Scars Tagalog Novels & Stories

Tangina, ang plastic ko pala talaga. Pero hindi na ngayon. Hindi na ako nagpakaplastic pa. Hind ko na kaya. Sabi ko sa sarili ko, hindi ako iiyak. Pero ang hirap pala. Napakahirap magtago ng emosyon lalo na't masakit na. Sobrang sakit na. I was about to walk out to save myself from embarassment when someone covered my eyes. "You don't deserve to cry because of a man like him, hush Dri," bulong niya na mas lalo kong ikinaiyak. Tangina talaga. ------ 💫

sigaw ko at tinulak si Scarlet. "Please! Babe! Please wag!" pagmamakaawa ni Scarlet. "Alis, LUMAYAS KAYO!" Sigaw ko. "JEHIEL!" sigaw ni Scarlet at lumuhod sa harap ko. "PUTANGINA TAMA NA! LUMAYAS KA NA!" sigaw ko. Tumayo si Scarlet at sinamaan ako ng tingin. "You’ll come back to me! Katawan ko parin ang hahanap hanapin ng kalamnan mo!" galit na sabi ni Scarlet at kinuha ang mga damit niya.

Sinabihan ako ni kuya na huwag sumali kapag habulan dahil clumsy ako, palagi akong nadadapa. And I don’t want to have a scar on my skin if ever! Call me maarte or what but I don’t wanna see a single scar on my skin, ayaw din ni kuya kaya palagi silang nag iingat when it comes to me. Madalas akong matawa kapag may nakikita akong nadadapa sa kanila, they don’t mind if they will get a bruise on their skin, and it envy me so much.

narinig niyang sabi ng isang lalaki. ‘Wag kang iiyak, Sam. 'Wag ngayon. Then someone stepped close. A man with a scar sa pisngi. Yumuko sa kanya. "Finally, gising ka na," sabi ng boses sa likod niya. Napalingon siya—isang lalaking kalbo, may tattoo sa leeg, at may hawak na patpat na parang metal rod. Tumawa ito ng mahina, pero nakakatakot.

Dama ko ang pait at sarcasm sa mga salita ni Ashley. “Hindi ka kumain maghapon,” sabi ko na lang sa halip na patulan ang sarcasm niya. Ibinaba ko siya sa kama at inayos ang robe niya. Sumisilip ang mayayaman niyang dibdib, tila nang-aakit na naman. At hindi ito ang tamang oras para sa mga iyon. Hinila niya ang comforter patakip sa katawan. “At masama pala ang pakiramdam mo, hindi ka man lang tumawag sa akin para magpadala sa ospital.”

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

mas lalo akong napahagulhol kasabay ng pag takip ko ng bunganga ko masakit sobrang sakit "Good bye scarlet lagi mong tatandaan ang mga sinabi ko sayo ingatan mo ang sarili mo malapit narin dumating ang araw na magiging masaya ka ulit at hindi mo na ako hahanapin" I'm really really sorry alex patawarin mo sana ako patawad kong hindi kita kayang bigyan ng pag mamahal na hinihiling mo

Puno ng poot na usal niya habang nakapikit. Nabigla siya nang bigla ito'ng tumabi sa kaniya ng higa saka yumakap sa kanyang Bewang na ikina alerto niya.. "Would you tell me How can I erased that's scars," aniya at naramdaman pa niya ang mainit nitong hininga sa kanyang leeg. ipinulupot niya ang mga braso sa bewang niya na parang humihingi ng tawad sa kanya.

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.