Novel & Cerita Sad Break Up Texts That Will Make Him Cry

Humarap ito sa 'kin at hinawakan ako sa magkabila kong pisngi habang nakatingala. "Sorry sa mahabang taon na paghihintay. Sorry sa mga araw na wala ako sa tabi mo. Sorry kung hindi mo manlang nakita ang unang araw ni Kiz. Sorry dahil hindi ikaw ang nasa tabi ko noong mga araw na may cravings ako. I'm sorry kasi nakalimutan kita nang hindi mo nalalaman na mahal kita." Tumulo ang mga luha nito dahilan para makaramdam ako ng kirot sa dibdib. "Lahat 'yon pinanghihinayangan ko dahil hindi ikaw ang kasama ko. I'm sorry..." umiiyak nitong dugtong. Umiling-iling ako.

I shouted habang patuloy paring tumutulo ang aking luha. "You know I am sucker for your time that even when I am busy, I always make time for you but you didn't do the same. And I have to understand again. Understand you again!" I said, my tears are like waterfalls sliding down on my cheeks. "And what is your reason? You forgot to text me?" I laugh sarcastically. "You can do that even in 2 mins only Felix, but you didn't try." Naiiling kong sabi sa kanya. " And sure! I will understand your reason again. That's what you always expect me to do." mapait kong sabi sa kanya.

sagot niya at hinawakan ang pareho kong kamay at dalhin sa mga labi niya. "Natakot talaga ako ng sobra," napalabi ako, tumango siya at paulit-ulit na hinalikan ang dalawang kamay ko. "I'm sorry, I'm sorry for making you cry again. But really, I'm here now... I'm alive and I love you" he sweetly said at muli nanaman akong kinulong sa yakap.

saad ko bago ko ibaba ang tawag. I bit my lips. I was so tired and heartbroken. I let Albert pull me into his arms, let him wrap them around me and there I released all my suppressed sobs, each one wracking my body with its force... We didn't mind my phone ringing again. He remained still, hugging me tightly while I sobbed, while I felt completely crushed by everything that had happened to me, the weight of it all finally becoming too much to bear alone.

Iniwas ko ang tingin ko sa kaniya at akmang babawiin ko na ang kamay ko nang higpitan niya lalo ang paghawak doon. "I'm sorry." panimula niya, tahimik ako at naghintay lang ako ng susunod niyang sasabihin. "Sorry kung wala na akong time sayo," now, I'm super guilty. "I'm sorry, baby." narinig ko ang paghikbi niya kaya nilingon ko siya. He's crying. Fuck. This is my fault. I made him cry. "S-Stop crying... Why are you crying?" hinawakan ko ang balikat niya at pinaharap ang mukha niya sa akin dahil nakatungo ang ulo niya. "Look at me."

Hindi na napigilan na tumulo ang mga luha niya na kaagad niyang pinalis. "Wala namang saysay ang mga nalaman ko dahil huli na ang lahat, it was giving me trauma and heartbreak. Hinayaan mo na hindi sabihin sa akin noon pa ang nangyari sayo. Hinayaan mong inisip ko na maging kabit at parausan ako. Pero kasalanan ko rin naman dahil nagpadala ako dahil sa labis kong pagmamahal sayo" Marahan niyang kinagat ang pangibabang labi siguro nagdudugo na ito kakakagat niya. "I'm sorry, kaya nga gusto kong bumawi sayo ngayon. I will court you" Pinal nitong saad.

I can feel the throbbing pain. Him breaking up with me is worse than the people making me a laughing stock or stares at me disgustingly. I inhaled and exhaled then slowly looked up to him. “You won’t do this…right? Hmm?” I urged him. Kinukumbinse ko pa rin ang sarili na walang mangyayaring hiwalayan. “Mahal mo ako eh! Hindi mo magagawa ito, baka pagod ka lang talaga, maybe you just need rest, o kahit cool-off okay ako doon basta huwag lang ganito, marami pa tayong plano diba?!”

"I'm sorry, love…" Ramdam na ramdam ko ang mabibigat niyang paghinga, ganoon din ang paghigpit ng hawak niya sa tela ng aking damit sa likuran. "I'm sorry for making you cry again..." dugtong niya habang tuloy lang ang hikbi niya. Mariin kong nakagat ang labi ko at bapapikit ako S saka siya niyakap pabalik.

['Babe, kita tayo ngayon, may sasabihin ako sayo. I brushed away my tears when I texted that to her. This is the day when I decided to break up with her. Hindi ko na kaya ang konsensya sa puso ko habang iniisip na may girlfriend akong hindi nawalan ng tiwala sa akin at hindi man lang nagagalit sa akin kung bakit hindi ko na siya nayayayang lumabas dahil kasama ko si Lauren. I'm sorry, Niks. Sorry at alam kong masasaktan kita nitong desisyon ko. I-I think I still love Lauren. I'm sorry.

"Alam mo bang ang saya-saya ko ng umagang iyon habang pinupuntahan kita? I came to tell you na bumalik na ang mga ala-ala ni Alex at pwede na natin ituloy ang kasal kaya lang gumuho ang lahat ng madatnan ko ang tagpong iyon. Sobra akong nasaktan Ade, I was shattered into tiny pieces." "I'm so sorry," mahina nitong sabi. "Sorry dahil kailangan mong danasin ang sakit na iyon, I was hurt too. Hindi ko na alam kung paanong mabuhay ng mawala ka, without you I was so lost Jade."