Saviour In Tagalog Novels & Stories

“A-Aalis ka na?” “K-Kung i-iyong mararapatin, ginoong Mateo.” “Kung gayo’y mag-iingat ka.” “M-Mahal na mahal kita, Mateo Villamarquez.” “Te amo más de lo que te imaginas. Hasta que nos volvamos a encontrar, mi Tigresa. (Mahal kita higit pa sa inaakala mo. Hanggang sa muli nating pagkikita, aking Tigresa.)”

What's wrong with me? Dapat nga masaya ako, hindi ba? Dapat nagdidiwang ako dahil hinalikan ako ng crush ko. Dapat nagsasaya ako dahil nakasayaw ko siya pero sa tuwing naiisip ko iyon ay sumasagi sa utak ko si Santrius. He was the one who rescued me. He was there to cheer me up. Napabuga ako ng hangin. Ang gusto ko lang gawin ngayon ay umalis rito at hanapin siya.

"Isa lang ang hinihiling ko sa'yo bilang asawa mo. Hayaan mo akong dalhin ang apelyido mo at huwag mo itong ipagkait sa akin dahil wala akong balak na ilayo ang pangalan ko na karugtong ang pangalan mo. Gusto kong maging asawa mo, Loco. Iyan lang naman ang hinihiling ko. Kahit huwag mo na akong mahalin. Huwag mo lang kunin ang ibinigay mo na sa akin. Iyon na lang kasi ang akin, eh. Kahit masakit, kahit mahirap, payag ako na magkaroon ka ng ibang babae sa buhay mo basta't ako lang ang asawa mo. Ako pa rin ang pinakasalan mo at wala ng iba. Kahit sa papel na lang ako, Loco. Kahit doon lang naman sana ay akin ka pa rin, kahit iyon na lang. Kahit sa papel na lang, Loco. Kahit doon na lang ako ma

banta pa niya rito dahil hindi niya gusto ang tabas ng dila nito. "Damon, stop! You're just my bodyguard at hindi ikaw si Daddy para gawin ang gusto mo sa mga lalaking kasama at katrabaho ko," galit na sambit ni Savannah sa mataas na tono na tila may kaguluhan iyon. Bumaling ito kay Mathias. "Let's go, Mathias. I'm sorry for that dahil mukhang asong gustong mangagat ang naisama ko," dagdag pa nito na siya ang tiningnan sa huling mga sinabi.

Napaka-inosente ng pagkakasabi niya ng katagang iyun pero hindi ko pa rin maiwasan na magtaka sa sinabi niya. Chrisopher? Ang pinsan kong si Christopher ang tinutukoy nito pero ang isa pang lalaki na nabangit nito ay hindi ko kilala. Tsaka, anong sabi niya? Saviour? Bakit? May mga nangyari ba sa kanila na hindi kanais-nais kaya nasabi ng bata na si Christopher at ang nagngangalang Oliver ang kanilang saviour? Shit, sa kakadistansya ko sa sarili kong mga kadugo, feeling ko ang daming mga nangyari na hindi ako aware.

Naglalakad na kami sa mahabang daanan patungo sa malaking gusali. “Ang lugar na ‘to ay tinatawag na Carolus Rex, iyon ang pangalan ng samahan ng mga Vampire Hunter na pinasok mo.” Pasimula niya. “Itong lugar na ‘to ay kinabibilangan nang maraming bilang ng magagaling na Vampire Hunter. Maraming Vampire Hunter association, pero isa ‘to sa pinakamatagal at kinikilala ng gobyerno. Marami ring pondo na pumapasok sa ‘tin para mas mahikayat ang ibang tao na maging Vampire Hunter.”

Napabuntonghininga na lamang ako at palihim na nagdasal na sana wala s'yang gawing masama sa akin. Rex - hari Regina - reyna

No. Ba...baby Saul…" "Mama…'' "Anak ko…" "Save me, mama… "

dagdag ni Bexan. "That will be my job," ani ni Elizabeth. "Brother," ani ni Sofia. Akala ni Bexan ay nadala na siya sa rescue team. "Thanks for saving all of us, I am forever grateful." Ramdam ni Bexan ang ngiting tagumpay dahil nakakatulong siya sa kapwa. "Don't mention it," at ginulo niya ang buhok ni Sofia.

Tito William said, the father of Gail. "No! There's another way to save them." My eyes get blurry now. I can feel the tears building up in my eyes. "Huwag na iha. Baka pati ikaw madadamay pa diyan!" pigil ni tito pero di ko iyon pinansin at naghanap ng pwedeng papasukan sa bahay. "VIA!" sigaw nilang rinig ko pero hindi ko iyon pinansin.