Revengeful Quotes Romane & Geschichten

Nang marinig ko ang mga sinabi niya ay nakaramdam ako ng kung ano, hindi ko maipaliwanag kaya dali-dali kong iniba kung ano ang nasa isipan ko. "I just asked. I'm sorry if I offended you," sambit ko sabay tawa nang mahinhin. Hindi na siya sumagot pa at nagpatuloy lang kami sa pagsayaw. Sa totoo lang, hanggang ngayon ay titig na titig pa rin sa amin ang mga tao. Ayaw ko ng atensyon ng mga tao pero kailangan ko nito para magpatuloy ang plano ko.

Siya ay naghanda nang husto upang hayaang makaganti siya sa mga panunuya ng kanyang kapatid. "Hindi ako isang pawn, Rebecca. Nandito ako to take my revenge, at hindi ko hahayaan na pigilan mo ako o sinuman. Tama ka, manonood lang ako sa audience, pero malay mo, na sa akin pala ang spotlight na inaakala mong na sayo.”

Lalong umusbong ang matinding galit niya sa puso para sa babaeng minahal at naging dahilan ng kamatayan ng kanyang ina. Sa tindi ng galit niya naibato niya ang wine glass na nasa lamesa na mayroon pang baghagyang laman. Napapitlag si Banjo sa kinatatayoan nito. "I Hate You Valerie! Pagbabayaran mo ng mahal ang lahat ng ito at ng pamilya mo. Ikaw ang sisingilin ko bilang intirest." "Banjo! Get out! Now!" sigaw niya rito.

Bago siya mawala, tumigil siya at tumingin sa akin. "Ingatan mo ang iyong sarili. Minsan, ang mga taong naghahanap ng hustisya ay nauunang mamatay." At umalis na siya. Binabalaan niya ako. Hindi dahil nagmamalasakit siya — kundi dahil gusto niya akong takutin. Pero hindi ako natatakot. Hindi na ako ang dating Leng Weiwei na nagtatago sa aparador habang pinapatay ang kanyang pamilya.

Kinagat ni Hunter ang kanyang manipis at mapula nitong labi. "Ayla, bumalik ka dito ngayon din!" Tumawa si Ayla, "Sa tingin mo babalik ako dahil lang sa sinabi mo? We’re divorced, sino pa ang magtitiis sa'yo?" Nagngingitngit sa galit si Huo Sihan, "Bibigyan kita ng isang pagkakataon para muling isulat ang dahilan ng divorce!"

napasabunot ako sa buhok ko. Nilalason ako ng mga pangyayari. Bumabalik ang lahat sa isipan ko. Napaupo ako sa isang sulok ng silid. Napangiti na lamang ako na wala sa sarili. Doon na ako nabaliw ng tuluyan. Napangisi ako sa aking naisip. "I will take revenge. And I will make their lives furious."

“You are lucky that you survived that first attempt and still lucky to survive today.” It was effective. Samantha’s anger towards Marisa Madrid was revived. She was sorry that she did not kill that bitch when she had the chance. Now she let the bitch to stage another attempt to kill her today. “If I had a chance again, I will kill her.” Samantha gritted her teeth in anger and boldly said. “I swear I will kill her.” Frank nod in satisfaction. He knows Samantha’s anger was enough to take her revenge. But the question is, what if she faced the enemy and it was not who she thought. That was the real test. He smiled in anticipation.

Sinabunutan ko ang aking sarili at inuntog-untog ang aking ulo sa manibela dahil sa sobrang galit at frustrations. Napatingin ako sa rear mirror, doon ko nakita ang sabog kung mukha na puno ng luha. Napakuyom ako ng kamao, hinding-hindi ko mapapatawad sila. I will never forget what they did to me right now. They ruined my life and I will seek vengeance.

"Who do you think you are? Kahit ikaw pa ang paborito ng buong mundo, you are nothing but a dog to me! Wala kang karapatang mag-ingay sa harap ko!" Hindi naiwasan ni Karylle na mapahinto sa kanyang iniisip. "Damn…" Napangiti siya nang bahagya. Ang mga salitang iyon ay nakapagbigay sa kanya ng kakaibang ginhawa, parang matagal na niyang gustong isigaw ang mga iyon sa isang tao. May bahid ng satisfaction at parang pakiramdam ng revenge achieved sa eksenang iyon.

I said and turned to leave. Before I could fully move away, he grabbed my arm, stopping me from leaving. "Do you know who we are referring to... that person?" he asked. I shook my head. "No names were mentioned." I faced him. "And whoever it is you're planning to have killed, please reconsider. Have mercy on the people who love them. You don't know what struggles they're facing, and you, as someone privileged, should just let them be. If they've wronged you, forgive them. God forgives, so why can't you? Let karma deal with them. Revenge is a childish pursuit."