงสาว

" เสด็จแม่ ข้าอยากออกจากวังหลวงเพคะ" เสียนเฟยทำหน้าตกใจ ตำหนักหย่งหนิง " พวกเจ้าไม่ต้องทำหน้างง ซิงอีคือองค์หญิง11ตัวจริง ส่วนองค์หญิงเยว่ซินเป็นตัวปลอม มีการเข้าใจผิดเลยทำให้ทั้งสองสลับตัวกัน เมื่อครู่ได้มีการหยดเลือดพิสูจน์แล้วนี่เป็นราชโองการจากฮ่องเต้ แต่งตั้งให้น างเป็นองค์หญิง นางจะอยู่ที่ตำหนักนี้เป็นนายของพวกเจ้า"

หน้าคมคายมองอีกคนด้วยสายตาหยาดเยิ้ม "เออ..คุณ" "ฟาร์" "ผมคิงครับ หรือจะเรียกเฮียคิงก็ได้นะไม่ติด ถือโอกาสแนะนำตัวเลยเพราะต้องสักกับคุณอีกนาน ผมเป็นเพื่อนไอ้ปราบแฟนของโซน"

เธอส่ายหน้าไปมา เขาว่ายเข้ามาหาตรงที่เธอนั่ง ฟอกสบู่อยู่ อันดาเป็นผู้หญิงร่างอวบอิ่มที่มีสัดส่วนยวนตา เธอเป็นคนมีสะโพกผายและเอวคอด คือไม่ใช่ผู้หญิงรูปร่างผอมบางอรชรอ้อนแอ้น แต่มีน้ำมีนวล

หลี่ชิงพยักหน้าเห็นด้วย "ถ้วยนี้ชื่อหอมกรุ่นจรุงใจ เกอเกอว่าดีหรือไม่?" "อืมม์ ส่วนถ้วยนี้บุปผาหน้าวสันต์" "นี่ชื่อ...อายุวัฒนะ" "อันนี้ อมตะพันปี" "คีรีสูงชัน" "สวรรค์ริษยา"

“ช้าก่อนท่านแม่ทัพ หนังสือคำสั่งเขียนไว้ว่าให้นำตัวองค์หญิงหย่งอานกลับ แต่ที่นี่ไม่มีองค์หญิงหย่งอานเสียหน่อยพ่ะย่ะค่ะท่านแม่ทัพ” รองแม่ทัพหน้ากากตาเฒ่าตอบเสียงเยือกเย็นกลับมาเช่นนี้ เอี้ยนซ่านฉีฟังแล้วกุมขมับ เออ...จริงของมัน ที่นี่ไม่มีหย่งอาน มีแต่หยางเกา คำตอบข้างๆ ค ูๆ แต่ก็พอใช้ได้ เอี้ยนซ่านฉีจึงพ่นลมหายใจออกทางจมูกดังพรืด ทำท่ามองซ้ายมองขวาแล้วป้องปากเรียกองค์หญิงหย่งอานสามครั้ง ก่อนจะโบกมือไล่ขุนนางแจ้งสาส์นที่วิ่งนำคำสั่งมาส่ง

ไมโครโฟนถูกเลื่อนจ่อริมฝีปากทรงสวยของรอน สายตาคมขลับ กำลังล้วงความลับนัยต์ตาลึกลับของหญิงสาว เธอตรงหน้าเเววตาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ไร้ซึ่งความอ่อนหวานอย่างที่เขาเคยเห็น “..เธอคือใคร?” “ฉันชื่อเอวา” “….” “จัดการผู้ชายจนปางตายมาแล้วสี่คน เป็นพวกผู้ชายที่คิดจะทำร ้ายโลมา ก็ช่วยไม่ได้.. โลมาอ่อนแอเกินไป ก็ต้องเป็นฉันที่ต้องออกมาจัดการให้ทุกที”