Scars Tagalog Novels & Stories

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

Sayang kung magiging kabit lang ng kanyang ama. Malachi has to be quick. “You are on step closer, Scarlet.” Ginawaran ni Malachi ng halik ang babae matapos niyang mahimasmasan. Doon lang niya nakitang walang pang-ibabang saplot ang kanyang katawan at may kirot sa kanyang balakang. Sa dilim naganap ang lahat kaya nakakasiguro si Scarlet na walang nakakita ng bagay na iyon.

Marka ito ng latigo at may mga saksak pa ng kutsilyo. Hilom na ang mga ito, ngunit visible pa rin dahil ang iba ay nag marka in the form of scars. She touch every scars that Atara has at parang pinipiga ang kan'yang dibdib lalo na ng maisip kung gaano ito nagtiis sa mga markang nakuha nito.

Napapailing nalang ako pag nakikita ko ang mga couple. "Ayieeeeee na iinggit siya"biglang sulpot ni Scar sa harapan ko. "The fuck, anong nakaka-inggit dyan. Hello, buhay pa ako para alayan ng bulaklak no! "Nakakuno't noo na defensa ko sa sarili ko. "Hahaha you sounds bitter my pec. Here"nakangisi niyang nilabas ang banquet of white rose. Hindi ko mapigilan mapabusangot sa bulaklak.

Parang gusto noyang sumigaw pero kapag ginawa niya ay baka makagat siya kaya tumahimik na siya "'Wag ka mag-alala, 'di naman 'yan nangangagat. Saka mag-aayos pa ko ng gamit 'di ba?" Hindi niya malaman kung tatango ba siya o iiling. Sa huli tumango na lang siya at ipinagpatuloy ang paghagod sa ulo ng aso na nananahimik naman sa lap niya. Si Puchi ay isang shih tzu na ibinigay bilang regalo ng kapatid ko. Para raw kahit papaano ay may kasama ako sa bahay at para rin may bantay ang bahay kapag wala ako.

Pakiramdam ko sasabog na ako kaya mas binilisan ko pa. “Marcus!! Marcus!! Ahh!!” hiyaw din ni Scarlet kaya alam kong malapit na siya. “Damn it!! F**k!!” sunod-sunod na mura ko ng labasan ako. I was panting pero bakit ganun? Parang hindi man lang nabawasan ang init na kanina ko pa nararamdaman. Nakapagkit parin sa isip ko ang mukha ng babaeng iyon kaya lalo akong nakaramdam ng inis.

nahihirapang bigkas nito. Ngunit hindi siya nakinig, bumaba pa ang palad niya sa naninigas nitong tiyan. Kitang-kita niya ang pagdilim ng tingin nito at pag-igting ng panga. Lalo tuloy nadepina ang magandang hulma ng panga nito na may papatubong balbas na naman. "Scarlet," mas mabigat nitong bigkas sa pangalan niya at naibaba pa siya sa malaking bato.

Lahat ng masasakit na salita'y ibinato na niya. "Sa kabila ng ginawa mo sa aki'y dapat pa rin akong magpasalamat sa iyo, dahil iniligtas mo ako." Dinama niya ang pisngi, na kung saan ay nandoon ang scar. Nakuha niya iyon nang ihulog siya ni Brenda, tumama ang mukha niya sa matilos na bagay, na naging sanhi ng pagkakaroon doon ng piklat.

Sandaling humugot ng hangin dahil mukha na siyang mauubusan. Ang tension sa pagitan nila ay mas lalong tumitindi. Malala pa sa adrenaline rush o danger heat index dito sa Pinas. "And because of that... It leaves a deep scar.." Kinapa niya ang parteng pinanggagalingan ng sakit. "Here.." Ng may namumuong masamang pangitain sa kanyang mga mata, badyang may paparating na ulan. "...that made me can't able to reciprocate the love Aya is giving despite my worthlessness- Never mind!"

"Finally you're free! Hoping for our second chance!" Ito ang caption na kanyang nabasa du'n sa picture na ipi-nost ni Scarlet. Bigla siyang nakaramdam ng lungkot dahil doon lalo na nu'ng tingnan niya ang pictures ng dalawa na masayang magkasama. Alam niya mga bagong kuha ang mga iyon!