Rosary Mysteries Tagalog Novels & Stories

Ito ang aking alay. “Virginem. Nouus unus. Haec est oblatio mea.” (Isang birhen. Isang sariwa. Ito ang aking alay.) “Virginem. Nouus unus. Haec est oblatio mea.” (Isang birhen. Isang sariwa. Ito ang aking alay.) Mabilis na sinaksak ni Teresa sa gitnang dibdib ang dalagang si Carmen. Pumulandit ang mga dugo sa kanyang kamay.

Ngayon sigurado na akong nakaalis na siya. Naglibot libot ako at may mga picture akong nakita na may kasama siyang isang bata at luma na ang litratong iyon kaya ang sa tingin niya sa bata ay kasing edad niya lamang ito. At may mga award din akong nakita doon. Milagrose Indelcio pala ang kanyang pangalan. Ang ganda niya ng kabataan pa lamang niya.

mariing sambit ko. Doon ko napansin ang rosary tattoo sa kanyang palapulsuhan. "Huwag mong sabihin miyembro ka ng..." kinakabahang wika ko. "Kilala mo sila?" Dahan-dahan akong tumango. Kilalang-kilala ko ang mga taong iyon. Pero bakit?

sabi ni Meshua. "What do you mean?" takang tanong ni Lauren. "Sinadya niyang dayain si Cardo para makuha si Madame. Pinaimbestiga niya sa amin si Madame. Kaya nalaman niya ang lahat. At nakuha niya si Madame," sabi ni Meshua.Hindi nakasagot si Lauren sa nalaman nito. "Si Madame ang naging kabayaran sa utang ni Cardo. Ngunit kung tutuusin, wala talagang utang si Cardo dahil sinadyang dayain ni Captain ang lahat"

Sa sandaling magdampi ang kanilang balat, isang symphony ng mga alaala ang pumailanlang sa Rose Core. Narinig nila ang awit ng mga bituin—isang oyayi na madalas kantahin ni Maria kay Gabriel noong sila ay nagtatago pa sa Mindoro. Ang kantang iyon ay hindi lang basta musika; ito ay isang encryption key na sadyang itinago ni Ricardo Valdez sa subconscious ng kaniyang apo. “Sa ilalim ng buwan, ang bituin ay ginto... Ang pusong nagmamahal, hindi susuko...”

"Kasi alam na nila. Napataas ang aking kilay at nangunot ang noo dahil sa kaniyang sinabi. "Huh?" tanong ko rito. "Pinaliwanag ni Tito sa amin kung ano ang nangyari," paliwanag niya. Napatango-tango naman ako at tila naliwanagan na. "Pagkatapos 'yon ipaliwanag ni Tito, bumili pa si Lola sa bayan ng mga rosaryo. Gaya nito," wika niya at saka tinuro ang isang rosaryo malapit sa kama ko.

Nanlaki ang mata ko nang pagbukas ko ng sliding door papunta sa kwarto ko ay may biglang humila sa beywang ko at sinapo ang mukha ko bago ako hinalikan ng mariin. Hindi ako gumalaw habang nanlalaki pa rin ang matang nakatingin kay Nero. He is kissing me. Akala ko ba one year pa bago matupad ang prayer sa Nonomiya? Sobrang bless ko ba at oras lang granted na? Because for the second time Nero Mariano De La Merced is kissing me again.

All that echoed in her ears was the sound of her own heartbeat — rapid, expectant, and filled with love. Pumasok si Nanay Letisha, dala ang isang maliit na kahon. Lumapit ito sa kanya at marahang hinawakan ang balikat niya. “Anak, ito…” sabay bukas ng kahon na naglalaman ng isang lumang rosaryo. “Ito ang rosaryo na hawak ko noong ikinasal kami ng tatay mo. Sana, bitbitin mo rin sa araw na ‘to. Para alam mong kasama namin kayo ng Tatay mo sa bawat hakbang mo ngayon.”

halik din nito sa labi niya at nagmamadali na umalis. Bigla naman nakaramdam ng kaba si Rosita. Kaba na baka may sumulpot na naman sa kanyang likuran at bigla na naman siyang awayin at pagtutulungan. “Ladies and Gentlemen, our Lady of the night. Caroline Patricia Frowline Solise," sigaw ni Mr. Asuncion at kaagad na inilipat ang spotlight sa natutula at gulat na si Rosita.

Naalala ko bigla ang rosaryong binigay sa akin noon at binasbasan ni Padre Amadeo na nasa braso ko at nakatago sa mahabang manggas. "Sa'yo na lang 'to." Sabi ko at inabot sa kaniya ang rosaryo. "May basbas 'yan ng simbahan." Kinuha niya ito at agad na sinuot sa kaniyang leeg at hinalikan. "Isa kang deboto, 'no?" "Prinsesa ako ng Spain at pangunahing relihiyon namin ang Katolisismo." Sagot niya. "Pinalaki ako bilang deboto ng simbahan."