Sanggang Dikit Novels & Stories

hanggang sa "Wow" Nabaling ang tingin niya sa batang lalaki, naka face mask ito pero kitang kita niya ang singkit nitong mata na nakasilip sa kaniyang pagkalalaki. Sinilip niya ang maliit na ari ng bata at ngumisi "Your d1ck's small" ngumisi siya sa bata Pero hindi ito natuwa sa kaniya, masama siyang tinignan ng batang lalaki at hindi niya mapigilang maalala ang picture niya nuong siya ay bata. They have the same eyes

Kwento naman niya habang naglalakad sila at ito naman ay paikot-ikot ang mga mata sa paligid. “Then why not buy a Supermarket? Pwede ka rin doon magtinda ng prutas at gulay, or meat shop perhaps.” Anito na parang wala sa sarili. “Para ka namang shunga.” Napakamot si Catharine. “What’s shunga?” “Tanga!” Napatingin sa kanya si Drear at kinagat ang labi kaya humagikhik siya. “You’re starting again. Baka gusto mong bilihin ko ang isang pwesto rito at isahan kita ngayon mismo. You’re being sassy again.”

demanding nitong sabi. "heh!" "sungit" "pangit" "ka!" "epal mo."

Muli ay nagpakawala ito ng malambing na ngiti. And O to the M to the G! Parang gustong mangisay ni Lexi sa...kilig.

gigil kong sambit! "NO! Hindi ko kaya! Wala sa vocabulary ko ang sumuko! Ngayun pa ba kita titigilan gayung alam ko sa sarili ko kung gaano kita kamahal? Maaaring galit ka sa akin ngayun pero pasaan ba at mapapatawad mo din ako! Pasasaan ba at babalik ka din ulit sa akin!" bigkas niya!

sambit pa nung isa. “Pakialam niyo ba, ha?! Natural, kaka-mop ko lang diyan kaya basa pa! Bakit kaya hindi na lang mga bunganga niyo ang gamitin niyo sa paglalakad para nakikita niyo ang mga basa?! Total naman magaling makakita ng mga mali ‘yang mga marurumi ninyong bunganga!” sambit niya sa mga ito at dinuro-duro pa niya isa-isa.

Itinuro sa amin ni Mang Steban kung paano namin pwedeng iimbak at itago ang aming mahika sa singsing. “Ang singsing na iyan ay tinatawag na Singsing ng Lihim. Kapag suot niyo iyan ay walang sinuman ang makakasukat ng inyong mahika. Isuot nyo yan sa inyong hintuturo pagkatapos ay padaluyin ninyo ang inyong mahika patungo sa singsing. Sa ganitong paraan ay inyong maiimbak ang inyong mahika at matatago ito bilang isang lihim.”

Isang nakakalokong ngiti ang ipinakita ni Wanda: "Mabuti pa ba ang kasal? Nakikita kong matagal na kayong nasa labas, masarap ba ang kain niyo ng anak mo?" "Hindii..hindi ko siya nakilala. Ayaw niya siguro akong kilalanin." Inilapag ni Susan ang kanyang bag sa mesa, naglakad papunta sa sofa, at umupo, "Madam Tate, baka nakikita niya na hindi ako mayaman, kaya ayaw niya akong kilalanin!"

Kabanata 9 Samantha's Point of View Pinapapasok niya ang kaniyang pinatigas na dila kasabay ng dalawang daliri niya. Pasok ang dila. Pasok ang mga daliri. Sabay. Sabay. Hindi na ako makahinga nang maayos. “Oh my God,” bulong ko. Napapikit ako. “Gab, ang sarap. Sobrang sarap.”

sabi nyang medyo nakangiti. "Ah, may anak ka pala." tila naman saglit na nag- isip ito. "Since, tatlo lang naman pala kayo kung gusto mo yung isang kwarto na lang sa taas ang kunin mo. Malaki rin naman iyon. Malaya rin kayong gumamit ng kusina dito sa baba kung di kayo komportable sa taas." nakangiti ito habang nagsasalita.