Sakit Ng Sikmura นิยาย & เรื่องราว

Pakiramdam niya nagkandalasog lasog na ang sikmura dahil sa sunod sunod niyang natanggap na suntok . ''tama na paki usap ano ba nagawa kong kasalanan sa inyo '' kahit hirap na siyang ibuka ang kanyang bunganga ay pinilit niyang magsalita para magmakaawa . Tila walang naririnig ang taong kanina pang bumubugbog sa kanya dahil patuloy parin ito sa pagtadyak at pagsuntok .Ginawa na siyang panching bag ng sino mang bumubugbog ngayon sa kanya . Tinanggap nalang niya ang lahat ng sakit at hirap sa kamay ng taong hindi niya kilala .

Alas singko pa lang nang umaga nang magising ako dahil sa paghapdi ng sikmura ko. Napaupo ako sa kama at napahawak sa may dibdib ko. Napatakip ako ng bibig at mabilis na umalis sa kama ko nang magbaliktad bigla ang sikmura ko. Nangasim ang hitsura ko at nagmumog. My goodness! Sarap ng panaginip ko eh!

[You got it. Pakiramdam ko hinihila pababa ang sikmura ko. Umiikot ang isip ko. Kaya pumunta ako ng banyo. Nanghihina ako ng kaba. Hindi ka alam kung saan at paano ako magsisimula. Napakarami kong tanong. Napagod na ba siya sa akin at bigla na lang naglaho? Kung ganon nga… napakababa niya.

Mukhang natuluyan siyang nagkasakit talaga. Nagawa na niyang makatayo at maglakad sa loob ng silid. Pero pakiramdam niya ay lumulutang pa rin siya. Kasabay ng panghihina ay ang pagkalam ng sikmura niya. Maghapon siyang walang kinain kaya ramdam na ramdam niya ang gutom. Nanginginig na nga ang buo niyang katawan.

dugtong pa nito. Hindi ko na siya inimikan pa upang hindi na ako makaramdam pa ng sakit ng ulo, ngunit ilang sandali lang nang makaramdam ako ng pagkulo ng sikmura na halos marinig na niya dahil sa lakas nito. Takang tinignan niya ako at ang tiyan ko.

Mukha siyang nanghihina at nanginginig ang buong katawan. “Mam, anong… anong nangyayari?” nag-aalalang tanong nito. Napahawak si Samantha sa kanyang tiyan. “Mukhang sumasakit na naman ang sikmura ko, Lemuel. Pwede mo ba akong… dalhin sa ospital?” “Siyempre po,” sagot agad ni Lemuel. Mabilis niyang tinulungan si Samantha pababa at isinakay sa kotse.

Pakiramdam niya ay dinaig pa niya nang nag-exercise. Nang biglang halukayin ang sikmura ni Sandra ay mabilis siyang tumayo at tumakbo papunta sa cr at isinuka ang mga kinain at ininom niya kagabi. Pakiramdam niya ay puputok na ang ulo niya sa sobrang sakit. Pinagsisisihan niya ng sinubukan pa niya ang alak kagabi. Bakit ba kasi sinubukan pa niya?

Kagabi nga'y natulog lang siya na tanging tubig ang laman ng sikmura. Ang nakatatawa lang... hindi siya nakararamdam ng gutom kahit ilang araw na siyang walang matinong kain. Mas higit kasi ang sakit na nararamdaman niya sa puso kaysa sa sakit ng tiyan.

Wala kaming ginagamit na contraceptive kaya hindi imposible na mabuntis ako. Matapos niya akong ihatid dito sa hotel room namin pagkagaling namin sa clinic ay pinahiga niya ako sa kama para makapagpahinga. Nanghina rin kasi ako sa pagsusuka ko na wala namang lumalabas. Ang sakit niyon sa sikmura at nakakapanghina. Bigla na lang kasing bimaligtad ang sikmura ko sa soup na kinain ko. Masarap naman iyon at kasing lasa pa rin ng una kong nakain pero ayaw ng tanggapin ng sikmura ko.

kailangan nyang magpakatatag para sa anak nya. Kinabukasan, Nagising si Sabelle na para bang umiikot ang kanyang sikmura. sobrang sakit nito at hindi nya maipaliwanag. hilong-hilo sya at parang nasusuka kaya dali-dali syang nagtatakbo sa lababo para maghilamos ng biglang.... nagdududuwal sya na para bang gusto nyang masuka ngunit wala syang maisuka.