Sad Post About Life Novels & Stories

Gigil na pangaral niya sa kaibigan. "She's my life bro! She's my everything and I dont know what to do now. All I want is to end my life." Sabawat katagang binibitawan ni Aidan ay mararamdaman mo ang sakit na pinag daraanan niya. Hindi rin masisisi ni Jeofrey si Aidan dahil alam niya kung gaano nito kamahal ang nobya.

Wala akong mapupuntahan, wala akong matatakbuhan. “I a-am tired of my life...” saad ko sa gitna ng paghikbi. “I want to end this miserable life.” Tumulo ang mga luha ko. At kasabay ng pagyakap sa akin ni Trinity ay ang malakas na paghagulhol ko. My life is over. It ended long ago. I don’t know why I am still breathing. Lalaban pa ba ako? Pero paano? Kaninong kamay ang hahawakan ko?

Both of them were crying, kaya naman nakangiti kong ipinakita ang singsing sa kanila. Sa dami ng masasakit na bagay na nangyari sa akin sa mga nakalipas na taon, hindi na talaga ako umasa na magkakaroon ng "happily ever after" ang buhay ko. But here I am, having the best day of my life, at alam kong hindi pa ito ang huli. I know something even bigger is coming...

mahinahon na tanong sa kanya. “Sorry sir, I have an emergency earlier. I was not feeling well. Supposedly, I will file for sick leave today.” Katwiran niya. “Are you dying?” “No sir.” “Then there’s no reason to file for sick leave today.” “But I’m dead inside sir.” “Then you are DEAD for the rest of your life. You will find each thing unworthy. You’ll never be happy in the simplest way. You will always have a reason and excuse not to live the life you always wanted. Would it be okay with you?”

Saglit lang pala kaming pinakalma, pagkatapos ay mas malaki pala ang magiging bawi samin ng tadhana! Ano bang malaking kasalanan ang nagawa ko sa fast life ko at pinahihirapan ako ng ganito? Gusto ko lang naman mamuhay ng tahimik kasama ang mga mahal ko sa buhay. Gusto ko lang naman makasama si Dark habang buhay kasama ng mga anak namin. Yung mamumuhay kami ng masaya kagaya ng mga pangkaraniwang mamamayan. Bakit ang damot damot naman ng tadhana?

Ngumiti siya sa dalaga at hinayaang tingnan nito ang magazine. “Kaya naman always remember .You're strong, not lucky. Gustuhin mo mang tapusin ang buhay mo, I know, deep down, you wanted to fight it. You wanted to live that's why you're still alive. Suicide is not the answer to every problem in the world. No one should take their own life, because life is precious, life is a gift

Sa sobrang inis ko ay pinatay ko ang phone ko saka ako humalukipkip. Damn this life. Tinanaw ko ang traffic na sobrang haba. Kung walang katiwalian dito sa Pilipinas siguro maunlad na 'to ngayon. But it's people is disappointing. Kung hindi kakapit sa patalim ay magiging tambay. I won't say anything, I am just disappointed. Ilang sandali pa ay huminto kami sa parking lot ng isang kilalang condominium building. Namangha ako dahil hindi ko inaasahan na mayaman siya.

Xander's Pov Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR!

biglang saad ko agad itong tumingin sa akin. Tanging "Sana" lamang Ang kanyang naisagot. Agad itong kumuha ng sobre na may Pera. Kinapa ko ito at napansing sobrang kapal. "Ay sir parang sobra po binayad nyo" nahihiyang Saad ko agad binalik ang sobre. "That's the right amount. Ikaw na gumawa, Ikaw pa nagdeliver at higit sa lahat pinakinggan mo ako. My entire life, I thought I was alone and no one would listen to me. "

Mag-enjoy sa sarili nitong buhay dahil laging na kay Darren lang atensyon nito at sa kumpanya. Sa oras na usapang pamilya na ay hindi ni Darren mapigilan na maging iyakin. Lalaki siya pero hindi naman nakakabawas ng p*********i ang masaktan at umiyak. May puso rin naman ang mga lalaki katulad ng mga babae. Marupok din ang puso nila, hindi lang nila pinapakita dahil kailangan nilang maging malakas alang-alang sa mga nakapaligid sa kanila. "But looking at you right now makes me sad. I can see that you are suffering from sadness and because of something or, I must say, someone."