Novel & Cerita Remembering In Tagalog

I don’t know if they are angry or what but their stares bothers me. “Bakit gano’n sila makatingin? Galit ba silang lahat?” Pabulong kong ani kay Raya nang malapit na kami sa upuan. “Nung una naiinis sila syempre ikaw ba naman mang-ghost ng isang klase sa field trip.” Humalakhak siya. “Pero echos lang ‘yang mga ‘yan. ‘Di na ‘yan mga galit kasi nga may emergency nga raw na nangyari sa’yo.”

"It was probably the moment when the gas Danilo made to erase our memories activated on you." Hindi na ako nakakibo dahil natanto kong posible nga iyon. Azalea's right. Despite the vast memories I recollected tonight, there's still some part I couldn't remember. "And these other two..." tikhim ni Mama ilang sandali sabay angat sa hindi ko maintindihang mensahe.

sabi ko pa bago pinalobo ang dalawang pisngi. Natatawa siyang napailing bago ako inakbayan. "Kahit maging si Zumo ka pa. Ayos din 'yon para may punching bag ako." Tinampal ko siya sa balikat bago nihilig ang ulo doon. "Thank you for being here for me even though I can't remember you. I'm sorry if until now there's no process of my memories with you," mahinang wika ko bago pinalupot ang kamay sa bewang niya. "gustong-gusto na kitang maalala, Blake. Ayoko rin ng ganito, because I know my heart can remember you. I feel safe when I'm with you."

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

ani ko saka itinutok ulit ang attention sa notebook "Ok sabi mo eh" anya saka lumabas ng kwarto While I was focusing my attention on the review, Kim's face suddenly entered the hayst I miss her what are you doing now, hayst bat ko ba sya naiisip, its just a project okay. Hayst inis akong napahilamos saka mabilis na lumabas ng bahay,while driving I remembered that I didn't know where their house was. what the fuck

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

halos pabulong ko ng sabi. "You kept coming back in my mind, wife. Since then, your name never left my brain. Para itong sirang plaka na paulit-ulit na nagpe-play sa utak ko and then one day I woke up remembering everything about you...about us. Akala ko noong una panaginip lang but then I know and I felt that it was true. It's not just a dream but it's the reality. Bumalik lahat ng alaala ko..." Marahan niya akong pinihit paharap sa kanya.

Ang kapal ng mukha nito. “Bakit mo ako dinala rito?” mahihinuha ang pait sa boses niya. “To make you remember.” “Anong gusto mong maalala ko?” “Remember the good times. Remember how happy we once were.” “Were. Past tense. Tapos na.” “It never ended. We didn’t end like you think we had.”

Sakto pang breakfast. Hindi ko alam kung bakit andito ulit ako. Hindi ko alam kung bakit ko na naman napapaginipan 'to. But it feels relieving to see this again. It's like my second home. "Ang aga mo ngayon, a," sabi niya pagkaupo sa tapat ko. Napatigil ako saglit dahil nararamdaman kong totoo 'to lahat at hindi ito isang panaginip. Parang ang tagal ko na rito at kabisado ko ang bawat detalye ng bahay nila. I often forget what I dreamed about last night, but this time, I remember everything. I remember the exact location where Aling Melinda put the salt, the pepper, the plates, all of it! Paano 'to magiging isang panaginip?

Napabuntung hininga pa ako. “I’m sorry. N-Not even a glimpse. Wala talaga akong maalala tungkol sa lugar na ito. J-Just like how I can’t remember you and your mom. N-Ni wala akong maramdamang pamilyaridad sa lugar na ito—”