Remorse Meaning In Tagalog 소설 & 이야기

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “

Hindi nila inaasahan ang mga sandaling iyon. "I'm sorry...i'm sorry, please forgive me." Sabi pa ni Remary sa kakambal. "Shh, i am sorry. Patawarin mo ako kung naiwan kita noon." Paliwanag naman ni Romary na niyakap pabalik ang kakambal.

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

Bumuntong hininga ito saka nagpatuloy. "I'm really sorry Ms. Garcia. I know I don't deserve your forgiveness. But I really am so sorry for what I did. It was beyond unacceptable." Sabi pa nito sabay hawak sana sa balikat ng nanginginig na si Celestine. May trauma pa nga s'ya sa lalaking kaharap. Buti na lang at bago lumapat ang mga kamay nito sa balikat niya ay maagap s'yang nahila ni Hayden palapit sa kayawan nito. Hindi nila ito napansin na nakalapit na ito sa kanila.

Tanging tunog ng kobyertos na tumatama sa babasaging plato ang maririnig. "Gusto ko lang humingi ng sorry sa inasal ko kanina. Hindi ko sinasadya, marahil ay pagod lang ako kaya nasabi ko yun." wika niya. Nag-angat ako ng tingin at sinalubong ang titig niya. Himala! Marunong palang humingi ng sorry ang isang Jarred Raqueza. Akala ko nakalimutan niya na ang bagay na yun. Ngumiti ako sa kaniya. Wala namang dahilang para diko siya patawarin.

Maluha luha pa siya marahil sa sakit. Napangiti naman ako sa huling sinabi nia, pero nandon parin ang pagka guilty, “Ganon ba? Naku sorry sorry Remy, hindi ko talaga sinasadya.” Sincere kung hingi ng tawad sa kanya. Teka teka lang , ano ba kasing nangyari, pasensya na naalimungatan kasi ako, pati yata ulo ko naalog sa pagkakauntog”? “Ay, nakaidlip ka lang naman jan sa kaha then nagka amnesia kana kaagad?”

paliwanag sa akin ni Mommy. Natahimik ako at napatango, because for some reason ay may mali rin ako. "I'm sorry," sabi ko at agad na napainom ng tubig doon. "No, no! You don't have to be sorry for what happened to you last night. Wala kang kasalanan do'n," agap na sabi sa akin ni Mommy. "Mom is right, Lily. Ang may kasalanan doon ay 'yong matandang manyak na 'yon!" gigil na sabi naman ni Ate.

"Pagkakamali ba na nagtagpo ang mga landas natin sa pagkakataong pareho nating kailangan ang isa't isa?" Napakunot ang noo ni Grayson, naguguluhan at hindu makuha ang punto ng mga sinasabi niya. "W-what are you talking about, Naomi? Naguguluhan ako sa mga sinasabi mo?" Hinawakan nito ang kamay niya at marahang tumingin sa kaniyang mga mata. "Anong pagkakamali? Ang makilala ka ang isa sa pinakamagandang nangyari sa buhay ko dahil natagpuan ko ang pagmamahal at kakampi. You're the best thing that happened in my life at hindi ako nagsisisi. I'm sorry! I'm sorry kung nasaktan kita, kung tinalikuran kita dahil sa mga bagay na bumulag sa akin. I'm sorry!"