Reputation Tagalog Novels & Stories

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

“May masalimoot ka bang nakaraan para maging ganito ka?” Nabalot at napuno ng mga panibagong katanungan ang isipan ni Leigh. Habang patuloy na nagkukrus ang kanilang landas ni Kenji ay patuloy niyang nakikita ang halimaw nitong pagkatao at the same time ay nakikita niya kung gaano ito kalungkot at naghihirapan. “Sino ka ba talaga Kenji Shaunn Delos Reyes?”

Legal document lang, simpleng envelope na walang tatak. Binalikan ko ito, binuksan nang maingat, at doon ko nakita. “Paid in full. No further legal action.” Walang pangalan. Wala ring pirma. Ngunit alam ko kung sino ito. Alam kong ito ang kanyang paraan. Proteksiyon mula sa malalim na dagat ng media. Proteksiyon mula sa mga taong gustong sirain ang pangalan ko.

Mabuti na lang may contact number siya ni Ugi kaya hindi ako mahihirapang katagpuin 'to. Nasa 10th slides pa lang kami. Medyo sumasakit na ulo ko dahil may formula na siyang pinapakita. I'm not really good in Math. Puwede bang mag-hire na lang ako ng spokesperson ko? 'Yong parang sa Presidente lang may taga pag-salita. "Onalisa nakikinig ka ba?"

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

she confessed already and fuck, i felt my heart jumped as soon as i finally heard those fucking words i have been waiting for fucking long years. I have been waiting for this to happen for years now and now that it's already happening pakiramdam ko tila ako nakalutang sa ere, ang pangarap ko ng matagal na panahon ay tila nakamit ko na sa wakas... i am so fucking happy., so damn happy. Ang kaligayahang lumulukob sa akin ay walang pagsidlan and it's over flowing.

Gusto man niyang maniwala ay hindi niya magawa. "Sige, kung talagang wala kayong masamang ginagawa, at napuwing ka lang kaya magkadikit ang mga mukha ninyo, dapat ba talaga 'kong magpasalamat?! Sinuway mo na naman ako. Sinabi kong ako na ang gagawa ng paraan para sa pera. Ang galing mo rin talagang makinig!" Sarkastiko ang dating ng pagkakasabi niya ng mga katagang iyon. Hindi maiwasan mapaisip na mayroong mga taong walang delicadeza at napakamalas niyang may nakilala siyang dalawa at minamahal niya pa ang isa. Nakakuyom ang dalawang kamao at namumula ang mukha sa galit, naghahabol na rin siya ng hininga dahil sa pagpigil ng mga katagang gusto niya pang pawalan.

Isang maling galaw, isang pagkawala ng composure, at sira na ang reputasyon ko sa harap ng board of directors. Pero fuck, ang sarap. Ang kahihiyan at ang sarap ay isang nakakalasong kumbinasyon na nagpapahilo sa akin at nagpapahabol ng hininga ko. Binigyan ko si Ninong ng nagmamakaawang tingin, nakikiusap na patigilin niya na ito, pero nanatili siyang walang pakialam. Nakatingin lang siya sa screen na tila ba hindi siya ang dahilan kung bakit malapit na akong labasan at ipahiya ang sarili ko.

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.