Sad Break Up Texts That Will Make Him Cry Novels & Stories

I burst in tears I tried to smile, but I failed multiple times because these tears keep flowing endlessly. But I still tried, even though it's killing me. "Breaking up with you is the only choice..." I laughed sarcastically. "Why? Does hurting me will only be your choice? You're so cruel. I hate you. I hate you. Sana hindi na lang kita nakilala, sana hindi mo na lang ako minahal para mas naging madali ang lahat. Sana hindi mo na lang ako niligawan, kung iiwan at sasaktan mo rin ako. You're the worst," singhal ko habang sinusuntok ang dibdib niya.

I said and then burst out crying. “Zy,” saad niya at hinawakan ang kamay ko. “Zy, I love you so much,” saad niya at nanggigilid na ang luha sa kanyang mga mata. “Nararamdaman ko na any moment ay kukunin na ko pero I just want you to know how much I love you even though I failed to make you feel that. I’m sorry, Zy,” saad niya.

Kasalanan ko ba na hindi ko mapigilang magalit sa mga babaeng tumatawag sa kaniya na halata namang hindi business ang dahilan? Kinagat ko ang labi ko at sinubukan siyang lingunin. Kitang-kita ko ang mabigat niyang titig at nanghihinang mga mata. "I'm sorry. Don't ever cry again because of this. I feel so fucked up," bulong niya habang malambot na hinahaplos ang aking pisngi. Tinaliman ko ang titig sakaniya. Mas lalong lumambot ang kaniyang mga mata sa akin.

"It's not my fault that you fell in the trap. You were the one who's madly inlove with me. It looks good on you." Hindi na ako nakasagot. Tuluyan nang nawalan ng lakas ang mga kamay ko para gumalaw pa kasabay ng pagkadurog ng puso ko. It felt like my heart tears into million pieces and the whole world can hear my sobs. Sumabay pa ang kalangitan sa pag-iyak ko. I'm glad that someone's there to comfort me to my darkest times, the rain. I heard my phone beep and that's a sign that he hung up.

At kaninang madaling araw, naglabas ito ng sama ng loob sa kanya dahil sa pagtrato niya dito. Binuksan niya ang text para basahin. At sa pagbasa niya nito, para siyang pinagbaksakan ng langit at lupa.. "Good morning Travis. First of all, sorry and thank you. Sana maging masaya ka na. Sana makuha mo na si Mayell para hindi ka na mahirapan pa. Travs, habang binabasa mo 'tong message ko na 'to, wala na ako sa mansyon. Nakapagdesisyon na akong lumayo at iwan ka. Gusto kong lumayo para buuin ang sarili kong nawasak dahil sa pagmamahal ko sa'yo. Pagod na pagod na kasi ako, hindi ko na kaya. Tama na siguro ang siyam na buwan na sakit at hirap. Hindi ko na kayang maghintay pa ng isang taon dahil sob

Mababakas ang lungkot sa kanyang mga mata. Matapos niyang maisilid lahat ng gamit niya sa maliit na maleta ay binaba niya na ito at binitbit palapit sa akin. Ang mga taksil kong mga luha ay dumoble sa dami. Naninikip ang dibdib ko damn it. "do you want me not to go babe? isang salita mo lang hindi na ako pupunta. It hurts seeing you cry baby" the way she delivered those words at me triggered my tears to fell even more.

I couldn't even think straight that I started to cry. To: Reid Please don't do anything that will hurt me. Hayaan mo si Papa. Stay with me. I assure you we'll get through this, together. I love you, Reid. Tulala kong tinitigan ang mga text messages ko sa kanya habang unti-unting lumalabo ang mga 'yon dahil sa mga pagpatak ng luha ko sa screen ng cellphone. Sana naman ay ayos lang siya. Sana mali ako sa mga naiisip ko. Sana...

"...so damn much." Nanatili akong tahimik. Wala din akong narinig na salita sa kanya pero naramdaman ko ang mainit na likidong bumasa sa balikat ko. Sunod kong narinig ang mahihinang hikbi niya" I'm sorry Baby, I'm very sorry. If I could only turn back the time I wished I wouldn't have said that." Naramdaman ko ang mahinang pagyugyog ng katawan niya. "I miss you so much Andromeda. My life is never the same without you." He cried more and hug me tighter. The way he hugs me seems like he's scared to lose me again. His body is trembling. I can feel the pain in his voice.

Tumabi sya saakin at yinakap ako. "It's okay to cry. Alam ko na ma-pride kang tao pero bestfriend mo naman ako kaya babaan mo muna 'yang pride mo ngayong araw. You're still a person, Arabella. It's okay to have emotions. It's okay to be hurt. It's okay to cry. Tapos kapag tapos ka nang umiyak, pwede na mo nang sabihin saakin ang lahat. You can share me the pain you feel. You can trust me about anything and I will never leave you until you feel better."

Doon tumambad kaagad sa akin ang sandamakmak na mga text message niya sa akin, na wala akong planong reply iyon. Patuloy ko lamang ini-scroll down na basahin ang mga text niya na puro pag mamakaawa na mag kausap kami, at pag hinggi niya ng awa na mag kaayos kaming dalawa pero subalit hindi po pa kaya. Sobrang sariwa pa ang sugat na binigay niya sa akin. Hindi pa ako handa sa ngayon. [Babe.] [I'm so sorry.] [Please, let's talk about this.]