Novel & Cerita Sakaling Maging Tayo

Naging parang simpleng tao ito sa paningin ko na maaari kong mahalin kung pareho lang kami ng katayuan sa buhay. “Can I----” “Kung gust-ooo.” Sabay kaming napalingon ng sabay din kaming nagsalita. Napangiti kami pareho dahil doon. “Go ahead.” Sabi niya. “Ikaw na, ano ba yun sasabihin mo?” Sandali itong tumitig sa mga mata ko na parang iniintay ang magiging reaksyon ko sa sasabihin nito.

Ahhh, minahal kita agad Ahhh,, minahal kita agad Ipagpatawad mo, ohh Woh woh woh (Ooh) Woh woh woh oh Minahal kita(ahh) Kay tagal-tagal (ahh) (Ooh) woh woh woh Sana'y nama'y ipagpatawad mo Ang malabis na kabilisan ko Ngunit ang lahat ng ito'y totoo (Ipagpatawad mo)hah, minahal kita agad

Hiyaw pa rin nito, at muling uminom ng alak. Bumuntong hininga s'ya. Ano bang dapat n'yang gawin? Paano ba n'ya mapapakalma ang asawa na tila nais magpakalasing. Natatakot s'ya sa pwedeng gawin ng asawa pag nalasing ito. "Pack your things Hainna, we're leaving" utos nito. "What?" "Uuwi na tayo ng San Miguel ngayon din"

"mukhang nagtanan na Sila. mukhang inuputan na tayo sa ulo. Anong gagawin natin? saan natin Sila hahanapin?" parang nanginig Ang mga laman ko. kung totoo man ay Isang malaking sampal sa Amin iyon. we all both know na Hindi talaga kami ng mahal ng mga minamahal namin ngunit pareho naming inilalaban Ang pag-ibig na malamang sa talo Ang kahinatnan ay nakahanda pa rin kaming ipaglaban Ang aming nararamdaman. "I don't know, Ralph. I dont know! kasalanan mo ito, e. sana binantay mo ng maigi 'yang haliparot mong girlfriend nang Hindi nakalapit 'yang si Diego. now, we have to do something. we have to act fast or else pareho tayong uuwing luhaan."

Kaya wag na emo masyado Missamy. Move on. Uso ang salitang move on. Sa akala mo na di yan te-trending sayo, nagkakamali ka. Tao ka din at may nararamdaman. Nasasaktan. At ang pag-asang tanging naaninag ng mga tao ay ang salitang Move On. Wag suicidal thought. Bad yun. Wag kang paguilty sa mga taong minamahal mo. Di naman nila kasalanan na mahalin mo sila. At di nila kasalanan kung wala silang maisusukli sa pagmamahal mo.

🎶🎶🎶And maybe someday we might just find the way And we can love forevermore 🎶🎶🎶 "Please wag, nagmamakaawa ako sayo. Hindi ko kaya kapag nawala ka." Ang umiiyak niya na pagmamakaawa saakin habang yakap niya ako sa hita. Pinunas ko ng aking kamay ang luha na tumutulo sa aking mga mata.

Nakarinig ako ng kalabog sa background. Parang may nahulog na kung ano. Parang iyong cellphone pa yata. “Ito na nga po madam… babangon na po ako at mag-aayos na. Where are we going to meet?” Gusto kong humalakhak nang sandaling ‘yon. Takot din pala. Ang dami pang sinasabi.

halakhak n'ya "Sige sumigaw ka 'yun ay kung.. kung may makakarinig sa'yo." saad n'yang nakangisi "Mag-asawa na tayo, Misis ko kaya natural lang 'to! At remember may utang ka pa sakin kanina dahil kinurot mo ako kaya ngayon ikaw naman ang kukurutin ko." aniya sa malanding tinig habang nag-uumpisa ng humakbang papalapit sa akin.

biro ko sakanya "Funny. Sa Rest house kita dadalhin d'on muna tayo mag papalipas ng gabe at nandoon na rin lahat ng mga gamit at susuotin mo para bukas sa kasal. " "Wow well prepared nahiya ako. " insert the sarcasm. "Tss." Tumigil kami sa isang Beach? Wow! Shemay ang ganda! Mabilis akong bumaba ng sasakyan to be exact nauna pa sakanya patakbo akong pumunta dalampasigan. Wow! Ang ganda! This is my dream! Dream ko talagang one day makapunta ako sa gilid ng dagat tapos manonood ng stars at makikinig sa hampas ng alon.

sabi niya sakin "oh ayan! (hinagis ko ang wallet ko sa kanya) bilhin mo kung anong gusto mong bilhin basta sakin beer ng makalimot ako sandali samahan mo na ng gin" singhal ko pa sa kanya. Tinitignan ko naman ang susi ng sasakyan gusto ko siyang takasan kaya lang natatakot akong baka balikan niya ako. "bahala ka sa buhay mo kung ayaw mong magtingin tingin dito. Ang lakas mo talagang mambwisit” sigaw niya sakin.