Novel & Cerita Remembering In Tagalog

nauutal na kaila niya rito at pilit na tumawa sa binata. “Well, I still remember you that night,” nakangising wika ni Ian. Agad naman siyang napabangon at pinakatitigan ito. “What? Paano mo ako natandaan?” “Sa tingin mo ba ay nakalimutan na kita sa paglipas na panahon?” seryosong saad naman nito.

Agad namang lumapit ang isang lalaki. I swear gusto gusto kong bangasan ang babaitang bakla...lalo pa ng itapat niya sakin yung camera niya.. "Remembrance lang" Sa isip ko unti unti ko ng binabalatan si Renz...ilang ulit ko narin siyang namura sa isip... "Ouch!!" Agad akong kumapit sa batok ng lalaki at laking pasalamat ko ng makarating kami sa sasakyan..

CHAPTER 128 The Promise I Made Before Forgetting Quinn's POV "Pangako, Damien... babalik ako para iligtas ka." --- Ang boses na iyon... --- Hindi ko lang narinig. --- Naramdaman ko. --- --- Parang isang p***o na matagal nang nakasara ang biglang bumukas. --- --- At sa likod nito... --- Nandoon ang lahat ng bagay na pilit kong kinalimutan.

salaysay ni nanay Ope. “Ngayon lang po ako nakakilala ng taong may amnesia. Wala po ba talaga siyang maalala?” usisa ko pa. “Merun na, diba mahigit isang linggo rin kami sa Mindoro? Bumalik na ang memorya niya pagkatapos maumpog yung ulo sa batuhan. Pagkatapos nun, nagpaalam agad siya sa amin para balikan ang pamilya niya. Nagulat na lang kami na bumalik din agad siya sa amin…, Pero may nag-iba na sa kanya, medyo sumeryoso at malalim mag-isip.”

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

Pagkakamali na hinding hindi na niya uulitin pa. Nang makarating sakanyang condo ay agad siyang naligo at habang nasa ilalim ng shower ay nagflashback sakanyang isipan ang nangyari sa burol.. Ang mainit na labi ni rowy.. Ang kanyang unang halik..

matunog akong ngumis, nagsisimula ng mainis. "I don't know Wife. There's this voices indside my head that keeps on telling me to stop you regain your lost memories, but I also want you to remember our love, our happy memories together, pero kapag nangyari yon, pati ang masasakit na ala-ala mo babalik, and I don't want to be selfish just to make you remember me, us." nahihirapang wika niya habang malalim na nakatitig sa mga mata ko, namumula narin ang mga mata niya gawa ng pagbabanta ng mga luha.

["Sige! Hihintayin kita." Nang maibaba niya ang tawag ay saka ko minadali ang pagpunta sa kanila. Dalawang linggo ko din siyang hindi makikita at maiisip ko pa lang ay para na akong mawawalan ulit ng malay. Speaking of... Nakalimutan kong itanong kung ano ang nangyari kahapon. Ang naaalala ko lang ay may biglang nagflashed na memorya sa isipan ko, then everything went black. Hanggang ngayon ay malabo pa rin sakin ang memoryang yun. Mukha lang ng babae at lalaki pero maging ang imahe nila ay hindi rin naging malinaw sakin.

Parang tumigil ang mundo niya sa sandaling iyon habang umiikot sa isip niya ang posibilidad na iyon. Amnesia. The word echoed in his head. Once. Twice. Again and again. Amnesia. Memory loss. Forgetting everything. Forgetting him. Forgetting their life together. Kung totoo iyon… Kung totoong may nangyari sa kanya… Kung totoong nawalan siya ng alaala… His chest tightened.

Hindi naman ako pumalag. "Mom, told me that your memory came back. I understand, If you're angry and resented me. HIndi kita masisisi dahil ako naman talaga ang may kasalanan ng lahat." Malungkot, at puno ng pagsisisi na wika niya.