Revengeful Quotes Mga Nobela at Kwento

Bumuntong hininga ito, "Honestly, hindi ko lubos maisip na magagawa niya iyon. Akala ko ay nagbago na siya. Gusto pa rin pala niya si Royce. Wala ba tayong gagawin at hahayaan na lang ang nangyari, Raphael?" Tuluyan nitong dinantay ang baba sa kanyang balikat. Sinulyapan niya ito, nasa kanya ang titig nito. "What do you wanna do then?" tipid niyang tanong. Maliit itong ngumiti. Ang palad nitong nasa hita niya ay pa-unti unting umakyat sa kanyang d*bdib at doon hum*god. "Revenge, Raphael. Something hot just like what they did," paos nitong bulong.

Nagsisimula pa lang siya pero parang gusto na niyang magback-out sa sariling plano niya. "Revenge? Tingin mo ba ay makatutulong iyan sa'yo? Imbis na negosyo mo ang isipin mo, nagsasayang ka ng oras diyan sa babaeng iyan! Tandaan mong iniwan ka niyan at t*nga ka kung babalikan mo pa iyan!"

Nang marinig ko ang mga sinabi niya ay nakaramdam ako ng kung ano, hindi ko maipaliwanag kaya dali-dali kong iniba kung ano ang nasa isipan ko. "I just asked. I'm sorry if I offended you," sambit ko sabay tawa nang mahinhin. Hindi na siya sumagot pa at nagpatuloy lang kami sa pagsayaw. Sa totoo lang, hanggang ngayon ay titig na titig pa rin sa amin ang mga tao. Ayaw ko ng atensyon ng mga tao pero kailangan ko nito para magpatuloy ang plano ko.

Siya ay naghanda nang husto upang hayaang makaganti siya sa mga panunuya ng kanyang kapatid. "Hindi ako isang pawn, Rebecca. Nandito ako to take my revenge, at hindi ko hahayaan na pigilan mo ako o sinuman. Tama ka, manonood lang ako sa audience, pero malay mo, na sa akin pala ang spotlight na inaakala mong na sayo.”

Lalong umusbong ang matinding galit niya sa puso para sa babaeng minahal at naging dahilan ng kamatayan ng kanyang ina. Sa tindi ng galit niya naibato niya ang wine glass na nasa lamesa na mayroon pang baghagyang laman. Napapitlag si Banjo sa kinatatayoan nito. "I Hate You Valerie! Pagbabayaran mo ng mahal ang lahat ng ito at ng pamilya mo. Ikaw ang sisingilin ko bilang intirest." "Banjo! Get out! Now!" sigaw niya rito.

Bago siya mawala, tumigil siya at tumingin sa akin. "Ingatan mo ang iyong sarili. Minsan, ang mga taong naghahanap ng hustisya ay nauunang mamatay." At umalis na siya. Binabalaan niya ako. Hindi dahil nagmamalasakit siya — kundi dahil gusto niya akong takutin. Pero hindi ako natatakot. Hindi na ako ang dating Leng Weiwei na nagtatago sa aparador habang pinapatay ang kanyang pamilya.

Kinagat ni Hunter ang kanyang manipis at mapula nitong labi. "Ayla, bumalik ka dito ngayon din!" Tumawa si Ayla, "Sa tingin mo babalik ako dahil lang sa sinabi mo? We’re divorced, sino pa ang magtitiis sa'yo?" Nagngingitngit sa galit si Huo Sihan, "Bibigyan kita ng isang pagkakataon para muling isulat ang dahilan ng divorce!"

napasabunot ako sa buhok ko. Nilalason ako ng mga pangyayari. Bumabalik ang lahat sa isipan ko. Napaupo ako sa isang sulok ng silid. Napangiti na lamang ako na wala sa sarili. Doon na ako nabaliw ng tuluyan. Napangisi ako sa aking naisip. "I will take revenge. And I will make their lives furious."

“You are lucky that you survived that first attempt and still lucky to survive today.” It was effective. Samantha’s anger towards Marisa Madrid was revived. She was sorry that she did not kill that bitch when she had the chance. Now she let the bitch to stage another attempt to kill her today. “If I had a chance again, I will kill her.” Samantha gritted her teeth in anger and boldly said. “I swear I will kill her.” Frank nod in satisfaction. He knows Samantha’s anger was enough to take her revenge. But the question is, what if she faced the enemy and it was not who she thought. That was the real test. He smiled in anticipation.

Thank you for reading my story! “Revenge is an act of passion; vengeance of justice. Injuries are revenged; crimes are avenged.” - Samuel Johnson