Sand Of Time Jonaxx Novels & Stories

Napukaw ang buong atensyon niya kay Twix. "S-Sino?" Ngumisi si Twix at prenteng naka dekwatrong upo. Sino ang tinutukoy nito? Pagak na natawa si Twix. "It's really quite interesting. Nalaman ko rin ang tungkol sa pagkamatay ng biological father mo, Antonio Sandoval ay hindi aksidente. Tricky but I did my best digging in and to make things up and down." Nakaangat ang gilid ng labi nito.

bungad ng lalaki na nagmamaneho ng sasakyan na huminto na ngayon sa harapan ko. Napaiwas naman ako ng tingin nang makita ko kung sino 'yon. "Sir Xandros," untag ko na lang bago ako napalunok. "Get in. We're going on the same way anyway," walang emosyong sabi niya kaya ko siya tinignan bago ko nilingon ang orasang suot ko. Kinagat ko pa ang pang-ibaba kong labi. Nakakainis ka, Niko! Ang timing mo!

Asaisha, looks like you're jumping with tears. Tiningnan ko ang mukha niya. He has long sharp nose, chiseled jaw and plump lips. Wala itong balbas na ikinalinis ng mukha niya. Pero parang sumali naman sa giyera ang mga kilay at buhok niya dahil sa magulo ito. Ngunit ang gandang tingnan kahit bahagya pang nakakunot ang noo nito. Napababa ang tingin ko nang napansin na wala itong suot na damit at isang gray sweatpants lang. I unconsciously swallowed my saliva when my gaze was on his tone muscles. Hindi iyon kalakihan, sakto lang. I can see veins on his shoulders and hands. Then I unintentionally looked lower and saw his six pack abs down to his V-line. Mommy.

“At heto na!” Sa sandaling iyon, kumilos si Xandros. Ginamit niya ang buong lakas niya at kinontrol ang Time Capsule. Pakiramdam nina James at Thea ay para silang nakakulong sa napakalakas na pwersa at hindi sila makawala. Nagpakita ng nakakasilaw na liwanag ang Time Capsule pagkatapos itong paganahin ng enerhiya ni Xandros.

Pagkatapos ay dumaan siya sa tabi ni Nexus at mahina niyang bumulong, “Kung hindi pa kami pupunta, habambuhay mo kaming hindi sasabihan na may karelasyon ka na pala at kasal ka na.” “Oo nga, sikreto mo na lang sana habangbuhay.” Sumabat si Sandro at tiningnan si Nexus, “Dahil lang ba sa kapal ng mukha mo, pati ito tinatago mo?” Si Sandro ang pinaka-stable at mature sa apat, kaya ang tono niya ay mas may halong pang-aasar. “Hello, ako si Sandro, childhood friend din ni Nexus.”

“Yah, Waviel! Ano bang ibig mong sabihin sa hihintayin mo ako, ha? Sa langit ba o sa kasalukuyang panahon? Aish, naguguluhan ako, e.” Hindi ako nakakuha ng sagot kahit alam ko namang imposibleng sumagot s’ya. Tumayo na ako at pinagpagan ang palda ko. Hanggang ngayon kasi ay naka-uniform pa rin ako. Alas tres pa lang ng hapon kaya hindi ako mahihirapang hanapin ang bahay nina Sandro.

POV SANDRA Ang bilis na nagdaan ang panahon. Pitong taon na kagad ang nakalipas pero hanggang ngayon hindi talaga ako nagawang sipingan ni Arnaldo. Hay*p talaga tong lalaking to. Kahit anong pang-aakit ang gawin ko hindi tumatalab sa kanya. Buti na lang at si Tim ay laging andiyan para ibigay ang pangangailangan ko sa kama isang message ko lang parang asong ulol ng magkakandaparapa para lang makipaglaro ng apoy sakin. Lahat ng nangyayari ay umayon sa plano ko. Baliw na baliw ang mag-asawang Veronica at Gener sa apo nila, kung sabagay anak naman talaga ito ni Arnaldo at Amelia kaya siguro malapit sila sa batang ito at kaya din siguro mainit ang dugo ko kapag nasa paligid ko si Noah! ayokong k

Nadulas sa bibig ko, kaya ngumiti sya lalo. “O m y ghad! Nasa laro tayo diba? Bakit may ganon!” Napa atras ako bigla dahil nag salita sib kala, kaya tinignan ko si Jaxon, iniharap nya ang papel samin, at yun nga ang nakalagay na word sa papel. “Grabe ha! Kala ko nanood ako ng kdrama! Pero hepheeep!! Timer, gaano ang time?” Napatingin na rin ako kay Clint, sya kasi ang nag timer, dahil sila ang pangalawang pair na nang hula. “Kaloka, fourty seconds!!! Pres may nanalo na ang dayaa!”

Ilang sandali lang ay tumayo rin si Adrian. “Teka lang, Susundan ko muna siya. Baka may manggulo." Nagkatinginan pa ang dalawa bago sabay na naglakad palayo. Napailing na lamang si Janella. Pagkatapos ay sinulyapan niya ang oras sa kanyang cellphone. Alas-onse na ng gabi. Hindi niya napansin kung gaano karami ang kaniyang nainom. Unti-unti nang umiikot ang kanyang paningin.

Bukod dito, ang pagsabog ay gagawa ng sobrang ingay. “Gusto kong makita ang kanyang mukha," sabi ni Alex, "Tara roon." Natagpuan ni Alex si Jonah na nakaluhod, napapaligiran ng hindi nakangiti at armadong mga lalaki. Nakangiting tumingin siya kay Jona. “Magbabakasyon ka ba?" tanong niya. “We can make a deal," sabi ni Jona. He seems flustered, Alex though with a smirk. Dapat niyang malaman na siya ay tapos na.