Novel & Cerita Salamin Sa Mata

Sandali siyang hindi gumalaw at itinuon lang ang mga mata sa mga mata ko bago . “This,” — — —-

And that made me an access to see her facial features much better. Mas maganda nga siya sa malapitan… Wala sa sarili at tila may sariling isip ang kamay ko na bigla na lang gumalaw. Umangat ito at dahan- dahang inabot ang salamin sa mga mata ng babae para marahan iyong alisin. "There you are. You're even prettier without this freaking glasses on.”

Salamat. "Kahit na! Bakit ba pag hindi masyadong matao, hindi ka na makikilala? Brad, tumingin ka nga sa salamin. Tignan mo kong sino ang hindi makakikila sa'yo kong ganyan ang appearance mo sa mga mata ng tao, kahit nga ako!" "Lambing mo na. Susuotin ko 'yan," parang baliw itong ngumiti at tinaas baba pa ang kilay.

Saglit akong kumalas upang dapuan ng tingin ang kanyang mukhang kay tagal nang hindi nasisilayan. Nanlambot ako nang magtama ang aming mga mata. Ang mga mata niyang nagsilbing salamin ng libu-libong emosyon. Mga mata niyang nagpadala ng mga mensaheng hindi masabi ng mga salita. Ang pagpatak ng isang luha mula sa kanyang kanang mata ay siyang bumuo sa tila tagpi-tagping piraso ng isang palaisipan. I shut my eyes before giving him again a warm tight hug.

May oras nga lang na may saltik at nasigaw. Nagkasalubong na naman ang mga mata nila ni Lalaine. Hindi sila kapwa agad nakagalaw o nakapag react. Pero ang isang tao na nakatingin sa kanila ng masama. Hindi rin makagalaw sa kinatatayuan habang napakinggan pa ang pag uusap ng dalawa. Bakit ba siya napaluha? pinunasan nito ang luha sa mata at madaling umalis nalang. Lumabas na ulit ito saka mabilis na inilakad ang paa palayo. Pero sa salamin mula sa labas nakita niya ang buong itsura ng lalaki na kangina. Hindi niya masyado nakilala at makita. Mas napaluha ito. Mabilis din pinunasan at tumingin ng nakakamatay na tingin sa dalawa. Galit ngayon ang lumutang sa dibdib niya. Habang nakatingin sa da

KABANATA 35 KAMATAYAN PARA KAY SOPHIA Parehong nanlalaki ang mga mata namin ng makita at mapagsino ang kumakatok sa salamin ng kotse. Masamang titig ng mga mata ang nakita naming pareho ni Bong, at sa hindi inaasahang pagkakataon, laking gulat pa namin ng may dala na pala itong napakalaking maso, malakas nito inihampas ang maso sa harap ng salaming ng kotseng kinalululanan namin.

saad niyang pilit ang ngiti saka itinuon ang pansin sa malaking salamin na nasa harapan niya. Naroon din sa harap niya ang mga gamit sa pagme-makeup na kahit paano ay pinag-aralan niyang gamitin. Umupo siya sa upuang plastik at pinagmasdan ang imahe sa salamin. Walang kabuhay-buhay ang kaniyang bilugang mga mata. Maging ang labi niya, kahit anong pilit niyang pangitiin, ay hindi kababakasan ng tunay na saya.

Pagkapasok ko ro'n ay naggaganda gandahan si ate sa salamin inaayos ang mukha. "Alam mo kung anong kulang diyan?" agad kong sabi no'ng magkatinginan kami sa salamin. Rinig sa loob ang pagkasara ng pinto mula sa likod namin ni maki. "Bakit ang sama ng tingin mo sa'kin? Hindi ka pa rin ba tapos? Excuse me...sanggi lang 'yon huwag mo na palakihin pa." aniya nagmamaldita agad.

"Ngayon, blurred na ang mga mukha. Hindi ko alam kung 'yong mga dating malinaw naman ang mata ay ganito rin ang pakiramdam." "I guess so. Just give yourself time to adjust to it," pang-aalo niya. "Nasaan pala 'yong salamin mo?" "Nasa bag." Sumenyas ako ng "peace" sa kamay ko. "Sorry, hindi pa talaga ako sanay na isuot 'yon." "It's okay, just take your time," aniya. "But I also wanted to remind you na baka ikaw rin ang mahirapan, you know, since you cannot see things clearly anymore."

PAG-AALAY Para sa matalik kong kaibigang si Bianca, at sa pinsan kong si Jomari na nangarap na maka-talik ang matalik kong kaibigan… Maganda ba ang langit? *** "MAMAMATAY NA AKO..." paulit-ulit na sinasabi ng maliit na boses sa isip ko. Walang iba kundi sa akin ang maliit na boses na iyon. Ito na yata ang pinaka nakakatakot na sandali ng buhay ko. Narito ako sa isang silid na bahagyang nasisinagan ng liwanag. Bahagya ko ring nasisilayan ang mukha ng walang hiyang kasulukuyang lumalapastangan sa akin! Nakangisi siyang parang isang demonyo!