Remorse Meaning In Tagalog Novelas e Histórias

I want to correct my wrongdoings. Napatigil ang mga daliri ko sa ere. Ang salitang wrongdoings ang tumama sa akin. Parang may biglang humigpit sa dibdib ko, isang pakiramdam na matagal ko nang iniiwasan, ang pakiramdam na baka seryoso talaga siya. O baka hindi.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

“Nasubukan mo na bang balikan ang nakaraan? O baka naman iyo nang nakalimutan ang pangyayari? Iyo na bang nakalimutan na kasalanan mo kung bakit napilitan akong gawin iyon?” Saglit na hindi nakapagsalita ang lalaki, napansin iyon ni Vahlia kung kaya’t napatawa siya. Sa loob-loob ay hindi mawari kung bakit at saan nagmumula ang mga salitang lumalabas sa kan'yang bibig. “Paano mo nga ba maaalala? Sa pagkakatanda ko’y wala kang balak panagutan ako noon, at ang pinili mo’y ang tumuloy sa kung ano mang gagawin mo sa ibang bansa. Matatawag mo bang isang katanggap-tanggap ang dahilan mong iyon? Ano? Babalikan mo ako ngunit hindi pa sa ngayon, Por favor perdoname. No puedo hacerte responsable todaví

seryosong sagot ko "Yeah, nakaraan na iyun pero alam kong alam mo na mahirap kalimutan. Alam kong nasa puso mo pa rin ang sugat na dulot ng nakaraan at alam kong mahirap para sa iyo na kalimutan ang lahat-lahat." seryoso niyang wika

Dumilim ang mukha nito kasabay ng pagkuyom ng mga kamao nito. "Nandidiri ka pa rin ba sa akin, doll?" tanong nito na may pait ang tinig. "Dapat ba hindi?" balik tanong niya dito. "I'm sorry..." Napayuko ito. "In-e-expect mo ba na kapag nag-sorry ka babalik tayo sa dati?" Nag-angat ito ng tingin sa kanya, theres hope in his gray eyes. "Akala mo ba yung sorry mo may nagagawa para makalimutan ko yung ginawa mo? O mabawasan ng kahit kaunti yung sakit na nararamdaman ko?"

"K-kanina ka pa rito?" Bahagya akong nakaramdam ng guilt. Nasuntok na nga 'yong tao tapos 'yong pinuntahan mo ay iyong nanuntok sa kanya, sabi ng utak ko. "Sorry, I didn't know na pupunta ka rito. . . may pinuntahan kasi ako." Ngumuso siya at tumango ulit. "It's okay. I can wait. Kahit gaano pa katagal." Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. But I let it slide. Nag-usap pa kami ng kaunti bago siya nagpaalam sa akin na babalik na siya sa dorm niya.

Pakiramdam ko ay nagkasala ako sa ginawa ko na hindi naman dapat. "I'm sorry I really need to go." hindi na ito nakapagreact nang agad akong lumabas, sinubukan kong balikan si Isaiah ngunit wala na din ito, nag order pa ako ng isang bote at nang mabayaran ang kailangan bayaran ay agad na akong dumiretso sa sasakyan ko, late na din naman kaya baka natutulog na ang mga tao sa bahay.

Niyakap siya ni Rigor, “I’m sorry. . .” “I’m sorry,” aniyang napangisi, “Ilang beses mo ba ‘yang binanggit sa kin ngayong araw na ito, ha? Sorry dahil pangit ako? Or sorry dahil nagi-guilty ka sa mga masasakit na salitang nasabi mo? Or nag-so-sorry ka dahil pnagsisihan mong kinopya moa ng mukha ko sa dati mong asawa?”