Novel & Cerita Scary Ghost Stories

She had a lot to discover from her husband. “Magkayakap pa sila ng matagpuan ang kanilang mga bangkay diyan mismo sa kinakatayuan mo.” Nanayo ang balahibo niya lalo na ng umihip ang malakas na hangin at sumara ang pinto kaya tumakbo payakap sa asawa. She was so afraid of ghost kahit pa hindi pa siya nakakakita. “Umalis na tayo baka magpakita sila sa atin. Natatakot ako, Noah.”

"Make sure the guest list is complete, Catherine. Because I have a feeling the most important guest is already at the gates." ​The atmosphere in the room turned electric. The smell of the incoming storm outside was no longer a hallucination; it was a reality. A flash of lightning illuminated the Solar, turning Catherine’s face into a jagged mask of terror. ​"What do you mean by that?" she hissed, her fingers clutching the crucifix at her neck. ​"I mean," I whispered, leaning closer until I could smell the cloying, artificial sweetness of her panic. "That you can't kill a ghost that refuses to stay in the grave. And my wife... she never was very good at following the rules."

It was unusual to her to feel scared and at the same time curious kung sino ang taong nasa likod nang pangyayaring ito. X-Multiple bulong niya at ikinuyom ang mga kamao. Inilibot niya ang kaniyang paningin ng maramdamang tumigil ang sasakyan sa isang malaking mansion na tila isang dekada nang hindi nililinisan. Nagmistula itong Haunted Mansion sa kanyang paningin. Ang mga sapot ng gagamba ay tila disenyo sa mansion dahil sa sobrang dami.

Tinabihan naman ako ni Axel sa papag at niyakap. "Are you okay?" "So, I was talking to a ghost?" "Are you scared?" Umiling ako. "No, in fact, gumaan ang pakiramdam ko kanina noong kausap ko ang batang iyon. Her story was so tragic. How could a mother abandoned her own child?" ***

Iyong tipong hindi ka pinapatulog tuwing gabi, sobrang hirap nun. "Kung hindi mo mamasamain, ano naman ang napapanaginipan mo?" Nanatili siyang nakatingin sa akin. "A girl that has no face. She's just keep calling my name. She's screaming at me. She's scared... hindi mo alam kung sa akin ba. Hindi ko nga alam kung bakit napapanaginipan ko 'to. Sobrang weird." kwento niya habang inaalala ang panaginip.

The moon shines fully, illuminating the darkness outside and providing a glint of light to Svetlana’s eyes as she stared up at it while she sat on a bench with Ahrio next to her. “There’s a legend in Southeast Asian countries that whenever it’s the full moon, ghosts, monsters and other scary supernatural beings appear and roam the world of the living. Do you know that?” Ikniwento ni Svetlana ang isa sa mga nakakatakot na kwentong narinig niya mula sa kanyang pagkabata.

Talagang aabutin pa siya ng gabi kapag maglalaro rito. "Hindi ka matatakot sa multo baby?" I asked. His forehead narrowed, "Mommy, hindi naman totoo ang ghosts, e" saad niya. Hindi rin madaling takutin 'tong anak ko. Naalala ko noong una ko siyang makita. Kahit malalim na ang gabi ay mag-isa siyang bumaba sa kusina dahil nagugutom siya. Dalawang tao pa lang siya doon pero matapang na.

She is my classmate, at hindi lang dapat classmate ang ituring sa isang classmate. A white lady begin to emerge at my peripheral vision. Bakit may ganito dito? Sinabihan ko si Ulap na may paparating. Naalala ko tuloy 'yong mga kwento-kwento rito sa Grass na meron daw babaeng multong nakaputi na gumagala tuwing gabi but to see is to believe ika nga nila. Maybe this time, I will see that ghost, face to face. Well, ano gusto niya handshake? Kaya ko naman.

Pero halos mapatalon naman ako sa kinauupuan ko ng makita ko ang isang bagay na takot akong makita na lumitaw mula sa kadiliman. It was cloaked at halatang hindi ito tao! Nakalutang ito sa ere at parang may usok pa ito na itim na nakapalibot sa katawan nito. It's hand is boney and shit! This is a ghost! May mga pula itong mata na kumikinang sa kadiliman at hindi lang ito isa, kundi marami at binabanga nila ang parang barrier na nakapalibot sa amin na ngayon lang din namin napansin.

Ito na mismo ang lumalapit sa sariling bangin. Hanggang sa bigla siyang nakaramdam ng panlalamig. Hindi dahil sa nalalapit niyang pagharap sa pusher kundi sa isiping baka may multo ang lugar. She’s not really afraid of ghost but it’s all because of the general! Ikinuwento nito sa kanya na may nagpapakita raw na lalaking may pugot na ulo sa lugar na ito.