Scars Tagalog Novels & Stories

Halos pawalan na ako ng katinuan nang maramdaman ang tahasan nitong pagpasok. Napapikit ako habang kagat ang mga labi. My legs are shaking, my fingers digging hard to his. I feel so much pain when he trying to push his hard thing on mine.. "Ohh! Fück!" Tumigil ito sandali, and muttered a cursed while shook his head with astonishment..

Ni hindi ko rin makita ang mga mata nito dahil sa may mata ng maskara ay may parang itim na telang nakaharang. Nakakatakot ang pananamit ng taong 'to. Kung sino man ang estudyanteng 'to, mukhang marami na siyang napatay. "Shitarika? Shitarika?" Nabuhayan na lang ako nang marinig ko ang boses ni Souzi na tila papalapit sa kinaroroonan ko. Lumingon ako sa likuran ko at nakita ko nga si Souzi. "Souzi!" pagtawag ko sa kaniya kaya't dali-dali siyang lumapit. Halos mag-alala siya nang sobra nang makita ang ayos ko. "S-Souzi, m-may nakasalubong ako na ano... na tao e. H-Hindi ko alam pero... pero ano e--"

Chapter 4: TAGAKTAK ANG pawis sa aking noo nang magising mula sa masamang panaginip. Dali-dali akong sumiksik sa dulo ng higaan saka nagtalukbong. Walang pinagkaiba ang panaginip ko ngayon at sa mga nakaraang panaginip ko. Paulit-ulit na lang. Nakakatakot… Dugo, mga walang buhay na katawan, mga baril, sigawan ng mga taong hindi ko mamukhaan, at ang tattoo na iyon. Ang scorpion tattoo na kagaya ng nakita ko sa lalaking nakamaskara noon.

Gusto ko umatras bumalik sa labas at pumasok ulit baka kase nagkakamali lang ako o kaya nag ha-hallucinate lang ako. Pwede ba i-take two ko ang pag pasok baka sakali hindi ito ang mabungaran ko. "Scar."tawag sakin ni Veronica gamit ang mababang tinig. Walang sabing niyakap niya ako. Hinihimas niya ang likod ko ng dahilan ng pag-agos ng mabilis ng luha ko. Umiiyak ako ng walang tinig. Naghihinagpis ang puso ko sa sakit. Hindi ko matanggap, hindi ko ito matatanggap.

Baliw rin pala minsan. " Alam mo bang mas pinapamukha mo sa akin na malaking tao yong binangga ko ? Hurt me now Scarlet...alam kung may galit ka sa akin dahil sa mga nagawa ko. " Umiling naman si Scarlet atsaka hinaplos ang mukha nito. Para talaga silang kambal kung di mo sila kilala.

sagot nito. "Kung hindi ba naman labag sa kalooban mo ay why not? Buong puso ko iyong tatanggapin with matching banner ng thank you Jarus, basta ba Gucci ang name tag ng bag." pagpaparinig niya na kinaawang ko. Natawa lang si Jarus sa sinabi nito.

Sinalubong ako ng malakas na hangin at saka ako humugot ng malalim na hininga. "P*tang*na mo, Kenzo! Ang pangit ng matigas mong pagmumukha! Hindi ako malandi at lalong hindi mo 'ko mabibili ng pera mong hayop ka! D'yan ka na lang sa America at 'wag na 'wag ka nang babalik! 'Yong movie mo ang pangit-pangit kasi mukha kang t*nga! Napaka moody mo at napaka baho ng hininga mo! Malaos ka na sana at magsama kayo ng kapatid mong maldita at tatay mong mukhang ampalaya ang mukha!"

Fault ko na naman ba? Natatakot akong kumilos, baka makapanakit na naman ako. Natatakot akong magsalita, baka kasinungalingan lang ang lumabas sa akin. Natatakot akong maging ako dahil baka walang magtagal sa akin kapag nakilala nila ako nang lubos. I wanted to be alone. I wanted to be invisible in the eyes of many people. Isang malambot na tela ang bumalot sa balikat ko. I felt warm for a moment. "Who are you?" iritable kong tanong.

proud na sagot n'ya rito. "Good on you then pero baka kapag nakilala mo ang totoong mga ugali ng mga Carson ay baka mahimatay ka sa takot," dagdag pa nito ng makita na balewala sa kan'ya ang sinabi nito tungkol sa mga Carson.

napakagat labi ako "Kasi po-" "Just come with me..I want companionship here" hinawakan niya ang kamay ko at itinayo, Naglakad rin siya at dahil hawak niya ako ay nagpatianod ako sakanya "Why are you wearing that hoodie?ang init init" Tiningnan ko ang sarili.. Isang hoodie nga ang suot ko at itim na jogging pants, I have scars on my nape, elbow,back,and legs.ayokong makita to ni Tita dahil tiyak na madadagdagan ang mga ito.