Sad Tagalog Novels & Stories

Kundi ang tanggapin na ganito ang setup namin. He is the captain. Do what do I expect from him? "I will miss you, hindi na ako sanya na umaalis ka," sambit ko sa kaniya at niyakap siya bago hinalikan sa mga labi. "It will take for three days. By sunday andito na ako. So dont be sad, okay?" sabi niya pa. Three days lang naman siya sa Singapore pero bakit parang feeling ko matatagalan siyang umuwi?

Sagot ni Tyrant at yumakap sa leeg ni Van. "DEMONYONG---I HATE YOUUUU!!!! >____<" I feel you, bro. I feel you. So, the 'DABU' word is positive while the 'YADA' is negative? Ha. Napakataba ng utak! At last, naka-landing na rin kami sa labas ng bahay. Ibinaba na namin ang mga maleta namin at excited na nagsipasok sa loob. But...something horrible welcomed us.

sabi ni flower dito "hakbang na madali bago mag sara ang lagusan" sabi neto agad naman silang tumawid hanggang sa nagsara na ang lagusan *******

si Adrian. Si Santri naman ay mukhang aliw na aliw sa aking itsura. I glared at him. Tumawa lang ang gago at nilahad sa akin ang isang palumpon ng pulang rosas pati na rin ang tatlong balloons na may nakalagay na, "Congratulations, babe," nakangiting sabi niya. I bit my lower lip. "Thank you, babe..."

Maarte kung sagot "O sige ikaw bahala, kung ayaw mong madumihan. Marunong ka namang icompany si lola diba? And beside di ka naman nagsasawa sa kwento ni lola." Nakatawang sabi ni Cedric. Namutla ako, bigla ko kasing naalala nong last visit namin dito. Nag nosebleed ako sa kwento ni lola as in for real nosebleed talaga! Halo-halo kasi ang salita nya parang di tagalog na ewan. Kaya nga yan ay isa sa di ko gusto dito. Wag kayo love ko lola ko noh talagang di lang kaya ng power ko.

Yuzon subalit kaagad siyang nagsalita, "Si Kath po, kamusta?" Sandali siyang nilingon ng matanda, "Maayos naman ang lagay niya. Kailangan lang niya ng pahinga sa ngayon." Pagsisinungaling na lang ng lolo dahil ayaw na niyang ipaalam pa ang tungkol sa tunay na kundisyon ng kanyang apo. Muli itong nakaranas ng trigger sa mga putok ng baril at dugo dahilan para muling makaranas ng depression.

Napatango na lamang siya at tinuon ang sarili sa harapan, sa mismong bangin na ilang hakbang na lamang ay mahuhulog na ang kanilang kotse. "Sorry, dahil sa katangahan ko muntik na tayong mamatay. Salamat din dahil napigilan mo ako." "So, sino na ang tanga ngayon? Ahahaha ano ka ba wala iyon, ayaw ko pang mamatay ano. Saka sayang naman kung mamatay ka na hindi mo pa siya nakikita. Kaya dali na! Pupunta pa tayo sa S.A. remember?"

Napakagat ako ng labi. "You want it that much, hm?" his soft voice echoed into my mind. Lalo lang akong nalunod sa aking pagnanasa ng dahil doon. "Please..." pagmamakaawa kong sabi. "I'm not yet done with the teasing, baby." Napakagat ako ng labi ng bumaba ang kanyang halik.

"Why are you crying? Hindi dapat ganito 'yon!" "Ano pala ang gusto mong mangyari?" Hindi makontrol ni Luke ang pag-angat-baba ng kaniyang dibdib. Nalulunod siya sa saring luha. "Gusto mo bang sumaya ako?!" "Alam ko na wala akong karapatan pero 'wag mo akong sabihan na hindi ako dapat nagkakaganito kasi feelings ko 'to!" Naaalarmang lumapit si Logan. Sisinok-sinok na umatras si Luke. Inilahad niya ang palad at sumenyas na tumigil ang lalaki. "'Wag. 'Wag ka ng lalapit. I'm sorry, I made you disappointed in me but I can't help but be attached to you."

Tiim-bagang itong ngumisi at umiling-iling. "You're only sorry because you don't like what you're feeling right now, Angenette. But guess what, kahit gaano karami ka pang beses humingi ng tawad, hinding-hindi gagaan 'yang pakiramdam mo. You'll always feel guilty of what happened to Hope. Habang buhay kang hindi patatahimikin ng iyong konsensya dahil maraming buhay ang nasira mo just because of your greed."