Reminisce In Sentence の小説・ストーリー

"Tayo? Paano tayo nagkakilala? Ano ang namiss ko? Ano ang dapat kong matandaan?" Natameme ako. Rewinding to a particular moment and trying to dissect what we could have done differently to change the situation... It is quite a painful process. Even a minute of thinking and reminiscing may dissolve the impenetrable shell I've spent months, if not years, attempting to construct to protect myself. When I remember back to a wonderful moment with someone, I find myself reflecting on how much enjoyment they brought to my life in a short of minutes. These types of recollections cause me seconds of heartbreak while also providing me with a lasting period of tranquility, and in a way, act as a rewind

she said habang hindi nawawala ang ngisi sa kaniyang labi. "You feel that there is a missing piece in your memory am I right? Hindi mo ba ni minsan ninais na malaman kung ano ang mga bagay na hindi mo maalala?" marahan na pahayag ng diwata habang iniikot niya ang kaniyang hintuturo sa bunganga ng isang eleganteng baso.

Bukod sa nangyaring aksidente, kailangan ko ring pagtuunan ng pansin ang kawalan ko ng memorya. Kailangan kong araw-araw na mag-ehersisyo at tingnan ang mga larawan na kuha sa loob ng apat na taon na maaaring makatulong sa mabilis na pagbalik ng mga alaala ko. So far, I already remembered a few necessary things regarding the past four years.

Ang mga bata ay naglalaro sa mga fountain na gumigising sa mga lumang estatwa — mga estatwa na muling nililinis at pinahiran ng bagong makulay na pintura. Sa isang gabi ng pag-uusap, dinala ni Cassandra ang kanyang asawa sa isang lumang silid sa palasyo na ngayon ay ginawang “Hall of Remembrance.” Ito’y isang simpleng silid na puno ng mga tala at mga pangalan ng mga nawalan. “Gusto kong magkaroon tayo ng isang lugar kung saan pwedeng pumunta ang sinuman kapag naalala ang nakaraan,” paliwanag niya. “Hindi para itago, kundi para tandaan — at para magpatibay.”

Isang nakakabinging katahimikan ang umalingawngaw sa pagitan naming dalawa nang bigla siyang magsalita upang magtanong. "Do you still remember me?" Panimula nito at nakangiti akong sinulyapan, kompyansang-kompyansa sa sarili na naalala ko pa siya. Minsanan ko siyang nilingon bago binalik ulit ang paningin sa harapan para pagmasdan ang takbo ng mundo.

Tiningnan niya ang mga papeles na nasa kaniyang kamay. Hindi niya pa iyon tapos na basahin at natutulala na naman siya. Muntik niya pang makalimutan na may meeting sila mamayang hapon. Huminga siya ng malalim. “Yes, Reanne. Remind me that again later.” Bilin niya. Ibinaba ni Reanne ang hiningi niyang kape at naglakad na ito paalis nang mapansin na wala na siyang ipag-uutos.

Saad ko para ipaalala sa kanya na isang beses lang nangyari yun at hinding-hindi na mauulit dahil pag-aaralan ko na nang mabuti. "Pero memorable." Dugtong ni Kyrex. "Hindi mo pa rin talaga nakakalimutan." Napailing ako. "Hindi madaling kalimutan." Muli nyang saad. Napahawak ako sa noo ko habang natatawa. Sa bagay nagpresenta akong magluto nun tapos ang nangyari naging maalat pa. "Pwede bang burahin na natin sa history 'yon?" Suggestion ko.

Sandali itong tumigil bago muling nagsalita. "Pero tandaan mo, hindi natin maaaring pilitin ang utak na maalala agad ang lahat. Minsan, kusa itong bumabalik kapag may nakikitang tao, lugar, bagay, amoy, o pangyayari na konektado sa nawawalang memorya."

Those places felt surreal. “I wonder what will happen after this,” wika niya na siyang bumasag sa kanilang katahimikan. “What do you mean?” “You know, kapag nakaalala na ako.” Tipid siyang ngumiti sa kawalan. “I’m always wondering about the memories I lost. Kasi pakiramdam ko ay may nakalimutan akong sobrang mahalaga sa ‘kin. Something is forgotten that I know once I’ll remember, I will regret it my whole life.”

It was like a film reel in my mind as well. I closed my eyes and started to take in everything. The laughter, the arguments, the stolen kisses, the sex we had in this car—they all flashed back in my mind. Bakit ba kailangan ko maalala ang mga ito? I know I always reminisce about the past, but why should I reminisce about it when I am with him? Parang gusto ko na lang umiyak. My emotions, I could tell that everhthing inside me is in turmoil.