Sad Post About Life Novels & Stories

Napapalakas at Galit na si Rosalia. " Hindi Ako patay, Buhay na Buhay Ako at Hindi matatapos ang Buhay ko sa ganito lang , kailangan na gawin Kong miserable Ang Buhay mo at ng pamilya mo, ayoko na kayo lang ang magiging masaya, Hindi Ako papayag, pahihirapan ko kayo, pahihirapan ko kayo!." nanlilisik na mga mata ni Angela.

Saad ko naman kay Alec. “Mommy, hindi ka po ba sad?” Biglang tanong niya sa akin. “Bakit naman po ako magiging sad?” Tanong ko rin sa kanya. “Kasi po, hindi ka puwedeng magpakita sa mommy mo. Kasi dahil po sa amin kaya nahihirapan ka at ang family mo.” aniya sa akin. “You’re right, hindi nga ako puwedeng magpakita sa kanila pero this is my life now. At kayo ang buhay ko, ang pamilya ko. Hindi niyo naman ako iiwan diba?” Sagot ko sa kanya.

tanong nito. "I'm fine.."pagod kong saad. "Realize you are a human and you . You can't control everything. God has a plan baby. God has a reason for allowing things to happen. We may never understand his wisdom but we simply have to trust his will." sambit nito saka nilagay sa gilid ng tenga ang buhok ko. "Pain changes people, it makes them trust less, overthink more and shut people out." saad ko naman at hinaplos haplos ang pisnge niya.

"Doon sa lansangan, hindi ako pwede maging mahina. Sa mura kong edad kailangan kong makibaka, kailangan kong makisabay, kailangan kong magpalakas para lang mabuhay. Wala akong ibang pwedeng asahan kundi ang sarili ko. Pero tiniis ko lahat ng yun. Hindi ako pwedeng magreklamo dahil wala akong choice. Mag-isa lang ako sa buhay at kahit gustuhin ko mang mamatay, lintek lang dahil hanggang ngayon buhay pa rin ako." "Ngayon tinatanong mo ako kung bakit hindi ko sinabi lahat ng 'to sayo? Hindi ko sinabi dahil akala ko hindi na ito mahalaga sayo. Una palang sinarado ko na ang puso ko. Wala akong hinayaan na makapasok sa buhay ko pero dumating ka. Hindi kita pinilit ikaw ang kusang lumapit sa akin.

Para akong nawawala sa sarili dahil hindi ko talaga matanggap ang mga nangyayari sa buhay ko. “I'm so sorry if you're feeling so bad right now… I'm so sorry if I cannot do something to stop your pain, Bellissima… But as I promised, I'll be here for you no matter what...” “N-napapagod na 'ko mabuhay, Xence… Pagod na pagod na 'ko sa p*tanginang buhay na 'to… Gusto ko nang sumuko, gusto ko nang magpahinga...”

Binalik niya ito sa tabi niya. Bumuntonghininga si Frances. She realized something. Ipinikit niya ang kaniyang mga mata at inirehistro ang bawat lyric ng kaniyang pinakinggang kanta. All the moment she listened, her tears freely fell down. Ang dami na pala niyang napagdaanan nitong mga nakaraang mga araw. All things messed up. Kailangan niya na lang talaga ang bumangon. Life is not only about happiness. Life will make you feel guilty from the things you did not make. Life will make you sad for the memories that can’t be back. Maraming maaaring ibigay ang buhay sa mga tao. Frances’s life is different. Yeah, we live differently.

Sambit ko Naman, seryuso lang Naman siyang tumango. " Sa kabilang sementeryo dun nakalibing si Mommy, Death anniversary Niya ngayon " Nakangiti niyang sambit Sakin. Bumuntong hininga naman ako. " Ba’t Kailangan pa na may mawala prof, Hindi ko rin maintindihan Minsan Ang Buhay. Bat pa Tayo mag papakahirap mabuhay Dito kung mawawala din Naman Tayo" sambit ko habang nalulungkot.

Thank you. Sean, marami ang namamatay ng dahil sa high expectations. Kagaya na lang kung oorder ka sa online shop. Tapos pagdating sayo madidis-appoint ka na lang. Magpapakamatay dahi di na reach yung expectations mo. Hahaha. Joke lang. Maraming na dedepress nga sa high expectations na yan. Dahil sa pressure. Depress na maaring mauwi sa suicide.( This is very wrong guys. Life is difficult, this is a great truth. One of the greatest truths. Trust me. What makes life difficult is that the process of confronting and solving series of problems. Yes. It is the problems that make life difficult. Sarap mag suicide no? Problema na tinutulak tayo sa frustration, grief, sadness, loneliness, guilt, re

Sambit niya bago tumayo pagkatapos ay inilahad ang kanyang kamay. Malungkot akong napangiti bago tinanggap iyon. One of the saddest things in the world is to feel broken, and although you're somehow been figuratively ripped apart you feel like can never be put back together again. These are days when I ask myself! What are you staying here for? Most times I don't even have an answer. Sometimes I just don't want to be here anymore. That I don't want to fight this kind of sadness sicked. Those toughest thoughts to deal with.

Umupo naman ako sa gilid ng kama at tinitigan lang siya I almost meet my end and to be exact it's really scary Handa na kong mamatay pero nakakatakot pa rin pala talaga Isang minuto bago ako nawalan ng malay, nakaramdam ako ng takot ng maalala kung ang dami ko pa palang mga bagay na hindi nagagawa sa mundong ito. Hindi pa ako nakaka graduate ng college, hindi ko pa natapos panoorin yong Stranger Things, hindi pa ako nakaka kain ng ice cream na yong akin lang talaga, hindi ko pa nararanasang mahalin, hindi ko nakikita sa personal yong k-pop boy group na Treasure, hindi pa kami nakakasal ni Lee Min Ho, hindi pa ako nakakapunta ng ibang bansa at higit sa lahat hindi pa ako nakaranas kumain ng T