Novel & Cerita Sakaling Maging Tayo

Saka Isa pa Hindi naman kami kasal ni Samuel dahil hindi pa ako nakikipag kita sa kaniya "Remember that you signed a contract with me, you can't take it back... So that only mean one thing, saakin ka habang may bisa pa ang kontrata na pinirmahan mo" _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Sagot ko " kailangan mong mabuhay para makalabas ka dito sa lugar na ito, at kung hindi tayo magiging matalino ma mamatay tayong lahat"

naiiyak na sabi ko "Basta aalis muna tayu baka may maka kita sa atin" Tumango nalang ako at inalalayan nina kuya sa pag labas ng kuwatro. Tama sila baka nga may makarinig sa amin sa ingay ba naman ng mga bibig ng mga kasama ko Hindi na nahiya *** PAGLABAS namin sa dorm na iyon agad sumalubog ang sasakyan agad kaming nag si pag sakayan at umandar na

Send help? "Wala naman akong sasabihin na kakaiba. 'To talaga, lagi masama tingin sa akin. Akala mo naman lagi kita target. We are friends nga today diba?" Tanong ko sa kanya. "Gusto ko lang naman sabihin na sa susunod ulit. I am looking forward where I will be the one who will follow your dares." Dagdag ko.

naiinis kong sabi sakanya "Yes it sounds crazy pero wala na tayong choice! Kailangan na natin gawin yun kesa mahuli ka nila dito" "Ehh kung lalabas nalang kaya ako?" Nagtataka siyang tumingin sakin "Di mo ba nadinig yung sinabi ng tour guide sayo?", Nagsalubong ang kilay ko "Diretso tayong papatayin ng headmistress pag nalaman niyang magkasama tayo o kahit sino mang tutulong satin"aniya na siyang nakapagpahinto ng pag iisip ko

sagot naman nito "Nag usap na tayo trixie wala na tayo kaya wala kanang dapat balikan pasaken" saad ko "kaya nga ko umuwi dito para ayosin natin kase alam ko na mas maaayos natin to kapag nandito ako" sagot naman nito "You have to leave trixie marami pa kung gagawin may meeting pako" saad ko "No, hindi ako aalis hanggat hindi tayo nagkakaayos" saad naman nito

umiiyak pa rin na sabi ni March. "Let's go, we'll clean this house at kakain tayo. Stop crying.. I'm always here for you. You don't have to be afraid dahil nandito ako, at sasamahan kita lagi sa lahat ng pagdadaanan mo. This is what I promised you at seryoso ako sa pinangako ko."

"Mahal na mahal din kita Marc. Mababaliw ako kapag nawala ka sa'kin" "Bakit naman ako mawawala sayo. Kapag nawala ako sayo mawawala ka rin sakin at hindi ko papayagan yun kaya huwag ka mag isip ng ganyan okay. We will be together for the rest of our lives"

biglang sabi nito “Hindi, sasabay na ako sayo. Ako na bahalang mag sabi sakanila kung bakit sayo ako sasabay.” saad ko naman. “Well expected naman siguro nila na sakin ka na sasabay since iniisip nila na tayo na.” saad naman ni Keiran kaya napatango na lang ako. May point naman siya.

seryoso niyang wika sa akin Kaagad din namang namilog ang mga mata ko sa pagkabigla Napatitig ako sa nakasarang pintuan ng silid bago ako tumitig sa mukha nitong si Arif "Miikyla, hindi naman kita pipilitin kung ayaw mo eh. Pero, isa lang ang gusto kong mangyari ngayun para sa kapakanan nating dalawa! Kalangan mong makipag-cooperate sa akin para magawa natin ng maayos ang ritual na ito at maibigay natin sa kanila ang expectations na hinihintay nila sa atin." nakangisi niyang wika